nap_q retweeted
ถ้าไม่ใช่โจอี้ ภูวศิษฐ์ ก็คิดไม่ออกว่าในวงการเพลงไทยใครจะเอาเสียงพิณมาใส่ในโซโล่ของเพลง die with a smile แล้วเสียงโจอี้กับน้องแอลลี่เข้ากันได้ดีมากเลย ดีใจมากๆที่ได้ฟังสิ่งนี้อะ โคตรบุญหู😭🙏
((ฉันภาวนาทุกวันอยากให้ภูวินได้ร่วมงานกับโจอี้ คนเก่งๆที่อยากให้น้องเจอสักครั้ง🥺))
nap_q retweeted
resign, deactive semua akun sosmed trs ngilang. lima tahun kemudian udah di swiss jadi sapi
เวลาโดนลดความมั่นใจ มันน่ากลัวกว่าที่คิดเหมือนกันนะ เหมือนเกิดปมขึ้นมาในใจเลยอะ พอตั้งใจทำอะไรสักอย่าง แล้วดันไปเจอคำพูดติชม หรือมันจี้โดนจุดอ่อนพอดี จะจำความรู้สึกนั้นไว้ แล้วหลังจากนั้นพอเจอสถานการณ์คล้ายๆ กัน จะเริ่มกลัวขึ้นมาเอง แล้วก็ถอยออกมาเพราะไม่อยากกลับไปรู้สึกแบบเดิมอีก
nap_q retweeted
ในที่ทำงานมันจะมีคนทำตัว Toxic ใส่คนอื่นและไม่รู้ตัวว่าตัวเองเป็นต้นเหตุของปัญหาและความตึงเครียดแถมยังว่าคนอื่นนั้นแหละที่มีปัญหาไม่ใช่ตัวเอง คนแบบนี้มันโตมาได้ยังไงว่ะ
nap_q retweeted
ถ้าถูกหวยรางวัลที่ 1 แบบหลายใบได้เงินก้อนนะ กุจะไม่ลาออกหรอกค่ะ กุจะทำงานแบบ slow burn อยู่กวนส้นตีนพวกทำงานเหี้ยๆในองค์กรไปวันๆให้มันงง กุจะใช้สิทธิ์วันลาครบให้หมดเต็มข้อ ใครด่าก็ยิ้มแต่ด่ากลับแน่นอน คิดซะว่ามีเงินเสริมเล่นๆ เบื่อค่อยลาออก สาทุถูกหน่อย
nap_q retweeted
เคยสนิทกับคนนึงมาก ๆ จนตอนนั้นคืดว่าอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเพื่อนคนนี้ เพราะผ่านทุกข์ผ่านสุขตั้งแต่วัยเด็กจนวัยรุ่นด้วยกันมาตลอด รักมากขนาดที่คิดว่า ถ้าให้เลือกช่วยชีวิตใครสักคนบนโลกได้ เราจะเลือกเพื่อนคนนี้ แล้วก็เคยคุยกันไว้ดิบดีเลยว่าถ้าแก่ตัวไปจะซื้อบ้านติดกัน แต่พอโตขึ้นได้เรียนคนละมหาลัย อยู่คนละจังหวัดมันเริ่มห่าง สังคมที่เจอ เรื่องราวในแต่ละวัน มันหล่อหลอมให้เราและเขามองโลกต่างกันโดยไม่รู้ตัว เรื่องที่เคยคุยแล้วสนุก ตอนนี้ไม่ค่อยสนุกเท่าเดิม แล้วก็ไม่ได้มีเวลาคุยกันเท่าเมื่อก่อน ค่อย ๆ เฟดจากชีวิตของกันและกันจนหลุดวงโคจรในที่สุด รู้ตัวอีกทีจากคนที่เคยคิดว่าขาดไม่ได้ ก็กลายเป็นคนที่แม้กระทั่งการส่งข้อความไปทักทายยังเป็นเรื่องยากเลย
รู้สึกว่าเพื่อนก็เป็นอะไรที่เปลี่ยนไปตามช่วงชีวิตเหมือนกันนะ ตอนมัธยมมีกลุ่มนึงที่คุยกันทุกวัน สนิทกันมากจนคิดว่าจะมีกันตลอดไป พอเข้ามหาลัยก็ไปสนิทกับเพื่อนมหาลัยแทน เพื่อนมัธยมก็ค่อยๆ คุยน้อยลง พอเรียนจบไปทำงานก็มีสังคมใหม่อีก เพื่อนมหาลัยที่เคยคุยกันทุกวันก็กลายเป็นนานๆ ทีคุยกัน ไม่ได้มีใครหายไปไหน แค่ทุกคนกำลังโตไปในทางของตัวเอง จนวันนี้เรากลับมานึกถึงคนที่เคยสนิทมากๆ แล้วรู้ตัวว่า ตอนนี้แทบไม่รู้จักชีวิตของกันและกันแล้ว เเยกย้ายเติบโตของจริง
nap_q retweeted
กุก็พยายามกลั้นไม่ให้ตัวเองหลุดพูดแรงๆใส่คนอื่น แต่คนอื่นใส่กุยับ อือ
nap_q retweeted
เวลาเราเจอคนพูดไม่ดีใส่ในที่ทำงาน แล้วทุกคนบอกว่าอย่าเอามาใส่ใจเนี่ย กูรู้สึกว่ามันเป็นการไม่เรสเปคตัวเองเลยจริงๆ ทำไมต้องทำเหมือนเป็นเรื่องปกติที่มันเกิดขึ้นได้อยู่ตลอด เกิดมาเป็นมนุษย์ มีสติ ปัญญาเล่าเรียนมาจนขนาดนี้ ถ้าแค่พูดดีๆใส่คนอื่นไม่ได้มึงอย่าเกิดเลย


























