Serdar Turgut Avcıl

Evet geleneksel Türkiye ile Türk kavgası yeniden vizyona girdi. Bu filmi kaç kere izledim, ezber ettik artık. Yetmedi mi? Geçen sene Erhan Afyoncu bu kavganın Seraskeri olmuştu ve "Türkiyeli değilim, Türk'üm" furyası başlatmıştı. Bu yıl, kabağı Haluk Bilginer'in başında patlatacaklar. Geçen sene yeterince yazmıştım, dileyen anahtar kelimeleri taratıp okuyabilir. Şu kadarını yazayım: Arkadaş siz deli misiniz, Türkiye ile Türk'ü neden birbirinin karşıtı olarak kullanıyorsunuz? Böyle milliyetçilik mi olur? Vatansız milliyetçilik olmaz, vatana yapılan vurgular bir milleti büyütür. Haluk Bilginer haklı. Türkiye, Türk'ten daha büyüktür ama Türk'süz Türkiye düşünülemez bile. Türk, Türkiye'nin taşıyıcı karakteridir. Türkiye, Türk'ün gerçekleştiği yerdir. Vatandır. Türkiye'siz Türk, en iyi ihtimalle bir idea olarak kalır, bir kurgu olarak kalır. Türkiye genişleyen bir ufuktur, bunu birkaç farklı bağlamda formüle etmiştim. Hatta, ki Erdoğan kaç kere bunu vurguladı, Türkiye'den büyük Türkiye için yola devam ediyoruz. Kendi vatanının isminin bir sıfat olarak kullanılmasından rahatsız olan bir milliyetçilik, milliyetçilik olamaz; etnikçilik bile olamaz. Tamamen şuursuzluktur. Şuursuzluk Türk'e yakışmaz. Türkiye'ye sahip çıkın. Türkiye demek, Türk dememek için başvurulan bir söylem değildir. Hatta Türkiye bir söylem bile değildir, canlı kanlı muteber bir yurttur. Bu ikisi arasında gerilim yaratmayın. "Türk demekten imtina edenler, Türkiye diyor" yanılsamasından kurtulun. Türkiye demek, Türkiye ile anılmak, Türk'e de övgüdür. Türk'ün en büyük değeri ve eseri Türkiye'dir çünkü. Vatanı ile milleti birbirinin zıttı değil; biri diğerinin ufku, biri diğerinin taşıyıcısı olarak idrâk edin. Doğrusu da budur!