Αλήθεια, έχουμε καταλάβει τι συνέβη; Με πόσο θράσος κατάφεραν πάλι να «πειράξουν» την αλήθεια και να περάσουν το αφήγημά τους; Αλλά και με πόσο μακιαβελική δεξιοτεχνία… «Έλαια σιλικόνης = είμαστε αθώοι, παράνομο φορτίο = είμαστε ένοχοι». Και τα έμμισθα τρολ πανηγυρίζουν πάνω στη διχογνωμία. Και ο βασιλιάς του θράσους βγαίνει και λέει «το ψέμα έχει κοντά ποδάρια»! Αθώοι! Σκευωρία! Λες και ξαφνικά δεν έτρεχαν δυο τρένα αντίθετα στην ίδια γραμμή χωρίς τηλεδιοίκηση. Λες και ξαφνικά δε διορίστηκε με κομματικό ρουσφέτι ακατάλληλος σταθμάρχης. Λες και ξαφνικά δεν παραγγέλθηκε μοντάρισμα την ίδια νύχτα. Λες και ξαφνικά δε στάλθηκε ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ να οργανώσει το μπάζωμα. Λες και ξαφνικά δεν πετάχτηκαν στα χωράφια τα υπολείμματα ανθρώπων. Λες και ξαφνικά δε συστάθηκαν εξεταστικές επιτροπές - παρωδίες, δεν έγιναν σικέ κληρώσεις δικαστικών, δε συντονίστηκε ένα ολόκληρο παρακράτος για να μη μείνει ούτε μία χαραμάδα ανοιχτή στην αλήθεια. Ο κόσμος μπερδεύτηκε, βαρέθηκε. Βγήκε κατά εκατομμύρια στους δρόμους στις 28/2, κι όμως κατάφεραν να τον τσακίσουν πάλι και να τον βυθίσουν στην απογοήτευση. Μία κυβέρνηση - μετρ της προπαγάνδας. Μία αντιπολίτευση αδύναμη να εστιάσει σε ένα πράγμα. Ξέρουν όλοι οι προοδευτικοί πολίτες το αδιέξοδο που νιώθουν μέσα τους. Αυτό που φοβάμαι ότι δεν έχουμε καταλάβει ακόμη όλοι είναι το εξής: Αν κερδίσει τρίτη τετραετία ο Μητσοτάκης, θα ολοκληρωθεί η εγκαθίδρυση ενός ερντογανικού τύπου καθεστώτος στη χώρα, που μετά δε θα πέφτει ποτέ και με τίποτα. (Εντάξει, δε φτάσαμε και στο σημείο να είναι φυλακή ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Εδώ έγινε αλλιώς, πιο δημοκρατικά. Απλά δεν έχουμε αντιπολίτευση.)