คหสต เราเป็นโปรแกรมเมอร์ที่ทำงาน Open Source เป็นอาชีพ ที่พอวาดรูปได้นิดหน่อย (นิดหน่อยจริงๆ)
1. วัฒนธรรมของฝั่งโปรแกรมเมอร์มีเรื่อง engineering mindset และยอมรับเรื่องการแบ่งปันหรือการหยิบยืมสูงมาก
ฝั่ง software ยอมรับเรื่องการเอา code มาแชร์กันมากๆ ตั้งแต่ใครไม่รู้อะไรก็ไปถามใน stackoverflow แล้วก็มีคนมาตอบ มีคนเป็นแสนๆ คนสร้าง software ที่เปิดเผย source code แล้วให้เอาไปใช้สร้างต่อ
License ของ Open Source ที่คนใช้กันเยอะก็แบบ MIT ที่พี่จะเอา code ไปดัดแปลงหรือทำอะไรก็ทำเลย แต่ก็ไม่ใช่ทุก license ที่จะเอาไปทำอะไรก็ได้ แต่โดยรวมแล้วเป็นวัฒนธรรมการอนุญาตให้คนอื่นเอาผลงานเราไปต่อยอดต่อได้
ไม่มีโปรแกรมไหนเลยที่จะทำงานได้จากการที่เราเป็นเจ้าของ code จริงๆ แบบ 100% สมมติเขียนเว็บ เราก็ใช้ library ของใครซักคนอยู่ดี แต่ให้ไม่ใช่ เราก็ใช้ภาษาที่ใครสักคนเขียน ต่อให้มีภาษาของตัวเอง เราก็ยืนอยู่บน CPU ที่คนอื่นสร้าง มันเลยเป็น culture ที่เน้นก็รวมภูมิปัญญามาแบ่งปันกันสูงมาก
ของที่เราใช้ทุกวันนี้ก็ต่างก็มาจากงานวิจัยที่ตีพิมพ์เพื่อเป็นภูมิปัญญาให้มนุษยชาติ ไม่ใช่ให้คนใดคนหนึ่ง
2. โค้ดเป็นส่วนหนึ่งแต่ไม่ใช่ผลลัพธ์
ที่คนจ้างโปรแกรมเมอร์จริงๆ ไม่ได้จ้างเพราะว่าเขียนโค้ดเก่ง แต่เป็นเพราะวิธีคิดและวิธีการแก้ปัญหาซะมากกว่า
ต่อให้โค้ดโดนก๊อปไป สุดท้ายถ้าจะเอาทำต่อคนที่ไม่มีความสามารถพอที่จะเข้าใจว่าโค้ดตรงนี้ผ่านกระบวนการคิดมาก็จะคงมาตราฐานไว้ไม่ได้
มันก็เลยทำให้คุณค่าของโปรแกรมเมอร์ที่มีประสบการณ์ไม่ได้หายไปไหนแค่เพราะมีเครื่องมือที่สามารถเขียนโค้ดแทนได้
3. เราเชื่อว่า Art is human expression
ฝั่งศิลปะจะมีแนวคิดที่ต่างออกไปคือ
ศิลปะเป็นการแสดงออกของมนุษย์ (คหสต)
Art is human expression
การที่อยู่ๆ มีเครื่องจักรที่ไหนไม่รู้มาผลิตของเลียนแบบที่ไม่ได้มาจากมนุษย์เลยทำให้ถูกเหมารวมไปด้วยกลายเป็นเรื่องที่รับไม่ได้มากๆ
แม้แต่การที่คนเลียนแบบท่าโพสหรือการลอกลายเส้นก็เป็นเรื่องที่ไม่น่ายอมรับได้ของฝั่งศิลป์ทั้งนั้น ซึ่งแตกต่างจาก culture ของฝั่ง engineer มาก
สมมติว่า โปรแกรมเมอร์บอกว่า ตัวเองเป็นคนสร้าง software นี้ คนจะตัดสินที่ว่า software ใช้ได้ไหมมากกว่าที่โปรแกรมเมอร์เป็นคนทำทุกๆ อย่างเองหรือเปล่า
แต่ถ้าเป็นนักวาด คนก็จะคาดหวังว่าเจ้าของผลงานเป็นคนถ่ายทอดความคิด ความรู้สึก และตัดสินใจทางศิลปะในผลงานนั้นด้วยตัวเอง เป็นการแสดงออกเชิงศิลป์ของปัจเจกบุคคล
ยิ่งพออยู่ๆ มีเครื่องจักรที่ไหนไม่รู้เอาผลลัพธ์ที่เราอุตส่าห์ทำมาไปผลิตงานเทียมขายได้ก็ยอมรับไม่ได้หนัก
4. โปรแกรมเมอร์มอง AI เป็นเครื่องมือช่วยเขียนโค้ด ไม่ใช่ทดแทน 100%
ย้อนกลับไปข้อ 2. โปรแกรมเมอร์เป็น engineer driven เน้นเรื่องการจะแก้ไขปัญหาแต่ไม่ยึดติดกับวิธีแก้ขนาดนั้น ขอแค่แก้ปัญหาได้ก็โอเค วิธีไหนที่มีประสิทธิภาพมากกว่าก็จะใช้วิธีนั้น
จริงๆ ยิ่งหน้าที่การงานสูง ตัวเองก็ยิ่งได้เขียนโค้ดน้อยลงเพราะบริษัทจะมองว่าความคิดและเวลาของเรามีค่ามากกว่าที่จะต้องลงไปจัดการปัญหายิบย่อยเอง ให้เป็นคนมองภาพใหญ่ ออกแบบวิธีแก้ปัญหา แล้วให้ engineer ใต้สังกัดไปจัดการแก้เองจะมีประสิทธิภาพมากกว่า
พอเอา AI มา มันเลยไม่ต่างจากการสั่งให้ engineer ใต้สังกัดไปจัดการงานโค้ดขนาดนั้นแถมใช้เวลาน้อยกว่าและมีประสิทธิภาพมากกว่าโดยส่วนมากด้วย
สุดท้ายต่อให้คนหรือ AI เขียน โปรแกรมเมอร์ก็ต้องมานั่งรีวิวเองแล้วส่ง feedback กลับไปขอให้แก้ใหม่อยู่ดี
แต่อันไหนที่ไม่ work หรืออันที่สำคัญมากๆ ก็เขียนเองอ่านเองอยู่ดี ไม่ได้มาทดแทนหน้าที่ขนาดนั้นสำหรับตำแหน่งงานสูงๆ
5. โปรแกรมเมอร์ก็ไม่ได้โอเคกับการก๊อป software ไปแบบหน้าด้านๆ
ก็คงเห็นที่แบบมีคนก๊อปเกมคนนู้นคนนี้หรือแม้แต่ที่ druken goddess reflux ก็ตัด demo ออกไปเลยกลัวคนก๊อปทั้งเกมตัดหน้าไปขายก่อน
แต่ถ้าเป็นแค่ส่วนบางส่วนที่เหมือนกัน เช่น algorithm ที่มีคนตีพิมพ์ไว้เมื่อ 30 ปีที่แล้ว หรือโค้ดธรรมดาๆ ทั่วๆ ไปที่มีโอกาสซ้ำกันได้อยู่แล้วเป็นแค่ส่วนหนึ่งก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรมาก software ที่ทำมาแข่งกันมีวิธีการแก้ปัญหาที่เหมือนกันบ้าง อาจมีโค้ดที่ซ้ำกันบ้างก็ไม่มีปัญหาขนาดนั้น แต่ถ้าพี่เล่นเอาไปทั้งก้อนเลยก็ ค เถอะครับ
ส่วนเรื่อง training data ปัญหาคือเราไม่สามารถรู้ได้แบบ 100% เลยว่าบริษัท AI เอา training data มาจากไหน แต่ด้วย culture open source และ forum ตอบคำถามต่างๆ ถึงจะไม่ได้ถูกต้อง 100% แต่ด้วย culture ของ engineer มันเน้นการรวมภูมิปัญญาอยู่แล้ว ถึงมันจะน่าหงุดงิดที่ของเราอาจถูกเอาไปทำ commericialize product แต่ culture มันพอทำให้ยอมรับได้อยู่ประมาณนึง
แน่นอนว่าโค้ดมีลิขสิทธิ์ของตัวมันเอง แต่ปัญหาคือเราจะตีเส้นแบ่งตรงไหนระหว่างการใช้แนวคิดหรือวิธีแก้ปัญหาเดียวกัน กับการคัดลอกผลงานที่มีลิขสิทธิ์
เพราะลิขสิทธิ์ไม่ได้พิจารณาแค่ว่าโค้ดเหมือนกันกี่เปอร์เซ็นต์ แต่ต้องพิจารณาด้วยว่าส่วนที่เหมือนกันนั้นเป็นการแสดงออกที่ได้รับความคุ้มครองหรือไม่
ถ้าหนังสือสองเล่มอาจมีรูปประโยคบางส่วนเหมือนกัน แต่ก็มีก่อนเล่าเรื่องที่ต่างกันชัดเจน แล้วเราจะตัดสินจากความเหมือนของข้อความบางส่วนว่าละเมิดลิขสิทธิ์ไม่ได้
แต่ยังไงการอนุญาตให้ใช้ผลงาน การนำผลงานไปฝึก AI และการละเมิดลิขสิทธิ์ของผลลัพธ์ ก็เป็นคนละประเด็นกัน เพียงแต่ culture และก็พอที่จะยอมรับได้มันต่างกันมาก
สุดท้าย เราว่าความแตกต่างไม่ได้อยู่ที่ว่าโปรแกรมเมอร์ให้คุณค่ากับผลงานตัวเองน้อยกว่าศิลปิน หรือศิลปินไม่ยอมรับเทคโนโลยี แต่เพราะว่าทั้งสองวงการมี culture และวิธีการให้คุณค่ากับผลงานต่างกันแบบสุดๆ
สำหรับโปรแกรมเมอร์ กระบวรการคิดเป็นวิธีการไปสู่ผลลัพธ์
แต่สำหรับศิลปิน กระบวนการสร้างก็เป็นส่วนหนึ่งของผลลัพธ์นั้นด้วย
ยังไงก็เป็นคหสตคับ สนใจก็คุยหรือแย้งกันได้
- smooztime - retweeted
ฟังดูค่ะซึ้งมาก คนไทยเวลาซัพพอร์ตอะไร จะทุ่มสุดใจ ซึ่งพลังซัพพอร์ตคนไทยชุบชีวิตรายการนึงได้เลย
รันนิ่งแมนเล่าว่าตอนแรกทำใจแล้วว่าการมาไทยคงเป็นเทปสุดท้าย เพราะช่องจะยุบรายการ แต่กลับเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้รายการได้ไปต่อ พวกเค้าจึงไม่เคยลืมเลยว่าคนไทยมีบุญคุณต่อพวกเค้ายังไง ผ่านมาหลายปี พวกเค้าก็ยังประทับใจเหตุการณ์นี้🥹
This quoted post is unavailable.
- smooztime - retweeted
รีรันรอบที่ 100 น้ำตาจะไหลจริงๆกับคลิปนี้
นับถือหัวใจ นี้คือสุดยอดของความพยายาม ทีมรันนิ่งแมนไม่มีทักษะการเต้นเลย แถมบางคนอายุ 40-50+ แต่พวกเค้าก็ทุ่มเทฝึกซ้อมอย่างหนัก จากคนเต้นไม่เป็นเลย แต่ในที่สุดก็ทำได้ เกิดเป็นโชว์ที่น่าประทับใจ เป็นโชว์ที่สะท้อนคุณค่าของคำกล่าวที่ว่า....“ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั้น”
- smooztime - retweeted
เสียชีวิตแล้ว "คาซึกิ ยาโนะ" นักแสดงญี่ปุ่นที่คนไทยรักที่สุด
คาซึกิ ยาโนะ นักแสดงดังจาก Seasons Change, รถไฟฟ้า..มาหานะเธอ และตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เสียชีวิตแล้วในวัย 68 ที่โรงพยาบาลวชิรพยาบาล หลังป่วยหนักต้องระดมทุนช่วย ขอบคุณทุกความรักความห่วงใยและทุกกำลังใจที่มอบให้ที่ผ่านมา
คาซึกิเป็นศิลปินละครใบ้ชาวญี่ปุ่นที่โด่งดังในหนังไทยหลายเรื่องในยุค
90 เขาเข้ารับการรักษาในห้อง ICU ตั้งแต่เดือนสิงหาคม และเสียชีวิตอย่างสงบหลังต่อสู้กับโรคมะเร็งหลอดอาหาร, ภาวะปอดติดเชื้อด้านซ้าย, โรคถุงลมโป่งพอง, ภาวะเส้นเลือดหัวใจตีบ และการติดเชื้อในกระแสเลือด โดยคนใกล้ชิดต้องเปิดระดมทุนรักษาในช่วงสุดท้าย
ขอไว้อาลัยให้กับหนึ่งในคนญี่ปุ่นซึ่งมีคนไทยรู้จักมากที่สุดในรอบหลายปี
#ตาสว่างกว่า #ศิโรตม์ทอล์ก
- smooztime - retweeted
BTS : ฉากเฮนรี่กลับมาจำลูซี่ไม่ได้แล้ว 🥹
น้องมินเล่าฉากไห้แตกตัวละครลูซี่ให้ฟัง และในขณะเล่าก็ไห้ไปด้วยอีกรอบบ 😅😂 โอ้ยยยยเอ็นดูอ่ะะ มันยังฝังในใจน้องอยู่ เก่งมากแล้ว 👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻
#มินนี่ #MINNIE #idle
#เฮนรี่เฟิสต์เดทจีบซ้ำซ้ำเฮนรี่จำไม่ได้
#HenryFirstDates
- smooztime - retweeted
กรี๊ดดด ค่ายคอนเฟิร์ม"นานะกับท็อป"กำลังคบหาดูใจกันอยู่ พัฒนาความสัมพันธ์มาจากตอนที่ทำงานมาถ่ายเอ็มวีด้วยกัน
- smooztime - retweeted
คนพายเรือ: ฝ่าไฟแดงได้ไหมครับ?
ตำรวจ: ฝ่าเลยครับฝ่าเลยวันนี้อนุญาต1 วัน
คนไทยสนุกจริงๆ ชิลทุกสถานการณ์😂 #น้ำท่วม #ฝนตก #อุทกภัย #แยกคลองตัน
- smooztime - retweeted
ยุนจินเปิดเจอเพลงนึงละชีชอบเนื้อเพลงมากกกก ละอยู่ๆชีก็ชะงักไปว่าเป็น ศิลปิน AI ปะวะ ชีก็นั่งหาอยู่ซักพักว่าเไ มั้ย จนเจอว่าเป็นคนจริงๆ ดูรีแอคตอนหาเจอว่าคนแต่งมีตัวตน คือโล่งมาก สบายใจสุดๆ ศิลปินอะเนอะ คนที่เขียนเพลงมาเอง ไม่สบายใจในการฟังเพลงเไ สุด
- smooztime - retweeted
จริงๆมูฟลิซ่าเราสามารถขับเคลื่อนสุราก้าวหน้าได้เลยนะ ว่าต่อให้กฎหมายไม่อนุญาตให้ขายได้ตรงๆแต่ในยุคที่ทุกคนมีสื่อในมือก็หาเสพได้ง่ายๆอยู่ดี ควรมาช่วยกันผลักดันแก้กฎหมายเพื่อเปิดโอกาสให้รายย่อยได้เชิดฉาย ยังดีกว่ามานั่งแซะชีปะ กูเบื่อความโง่ของนักขับเคลื่อนในไทยบางคนมาก
- smooztime - retweeted
คือถ้าจะสร้างมูฟเม้นให้รายย่อย ทำไมไม่สร้างมูฟเม้นพลังบวกละครับบบบบ
ถ้าเป็นผมตอนนี้จัดไปเลย สูตรน้อง Lisa แบบนี้ ถ้าของพี่รายย่อยก็ไม่แพ้กันนะครับ
ไม่ใช่ดึงน้องลิซ่ามา แล้ว ถามหาข้อบังคับกฎหมาย
พลาดมาก พลาดหลายอย่างมาก
เนี่ย พอกัน ชาไทย กับ แอลกอฮอไทย
- smooztime - retweeted
ปัญหาล่าสุดที่กำลังเป็นไวรัลคือ อาหารจัดเลี้ยงในเอเชียนเกมส์ครั้งนี้กลายเป็นอีกหนึ่งความล้มเหลวที่ถูกนักกีฬาและทีมโค้ชแฉแหลก เพราะเมนูที่จัดเตรียมไว้ไม่ได้มาตรฐานตามหลักโภชนาการสำหรับนักกีฬาอาชีพ โดยเน้นหนักไปที่คาร์โบไฮเดรตและผักเป็นหลัก เช่น ข้าว เส้น และซุป ในขณะที่แหล่งโปรตีนสำคัญอย่างเนื้อสัตว์มีปริมาณน้อยมาก แถมมีการจำกัดโควตาต่อคน และเติมอาหารไม่ทันต่อรอบในช่วงเวลาที่มีผู้เข้าใช้บริการพร้อมกัน ซ้ำร้ายตัวเลือกอาหารเฉพาะทางอย่างอาหารฮาลาลก็มีจำกัด ส่งผลให้นักกีฬาหลายชาติได้รับสารอาหารไม่เพียงพอต่อการฟื้นฟูกล้ามเนื้อ จนทัพนักกีฬาและทีมงานต้องควักเงินส่วนตัวออกไปกว้านซื้อเนื้อสัตว์สำเร็จรูป เวย์โปรตีน และอาหารเสริมจากร้านสะดวกซื้อภายนอกมารับประทานเองเพื่อประคองความพร้อมของร่างกายก่อน ยังไม่ต้องพูดถึงระหว่างการแข่งขันที่ใช้ร่างกายและพลังงานสูงหากได้สารอาหารและโปรตีนเพื่อซ่อมแซมการบาดเจ็บไม่ทันผลการแข่งขันและสถิติคงจะมีปัญหาร่วงหล่นอย่างแน่นอนเพราะโภชนาการไม่ถึง
- smooztime - retweeted
สื่อท้องถิ่นญี่ปุ่นและสำนักข่าวชั้นนำระดับประเทศต่างพาดหัวโจมตีฝ่ายจัดงานอย่างดุเดือด โดยตราหน้ามหกรรมกีฬาครั้งนี้ว่าเป็น "ความอับอายระดับชาติ" ที่ทำลายมาตรฐานจิตวิญญาณการต้อนรับแบบ Omotenashi ซึ่งเป็นความภาคภูมิใจสูงสุดของญี่ปุ่นจนแทบไม่เหลือชิ้นดี บทบรรณาธิการของสื่อหลายสำนักชี้ว่า ภาพนักกีฬาต่างชาติต้องนอนเกลื่อนตามพื้นรอเช็กอินขึ้นเรือสำราญข้ามวัน คลิปน้ำรั่วซึมในตู้คอนเทนเนอร์ และการที่นักกีฬาต้องควักเงินส่วนตัวเช่าเหมารถเดินทางเอง กลายเป็นไวรัลประจานความไร้ประสิทธิภาพและความไม่พร้อมที่ถูกเผยแพร่ไปทั่วเอเชีย สร้างความอับอายขายหน้าให้กับประเทศที่เคยมีชื่อเสียงด้านการบริหารจัดการระดับโลก
นอกจากนี้ สื่อท้องถิ่นในแถบไอจิ-ชูบุยังตีแผ่ความล้มเหลวของการดำเนินนโยบาย "ประหยัดงบสุดโต่ง" ที่กลายสภาพเป็น "เสียน้อยเสียยาก เสียมากเสียง่าย" จากความพยายามหลีกเลี่ยงกระแสต้านภาษีซ้ำรอยโตเกียวโอลิมปิกด้วยการยกเลิกหมู่บ้านนักกีฬา แต่ผลลัพธ์กลับกลายเป็นการโยนภาระความยากลำบากไปให้นักกีฬาและเจ้าหน้าที่ต่างชาติ เสียงสะท้อนจากประชาชนในพื้นที่ที่สื่อนำมารายงานเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและผิดหวัง เพราะนอกจากเมืองนาโกยาจะเสียชื่อเสียงอย่างย่อยยับแล้ว ค่าใช้จ่ายฉุกเฉินในการกว้านจองโรงแรมหรูและระดมรถบัสเพื่อแก้ผ้าเอาหน้ารอดรายวัน สุดท้ายก็หนีไม่พ้นการนำเงินภาษีของชาวเมืองไปแบกรับความผิดพลาดที่เกิดขึ้น
- smooztime - retweeted
วิกฤตความไม่พร้อมของเอเชียนเกมส์ ไอจิ-นาโกยา 2026 เกิดจากการที่ฝ่ายจัดงานตัดสินใจยกเลิกการสร้างหมู่บ้านนักกีฬาเพื่อตัดลดงบประมาณ แล้วกระจายให้พักตามโรงแรม ตู้คอนเทนเนอร์ดัดแปลง และเรือสำราญ Costa Serena ที่เทียบท่าอยู่ การบริหารจัดการกลับล้มเหลวอย่างหนักเมื่อทัพนักกีฬาทยอยเดินทางมาถึง ทั้งปัญหาจำนวนห้องพักไม่พอตามโควตาที่ตกลงไว้ ขนาดเตียงสั้นเกินไปจนนักกีฬาบาสเกตบอลและนักกีฬาตัวสูงนอนเหยียดขาไม่ได้ รวมถึงปัญหาฝนตกหนักจนเกิดน้ำรั่วซึม ท่อน้ำล้น และสภาพสุขอนามัยย่ำแย่ในที่พักชั่วคราว จนนักกีฬาเกาหลีใต้ต้องโพสต์คลิปขอความช่วยเหลือผ่านโซเชียลมีเดีย
นอกจากที่พักแล้ว ระบบโลจิสติกส์และการรับส่งยังเกิดความโกลาหลอย่างรุนแรงจนกระทบต่อหลายชาติ เช่น ทัพนักกีฬาไทยต้องรอขั้นตอนเช็กอินขึ้นเรือสำราญนานข้ามวันจนต้องนอนรอตามพื้นด้วยความอ่อนล้า ขณะที่นักกีฬาอีกหลายประเทศต้องตกค้างอยู่ที่สนามบินนานหลายชั่วโมงเพราะไม่มีรถชัตเติลบัสจัดมารับตามเวลา จนทีมชาติจีนต้องควักเงินส่วนตัวเช่าเหมารถตู้เดินทางไปยังโรงแรมเอง ความผิดพลาดซ้ำซ้อนทั้งการประสานงาน ระบบขนส่ง และการดูแลสวัสดิภาพพื้นฐาน จึงกลายเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักว่ามาตรฐานเจ้าภาพของญี่ปุ่นตกต่ำลงมาก




























