म भाग्दिन। देश छोडेर जाँदिन। धरौटी पनि तिर्छु। विगो पनि तिर्छु। अनुसन्धानलाई पनि पूरा सघाउँछु भनि अनुरोध गरिरहँदा पनि धरौटिमा छुट्नलाई समेत दुई दुई पटक भारी मतले जनताले रुचाएको मान्छेलाई त महिनौ लाग्दो रहेछ भने अरु सामान्य नागरीकहरु मुद्दा मामिलामा कति वर्ष देखि अल्झिरहेका होलान् ? खैर... ढिलै भएपनि रविजीले अब थुनामुक्त भई बाहिरै रहेर मुद्दा लड्न पाउने हुनुभएको छ। उहाँमाथी अन्याय र प्रतिसोध भएको त ४०लाख हस्ताक्षरले भनिसकेको थियो, आज बुटवल उच्च अदालतको फैसला हेर्दा लाग्दैछ, न्यायको ढोका पनि कठोर हुँदा हुँदा यो व्यक्तिको धैर्यता, निडरता र निरन्तर्ता देखि कमलो हुन वाध्य भएछ। न्याय त भईसकेको छैन तर ढोका चाहिँ खुलेछ।अब पेसी सरीरहने मात्र होईन, चाँडै उहाँ माथी लागेका मुद्दाहरु छिनोफानो होस् र पूर्ण न्याय मिलोस् भनि कामना गर्दछु। विगो र धरौटि दुबै तिर्छु भनेपछि थुनामुक्त भएरै मुद्दा लड्न पाउने एक अभियुक्तको अधिकारको विषयलाई पनि आज पूरा देशले नै उत्सवजस्तो मनाईरहेको दृश्यले चित्रण गरेको छ की हाम्रो देशमा न्यायको प्रकृया र प्रणाली कति क्रुर, निर्दयि र ढिलासुस्त रहेछ। सुधार गर्नुपर्ने धेरै छ। त्यसैले भन्दा रहेछन् दुश्मनलाई पनि बरु दिन लागोस्, मुद्दा नलागोस्। खुसी ? खुसी भन्दा धेरै म आशावादी छु। उहाँको रिहाईले पार्टीमा नयाँ आशा र उर्जा थपेको छ। अब हाम्रो पार्टी रास्वपाका सभापति रवि लामिछानेकै भौतिक उपस्थिती र प्रतक्ष पहलमा वैकल्पिक शक्तिहरुलाई समेटेर मध्यममार्गी मुलधारको एउटै निर्णायक शक्तिको रुपमा आसन्न निर्वाचनमा राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी बहुमतले विजयी हुनेछ र व्यवस्थापिका, कार्यपालीका र न्यायपालिका तिनै अङ्गमा आवश्यक सुधार गर्दै भ्रष्टाचार मुक्त सरकार निर्माण गर्नेछ। रविजीको रिहाईसँगै रास्वपा भित्र बाहिर सबैतिर अब नयाँ शक्तिहरु एकिकृत हुने, थप सबल सुदृढ र विस्तारीत हुँदै भ्रष्टहरुलाई परास्त गर्ने परिवर्तनको आशाको दियो बलेको छ। धैर्य गर्नुस् है, अब यो देशले खोजेको निकास र विकासको दुन्दुभि रास्वपाले बजाउँदैछ। #RSP निलो क्रान्ति - अबको आशा रास्वपा

पछिल्ला केही दिनयता, नेपाल–मौरिसस दोहोरो कर सन्धि अन्तर्गत डोल्मा इम्प्याक्ट फन्डलाई दिइएको कर छुटलाई कायम राख्ने सरकारले गरेको निर्णय सम्बन्धी कान्तिपुर र द काठमाडौं पोस्टमा प्रकाशित समाचारहरूका कारण व्यापक बहस सुरु भएको छ। कान्तिपुर मिडिया ग्रुपको प्रबन्ध निर्देशकको हैसियतमा म दुई कुरा अत्यन्त स्पष्ट भन्न चाहन्छु। पहिलो, हाम्रो न्युजरुमको स्वतन्त्रता पूर्ण रूपमा स्वतन्त्र र अविचलित छ। कान्तिपुरको सम्पादकीय टिमले व्यवस्थापन वा स्वामित्वको प्रभावबिना स्वतन्त्र रूपमा काम गर्छ। हाम्रा पत्रिकाहरूले मेरो व्यक्तिगत विश्वासभन्दा फरक दृष्टिकोण प्रकाशित गरेको कुरा कुनै कमजोरी होइन—त्यो नै कान्तिपुरको सम्पादकीय इमानदारी बलियो रहेको प्रमाण हो। पत्रकारिताको भूमिका सत्तालाई, नीतिलाई र प्रक्रियालाई प्रश्न गर्नेमै छ, र त्यो स्वतन्त्रता हाम्रै नेतृत्वका निर्णयहरूलाई चुनौती दिने बेला पनि सुरक्षित रहनुपर्छ। दोस्रो, व्यक्तिगत रूपमा म मौलिक रूपमा व्यवसाय–अनुकूल र लगानी–अनुकूल सोच राख्छु। म मान्छु, नेपालजस्ता देशहरूले आफ्ना कानुन र अन्तर्राष्ट्रिय प्रतिबद्धताहरूमा अडिग रहनैपर्छ। पूर्वानुमानयोग्यता कुनै पनि सक्षम अर्थतन्त्रको मेरुदण्ड हो। दीर्घकालीन, प्रभाव–केन्द्रित पूँजी ल्याउने लगानीकर्ताहरूले स्पष्टता र स्थिरता पाउनै पर्छ। डोल्माजस्ता फन्डहरू नेपाल कानुनी ढाँचाभित्रै आए, उनीहरूले नेपाल सरकारले आफैंले हस्ताक्षर गरेका नीतिहरू र सन्धीहरूमा विश्वास गरे। नीतिको व्याख्या बीचैमा परिवर्तन गर्नु वा नाफाको पुनःस्थापनालाई राजनीतिक बनाउनु, नेपालतर्फ हेर्ने हरेक भावी लगानीकर्तालाई गलत सन्देश दिनु हो। मेरो दृष्टिमा, अर्थमन्त्रीले गरेको निर्णय असाधारण दृढता र पूँजी बजारको गहिरो बुझाइको उदाहरण हो। उनले विद्यमान सन्धीगत दायित्वको सम्मान गर्दै, भविष्यका लागि यसको पुनरावलोकन गर्ने र त्यसका लागि छ महिनाको संक्रमण अवधि दिने निर्णय गरे। यस्तै जिम्मेवार र विश्वसनीय अर्थतन्त्रहरू कार्य गर्छन्—अवस्थित प्रतिबद्धताको सम्मान गर्दै, पुरानो ढाँचा सुधार्न विवेकपूर्ण ढङ्गले अघि बढ्छन्। नेपालमा विचारहरूको कमी छैन; कमी छ निर्णय लिने साहस र पूर्वानुमानयोग्यतामा। जब–जब हामी लगानीलाई विवाद बनाउँछौं, त्यतिबेला–त्यतिबेला हामीले निर्माण गर्न खोजेको विश्वास आफैं कमजोर पार्छौं। अब समय आएको छ, पुनःस्थापनालाई पूँजी पलायनको रूपमा होइन, जिम्मेवार लगानी चक्रको स्वाभाविक भागको रूपमा हेर्ने। म स्वतन्त्र बजार, प्रत्यक्ष वैदेशिक लगानी, र पारदर्शी, कानुनमा आधारित आर्थिक वातावरणको पक्षमा अडानमा छु—जहाँ उद्यमी, फन्ड र नीतिनिर्माताले आत्मविश्वासका साथ निर्णय गर्न सकून्। त्यसरी नै, म स्वतन्त्र प्रेसको पक्षमा पनि उभिएको छु—यद्यपि यसको शीर्षकहरू मेरा व्यक्तिगत विश्वासभन्दा फरक किन नहोस्। स्वतन्त्र मिडिया र पूर्वानुमानयोग्य नीति—दुवै एक सबल र आत्मविश्वासी नेपालको आधारस्तम्भ हुन्।