Pinned Tweet
ᅠ
ᅠ
🎃
𝐇𝐚𝐥𝐥𝐨𝐰𝐞𝐞𝐧 𝐒𝐩𝐞𝐜𝐢𝐚𝐥 .
เพดานห้องปฏิบัติการ
กลิ่นของสารเคมี ,
นั่นคือวินาทีแรกแห่งการจดจำ
นัยน์ตาราวทับทิมสดต้องกะพริบถึงสองสามครั้ง ก่อนจะหรี่ลงในทันทีที่แสงไฟสว่างจ้าสาดส่องเข้ามาที่ตาตรง ๆ
ᅠ
ᅠ
𝐙𝐀𝐍𝐃𝐈𝐊 . retweeted
เหล่าอรัญนราก็มาร่วมฉลองวันเกิดอย่างอุ่นหนาฝาคั่งเหมือนเคย สัมผัสของกอดก็มอบไออุ่นราวแมกไม้ในฤดูใบไม้ผลิโอบล้อม แต่เมื่อพูดถึงอุณหภูมิที่แปรเปลี่ยนความเข้มข้นขึ้น ก็ทำเอานึกถึงประกายไฟระอุของความฝันหนึ่ง ที่แปรกายเป็นละอองดาวหลับใหลไปพร้อมผืนดินเลยเนอะ ถ้าเราปลูกเมล็ดพันธุ์ลงไป..
𝐙𝐀𝐍𝐃𝐈𝐊 . retweeted
ได้ยินมาว่าคุณมิเตียจะได้ลงพื้นที่ไปกับพวกคุณแล้ว ถ้าแบบนั้นคงต้องฝากถามเขาหน่อยล่ะครับว่าจะต้องใช้เวลาดำเนินการอีกประมาณเท่าไหร่ถึงบรรลุเป้าหมาย หลังจากเราหมดสิ้นปัจจัยขัดขวางแล้ว?
อะ ถ้าหากพาเขากลับมาตอบด้วยตัวเองได้ก็จะดีเลยครับ ฝ่าบาทรวมถึงผู้บริหารต่างตั้งใจรอฟังคำตอบจากเขาอยู่เกือบทุกคนเลยนะ
ᅠ
ᅠ
หลังเอนพิงกับโซฟานุ่ม ๆ เปลือกตาปิดลงเล็กน้อย คิ้วขมวดแน่น ๆ ก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมา
ความเจ็บป่วยทางกาย
ความเจ็บป่วยทางใจ
เขารู้ว่าพวกชิ้นส่วนคงอยู่ไม่ไกล แต่ปัญหานี้ซานดิกสามารถจัดการมันด้วยตัวเองได้
โซฟาเริ่มนุ่มมากเกินไป...
เขาควรจะบอกให้ใครสักคนเปลี่ยนมันทีหลัง
ᅠ
ᅠ
Replying to @_NodusGordianus
ᅠ
ᅠ
ชายชราเพียงตั้งใจฟังถ้อยคำที่ผ่านริมฝีปากของเด็กหนุ่มออกมาโดยไม่ได้เอ่ยขัดขึ้นแม้สักครั้ง เพราะถึงอย่างไรสิ่งที่อีกฝ่ายกล่าวมาก็ไม่ใชาเรื่องที่ตัวเขาจะมีความเห็นขัดแย้งด้วยอย่างสิ้นเชิง
หูยังคงรับฟัง ทว่าความคิดบางส่วนยังติดค้างเวียนวนอยู่กับเรื่องผลึกแก้ว
ᅠ
ᅠ
𝐙𝐀𝐍𝐃𝐈𝐊 . retweeted
เมนูขึ้นชื่อของสัปดาห์นี้คงไม่พ้นนกย่าง ?
[ ฉันอ่านเมนูของทางร้านอีกครั้งเพื่อทบทวนว่าตาไม่ฝาดไป ]
ฉันเริ่มสงสารหนุ่มน้อยทิมมี่แล้วสิ แต่คงจะไม่ใช่นกพวกนั้นหรอกนะ ? ถึงแบบนั้นฉันขอเป็นพิชซ่าแบบเดิมแล้วกัน
[ พิชซ่าหลังเลิกงาน ✨]
𝐙𝐀𝐍𝐃𝐈𝐊 . retweeted
「ไม่ได้เป็นนักเรียนมานานแล้ว บรรยากาศของสถาบันศึกษาช่างเป็นพลังงานที่ดีจริง ๆ นะ」
『น่าเสียดายนะ ไรน์ดอทเทียร์ ถ้าเป็นตอนนี้แค่ก้าวขาเข้าไปข้างเดียวก็คงโดนไล่ออกมาแล้ว』
「จะว่าไปท่านหญิงก็เคยสัมผัสประสบการณ์นี้ ในฐานะ ‘มารดา’ แล้ว อาจารย์คนแรกของชีวิตก็คงต้องเป็นแม่กระมัง」
𝐙𝐀𝐍𝐃𝐈𝐊 . retweeted
ใช่แล้ว ซานดิกจากไปโดยสมบูรณ์
เขาจะไม่รู้ความจริงข้อนี้ได้อย่างไร ในเมื่อผู้ที่จัดการมรดกของคนตายก็คือนายธนาคารอย่างเขา
“นั่นสินะ แล้วผมจะไม่รู้ได้อย่างไร”
𝐙𝐀𝐍𝐃𝐈𝐊 . retweeted
ᅠ
ᅠ
“และฉันตาย”
“น่าเสียดายที่มันไม่ได้แตกต่างไปจากความเป็นจริงสักเท่าไหร่ ที่ว่าฉันตายไปแล้ว”
ไม่ใช่ว่าซานดิกไม่ใส่ใจกับความตายของตนเอง, แต่เพราะอย่างไรตัวเขาก็เป็นคนที่ตายไปนานแล้ว
คำตอบไหนจะดีไปกว่าการที่บอกว่าตนเองตายแล้ว?
ก็ตายไปแล้วนี่นา
ᅠ
ᅠ
𝐙𝐀𝐍𝐃𝐈𝐊 . retweeted
ᅠ
ᅠ
“น่ารำคาญจริง ๆ ไม่ต้องมาบอกให้ห่วงสุขภาพของตัวเองหรอก จะกินน้ำตาลแทนข้าวหรือดื่มกาแฟแทนน้ำอย่างไรสุดท้ายก็ตายเหมือนกัน”
หงุดหงิด, ไล่พวกชิ้นส่วนออกไปด้วยไม้เท้า
ᅠ
ᅠ
𝐙𝐀𝐍𝐃𝐈𝐊 . retweeted
ᅠ
ᅠ
อาหารรสชาติแย่ติดค้างอยู่บนปลายลิ้น, เมื่อรับประทานไม่อร่อย ความอยากอาหารก็เริ่มลดน้อยลงไป .
ᅠ
ᅠ
𝐙𝐀𝐍𝐃𝐈𝐊 . retweeted
ᅠ
ᅠ
ซานดิกกำลังใช้เวลากับการอ่านรายงานวิจัยเก่า ๆ ซึ่งชิ้นส่วนเป็นผู้รับผิดชอบ ทว่ายิ่งอ่านมากเท่าไหร่ ความรู้สึกกระสับกระส่ายอยากทำงานก็ยิ่งก่อตัว
กระทั่งเสียงโครมครามอึกทึกจากไกล ๆ ดังแว่วเข้ามาทำให้ชายชราเงยต้องหน้าจากเอกสารในมือ
“ ... .ᐣ ”
ใครเล่นอะไรกันอยู่น่อ
ᅠ
ᅠ
𝐙𝐀𝐍𝐃𝐈𝐊 . retweeted
ᅠ
ᅠ
“อย่าหลังงอ... คลายไหล่ซะ”
เขาพูดเนิบนาบ ใบหน้าเรียบเฉยขณะที่ใช้หัวไม้เท้าแตะหลังของเด็กชายและใช้พวกมันดึงข้อมือที่วางต่ำจากแป้นเปียโนให้ขึ้นมาอยู่ในท่าที่ถูกต้อง
“ทีนี้เล่นอีกครั้ง... ไม่, เอาใหม่”
สายตาจ้องมอง
“เอาใหม่”
และทำใหม่อีกครั้ง
จนกว่าซานดิกจะพอใจ
ᅠ
ᅠ
𝐙𝐀𝐍𝐃𝐈𝐊 . retweeted
ᅠ
ᅠ
ของสะสมของซานดิกยังคงได้รับการเก็บรักษาไว้อย่างดีภายในห้องหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นแผ่นเสียง ชุดหนังสือ หรือชุดถ้วยชา
ยกเว้นเพียงเปียโนของเขา
35, บอกว่ามันถูกย้ายไปแล้ว
ชายชรานึกสงสัยอยู่ครู่หนึ่งว่าทำไมพวกชิ้นส่วนถึงไม่ทิ้งมันไป แต่ก็ไม่ซักไซ้ต่อขณะที่นั่งจิบชาและฮัมเพลง
ᅠ
ᅠ
𝐙𝐀𝐍𝐃𝐈𝐊 . retweeted
ᅠ
ᅠ
🎃
𝐇𝐚𝐥𝐥𝐨𝐰𝐞𝐞𝐧 𝐒𝐩𝐞𝐜𝐢𝐚𝐥 .
เพดานห้องปฏิบัติการ
กลิ่นของสารเคมี ,
นั่นคือวินาทีแรกแห่งการจดจำ
นัยน์ตาราวทับทิมสดต้องกะพริบถึงสองสามครั้ง ก่อนจะหรี่ลงในทันทีที่แสงไฟสว่างจ้าสาดส่องเข้ามาที่ตาตรง ๆ
ᅠ
ᅠ










