हो, म एमाले कार्यकर्ता थिय हिजो ओलिले केहि गर्न खोज्दा मिडिया, पार्टी भित्रैको खेमा, बिपक्षी र बाहिरी शक्ती समेतको गठजोडमा उनलाई असफल बनाउन लाग्दा ओलिको बचावमा खुलेर लागेकै हो। हिजो ओलिले नेपालमा विकास निर्माणलाई गती दिएकै हो । विकासलाई बहसमा ल्याएकै हुन, जातिय राज्य बिरुद्द लडेर परास्त गरेकै हुन । सिके रावत जस्तो पृथकताबादी ब्यक्तीदेखी हिंसात्मक आन्दोलन गर्दै आएका बिप्लव समुहलाई संबिधान भित्र ल्याएर सुरक्षित अवतरण गराएकै हुन। तर जब ओलि लोभी पापीको घेरामा परे, गलत हर्कत गर्नेहरुलाई बोक्न थाले, सत्ताबाहेक अर्को कुरा देख्न छोडे, आफुलाई भगवान सम्झिन थाले, त्यो पछी मोहभंग हुँदै गएको हो। हिजो उनि र उनको आसपास रहेका गलत ब्यक्तीहरुको हर्कत र बोली, अजाशु ब्यहोराले गर्दा देशले क्षति भोगेको पनि साँचो हो। हरेक ब्यक्तीको एउटा समय हुन्छ, निश्चित क्षमता हुन्छ। सायद उनको क्षमता पनि त्यतै नै थियो। त्यसैले अब पनि उनलाई बोक्नु भनेको अझै अरु दुर्दशा निम्त्याउनु हो। एकपटक गरेको योगदानलाई सधैं भजाउन पाईन्न, उनले जती योगदान दिय त्यो कुनै दिन ईतिहासले समिक्षा गर्ला नै तर अहिले उनको उपादेयता सकिएकै हो। अब उनिबाट देश र पार्टीलाई कुनै योगदान हुन सक्दैन, थप क्षति तर्फ लग्छ। त्यसैले एमालेगणले हामी जस्तो पार्टीबाट विस्तारै टाढिदै गएका लाखौं युवालाई फेरी समेट्ने हो भने अब पार्टी पुनर्गठन गर्दै पुस्तान्तरण गर्नुको विकल्प छैन। त्यो भन्दा बाहेक हो भने अब स्थानिय चुनाव सम्झिने पानी छम्किने।