⠀
"โอ้โห..."
ไม่คิดว่าจะได้รับจดหมายเยอะขนาดนี้ — ได้เวลานั่งอ่านและบรรจงหยดหมึกกลับไป
คงต้องใช้เวลาสักหน่อย
⠀
⠀
'นี่ไง ตรงนี้ !'
วันหยุดทั้งทีอยากกลับไปพักผ่อน หรือแวะร้านฮันนี่ดุ๊กส์เพื่อซื้อของหวานติดมือไปฝากพวกเชมัส . . . แต่สำหรับผู้หญิง ของล่อตาในร้านวิสลีย์คงหนีไม่พ้น
“น่ากลัวพิลึก”
กระซิบอยู่ข้างหูเฮอร์ไมโอนี่ กระตุกแขนเสื้อให้ออกมาจากตรงนั้น
สายตาแมคลาเกนขนลุกยิ่งกว่าอะไร
⠀
Replying to @badfaithserpent
นกกระดาษบินตกลงมาได้พอดิบพอดี
แฮร์รี่ใช้นิ้วคลี่กระดาษออกก่อนจะพบว่าเป็นรูปของตนกำลังถูกอะไรบางอย่างปาใส่หัว
ใบหน้าหันมองตนตอของนกกระดาษพร้อมกับถลึงตาไปที — ริมฝีปากขยับขึ้นลงแต่ไร้การเปล่งเสียงใด ๆ เป็นการตอบกลับ
‘ไร้สาระ’
หยดหมึกบรรจงวาดลงกระดาษถึงผู้ที่เคารพรัก ,
ต่อให้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน — เด็กหนุ่มยังรอวันที่จะได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้ง
หน้าหนาวเวียนมาถึงแล้ว อย่าลืมรักษาสุขภาพ บางทีสิ้นปีเราอาจจะได้พบกัน
ด้วยรัก . แฮร์รี่ พ .
( @AnimagusBlack_ )
‘เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ? ทำไมพวกผีถึงออกมากันเต็มห้องโถงเลย’
“คงตื่นเต้นล่ะมั้ง ที่เห็นเด็กหลายชั้นปีมารวมตัวกันตกแต่งห้องโถงต้อนรับเทศกาลน่ะ”
เอ่ยตอบจินนี่ก่อนจะหันไปวุ่นกับฟักทองหลายขนาดตรงหน้า แม้ว่าจะผ่านมื้อค่ำไปแล้ว แต่อาหารยังกองเต็มอยู่บนโต๊ะ
ถูกใจรอนน่าดู
เด็กหนุ่มนั่งอยู่ในห้องโถงตั้งแต่แรกขณะสิ้นเสียงประกาศ
ทั้งพยายามตกแต่ง ทั้งหยิบท๊อฟฟี่หลากสีบนโต๊ะมาชิมอย่างไม่รีบร้อน เพราะกิจกรรมวันนี้ไม่ได้เป็นการแข่งขันระหว่างบ้าน
ถึงแม้ผู้คนไม่ค่อยให้ความร่วมมือกับกิจกรรมกันสักเท่าไหร่ แต่ใช่ว่าห้องโถงใหญ่จะเงียบเชียบหรอกนะ
แฮร์รี่ที่นั่งเตรียมตัวอยู่ในห้องโถงหันไปมองรอบ ๆ ก่อนจะเห็นนักเรียนบางคนกำลังวิ่งหน้าตั้งเข้ามา
โชคดีที่เขาทำเวลาได้ทัน
นัยน์ตาสีเขียวจับจ้องไปยังเบื้องหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ รอฟังประกาศอย่างต่อเนื่อง
จะเป็นเรื่องร้ายแรงหรือเปล่านะ ?
‘เดี๋ยว แฮร์รี่ ! นายจะรีบไปไหนน่ะ’
“สนามควิชดิช”
“เชื่อเถอะเฮอร์ไมโอนี่ ตอนนี้ที่นั่งดี ๆ ถูกจับจองไปหมดแล้ว”
ทันทีที่เสียงประกาศสิ้นสุดลง ตำราเรียนถูกถือไว้ในมือก่อนที่เจ้าตัวจะรีบออกจากห้องเรียนให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้
