اگه برنامهنویس یا معمار هستید، این مقاله رو برای شما نوشتم.
این سالها تو تیمها و شرکتهای مختلف، یه سری موقعیتها مدام برام تکرار شد. کد و آدمها عوض میشدن، مشکلها نه!
بعد دیدم خیلی از قانونهای معروف نرمافزار از دل همین لحظهها اومدن.
saeedhbi.medium.com/every-la…
این پست دیروزم Boost شد همون یه ساعت بعدش. شاید برای شما هم مفید باشه. saeedhbi.medium.com/cleaning…
222
Saeed retweeted
سال ۱۳۸۳ یه اتفاقی برام افتاد که رفتم خونه بابام و یه ساک برداشتم لباسام رو ریختم توش و زدم بیرون یه بلیط قطار گرفتم و رفتم تهران !
تو قطار تا صبح نخوابیدم و همش به این فکر میکردم که چرا اینطوری شد حالا چیکار باید بکنم بعد به خودم میگفتم که خب اوکی میرم تو یه مغازه شاگردی میکنم هیچی بلد نیستم حمالی که بلدم !
رفتم پیش یکی از رفیقام که یک سال قبل من استخدام شده بود ! دو ماه فقط دنبال کار گشتم ، از کارت پخش کردن تا دست فروشی تو مترو برای روزی ۱۰۰۰ تومن ، مطلقا سوار تاکسی نمیشدم که بتونم روزنامه همشهری بخرم هر روز که ضمیمه آگهی ها داشت ،
یادمه رفیقم خونه رو اجاره کرده بود ماهی ۴۰ هزار تومن با سه میلیون پیش و سه نفر بودن تو خونه و منم اضافه شدم تو خونه نفری ۱۵ هزار قرار بود اجاره بدیم بهش ! من حتی چند ماه اول اجاره اون رو هم نمیتونستم بدم ! از همون پول تاکسیهایی که نمیدادم و روزنامه همشهری میخریدم یه آگهی استخدام یه شرکت رو دیدم که دنبال کسی میگشت که کامپیوتر بلد باشه ( اون سالها بلد بودن کامپیوتر و ورد جزو تخصص محسوب میشد ) رفتم اونجا و شد ، من رو گرفتن با ماهی ۴۵ هزار تومن ، کارم این بود برم با مغازه های که با اینا قرارداد داشتن فاکتوراشون رو توی کامپیوتر ثبت کنم ، بعد شش ماه یکی از شرکتهایی که میرفتم اونجا بهم پیشنهاد داد بیا وایسا اینجا بشو کارمند خود ما ! و شد ! با من قرار داد امضا کردن ماهی ۹۰ هزار تومن ، منی که از وقتی از شهرستان اومده بودم دیگه ناهار نخورده بودم و فقط صبحانه خونه و شام خونه ، ماهی ۹۰ هزار تومن حقوق میگرفتم !
منی که تاکسی سوار نمیشدم داشتم ماهی ۹۰ هزار در می آوردم ، منی که قرار بود برم بازار حمالی کنم با یه دست کت و شلوار میرفتم سر کار …
تا سال ۹۰ من پارک ارم نرفته بودم ، برج میلاد رو سال ۹۸ دیدم از نزدیک ، اولین رستورانی که رفتیم فکر کنم سال ۹۰ به بعد بود ، سینما سال ۹۰ به بعد رفتم شاید ، اولین بار شمال با رفیقام سال ۹۱ رفتیم ( که البته اونم نرفتیم خودش به داستان عجیبه)
از اون زمان بیست و چند ساله که میگذره ولی من خوشحالم که اون موقعها تفریح نمیکردم ، سوار تاکسی نمیشدم حتی ناهار نمیخوردم ( ناهار نخوردن هنوز که هنوزه عادتم هست الان بعد سالها و حتی بعد مهاجرت و مثلا زنان دستم به دهنم رسیدن)
خوشحالم که کسی نبود بهم بگه نه تو حقته که اینارو داشته باشی چون اون وقت میرفتم دنبال جنگیدن برای اینکه چرا حقم داره ضایع میشه نه جنگیدن برای اینکه حقم رو بگیرم !
من نرفتم دنبال اینکه چرا حقم داره ضایع میشه من رفتم دنبال حقم که بگیرمش که گرفتم … هرکسی هم که میخونه بهتره جنگش رو بگذاره برای بدست آوردن نه برای اینکه چرا نداره!







