Saeed (@saeedhbi) header
Saeed (@saeedhbi) profile picture

Saeed Habibi, Believe in Nothing. Fucking technical things maker.

Istanbul, Turkey
Joined November 2008
Photo by Saeed (@saeedhbi)Photo by Saeed (@saeedhbi)Photo by Saeed (@saeedhbi)Photo by Saeed (@saeedhbi)Photo by Saeed (@saeedhbi)Photo by Saeed (@saeedhbi)Photo by Saeed (@saeedhbi)Photo by Saeed (@saeedhbi)Photo by Saeed (@saeedhbi)Photo by Saeed (@saeedhbi)
عذابی که مهدیه به چت‌جی‌پی‌تی میده فکر کنم پیگرد قانونی داره.
1
8
302
قشنگ‌تر از آهنگ دختر ایرونی نیومده.
1
140
بابای ما که این همه میگفت اینور برو اونور برو استادش بود. ما که میگیم کی هستیم؟ هیچی. تازه یه قل دو قل هم داریم.
1
1
185
از پروسه لذت بردن مهارتیه که همه‌ش دارم سعی می‌کنم اما بلدش نیستم.
5
149
بارون این سری واقعا با همیشه فرق داره. استانبول رسما می‌ره زیر آب اگر همینطور بباره.
4
264
از جمله دردهای بد روزگار میشه به پارگی زیر ناخن اشاره کرد. خوب شدنی نیست.
1
1
197
دیدی پوست انگشت، بعد از ناخن تیکه تیکه میشه در میاد؟ اون که بدتر. انگار یکی مدام اسید می‌ریزه روش.
54
الان اگر پی‌اس‌۵ داشتم یه دست بازی می‌کردم. شایدم دو دست. ندارم ولی.
1
4
229
سگا داشتم چی؟ اونم بد نبود. حتی آتاری.
56
اگه برنامه‌نویس یا معمار هستید، این مقاله رو برای شما نوشتم. این سال‌ها تو تیم‌ها و شرکت‌های مختلف، یه سری موقعیت‌ها مدام برام تکرار شد. کد و آدم‌ها عوض می‌شدن، مشکل‌ها نه! بعد دیدم خیلی از قانون‌های معروف نرم‌افزار از دل همین لحظه‌ها اومدن. saeedhbi.medium.com/every-la…
1
9
478
مهم‌ترین چیز تو پرواز که هدفون باشه رو یادم رفته. خسته نباشم.
1
5
323
من اینطور متوجه شدم که مهدیه نقش کاتالیزور تنهایی رو برام داره. هستش نیستم. نیستش هستم. بعد عمری هم دارم توئیت میکنم. مصداق دیگری براش.
11
306
سندروم دیده نشدن حتی توی وبلاگمم هست. هر مقاله‌ای که کلی براش زحمت می‌کشم دوستشون دارم کمتر دیده میشه. از بین این تقریبا ۱۰ تایی که Boost شدن شاید نهایت ۳-۴ تاش رو انتظار داشتم.
1
5
351
این همه زحمت بکش روزی دو سه ساعت وقت بذار واسه چندرغاز. ولی خوبه حال میده. سختیش اینه تاپیک تخصصی فقط مینویسم دیگه آدم چقدر موضوع داره مگه. خداییش هم AI نیستند
1
1
156
یکی از دلایلی که به نوشتن تکنیکال رو آوردم، خارج شدن از مخمصه‌ی پرامت‌نویسی هست. بهرحال دیر یا زود، مسیر ساخت نرم‌افزار عوض میشه و شرایط یکی مثل من دیگه مثل قبل نیست. نوشتن باعث شده هر دو رو با هم پیش ببرم. اینکه جایگاه معماری و تفکر پشتش رو از دست ندم تا الان اولین تارگتم بوده.
104
این پست دیروزم Boost شد همون یه ساعت بعدش. شاید برای شما هم مفید باشه. saeedhbi.medium.com/cleaning…
222
مهدیه رفته ایران، منم شدم مثل جان تراولتا تو خونه. هعی.
7
262
سال ۱۳۸۳ یه اتفاقی برام افتاد که رفتم خونه بابام و یه ساک برداشتم لباسام رو ریختم توش و زدم بیرون یه بلیط قطار گرفتم و رفتم تهران ! تو قطار تا صبح نخوابیدم و همش به این فکر میکردم که چرا اینطوری شد حالا چیکار باید بکنم بعد به خودم میگفتم که خب اوکی میرم تو یه مغازه شاگردی میکنم هیچی بلد نیستم حمالی که بلدم ! رفتم پیش یکی از رفیقام که یک سال قبل من استخدام شده بود ! دو ماه فقط دنبال کار گشتم ، از کارت پخش کردن تا دست فروشی تو مترو برای روزی ۱۰۰۰ تومن ، مطلقا سوار تاکسی نمیشدم که بتونم روزنامه همشهری بخرم هر روز که ضمیمه آگهی ها داشت ، یادمه رفیقم خونه رو اجاره کرده بود ماهی ۴۰ هزار تومن با سه میلیون پیش و سه نفر بودن تو خونه و منم اضافه شدم تو خونه نفری ۱۵ هزار قرار بود اجاره بدیم بهش ! من حتی چند ماه اول اجاره اون رو هم نمیتونستم بدم ! از همون پول تاکسی‌هایی که نمیدادم و روزنامه همشهری میخریدم یه آگهی استخدام یه شرکت رو دیدم که دنبال کسی میگشت که کامپیوتر بلد باشه ( اون سالها بلد بودن کامپیوتر و ورد جزو تخصص محسوب میشد ) رفتم اونجا و شد ، من رو گرفتن با ماهی ۴۵ هزار تومن ، کارم این بود برم با مغازه ‌های که با اینا قرارداد داشتن فاکتوراشون رو توی کامپیوتر ثبت کنم ، بعد شش ماه یکی از شرکتهایی که میرفتم اونجا بهم پیشنهاد داد بیا وایسا اینجا بشو کارمند خود ما ! و شد ! با من قرار داد امضا کردن ماهی ۹۰ هزار تومن ، منی که از وقتی از شهرستان اومده بودم دیگه ناهار نخورده بودم و فقط صبحانه خونه و شام خونه ، ماهی ۹۰ هزار تومن حقوق میگرفتم ! منی که تاکسی سوار نمیشدم داشتم ماهی ۹۰ هزار در می آوردم ، منی که قرار بود برم بازار حمالی کنم با یه دست کت و شلوار میرفتم سر کار … تا سال ۹۰ من پارک ارم نرفته بودم ، برج میلاد رو سال ۹۸ دیدم از نزدیک ، اولین رستورانی که رفتیم فکر کنم سال ۹۰ به بعد بود ، سینما سال ۹۰ به بعد رفتم شاید ، اولین بار شمال با رفیقام سال ۹۱ رفتیم ( که البته اونم نرفتیم خودش به داستان عجیبه) از اون زمان بیست و چند ساله که میگذره ولی من خوشحالم که اون موقعها تفریح نمیکردم ، سوار تاکسی نمیشدم حتی ناهار نمیخوردم ( ناهار نخوردن هنوز که هنوزه عادتم هست الان بعد سالها و حتی بعد مهاجرت و مثلا زنان دستم به دهنم رسیدن) خوشحالم که کسی نبود بهم بگه نه تو حقته که اینارو داشته باشی چون اون وقت میرفتم دنبال جنگیدن برای اینکه چرا حقم داره ضایع میشه نه جنگیدن برای اینکه حقم رو بگیرم ! من نرفتم دنبال اینکه چرا حقم داره ضایع میشه من رفتم دنبال حقم که بگیرمش که گرفتم … هرکسی هم که میخونه بهتره جنگش رو بگذاره برای بدست آوردن نه برای اینکه چرا نداره!
سال ۸۹ تو خیابون ملت پادو بودم فاکتور می‌بردم، می‌آوردم، بار خالی می‌کردم. حقوقم ماهی ۱۲۰ هزار تومن بود. با خودم بسته بودم هر ماه با حقوقم یه ربع‌سکه بخرم. برای همین زده بودم تو فاز صرفه‌جویی. صبح تو خونه یه صبحونه مشتی می‌زدم و ساعت ۲ برای ناهار، می‌رفتم پیش یه آقای
24
10
10
629
62,202
روزهایی که استانبول بارون میاد، عین شمال میشه. هعی.
11
519
تو خود حدیث مفصل بخوان! با چهارتا سؤال ساده از ChatGPT به فهرستی از رمان‌ها رسیدم که با سلیقه و دنیای ذهنی‌ام عجیب هم‌خون هستند. چندتاشون رو خوندم قدیم اما واقعا چقدر نیازهامون راحت داره حل میشه.
13
1,415