Mats Bauer

Ik heb er geen moeite mee als mensen mijn stijl van communiceren niet waarderen of een andere mening hebben dan ik, maar dit opiniestuk verhuld als journalistiek stuk over mij en ZEE slaat alles. Er worden verschillende zaken met elkaar vermengd, er staan een enorme hoop feitenvrije aantijgingen in en er worden negatieve implicaties gewekt die simpelweg niet kloppen. Daarom voel ik een noodzaak om te reageren. Laten we beginnen bij het begin. Ik sta VOLLEDIG achter mijn uitspraken. Dan bedoel ik dus geen vervormingen of interpretaties die bewust ten kwade trouw voelen. Als ik een X-bericht plaats over een bijzonder land dat ik bezoek (Vietnam), waar een Aziaat over onze huidskleur begint omdat er daar een bizarre en, in mijn ogen, grappige obsessie is met het hebben van een lichte huidskleur, dan bedoel ik een dergelijke post dus ook enkel om de absurditeit te communiceren en te delen in datgene wat ik grappig vind. En als ik die lijn van humor verder doortrek, dan geldt dat natuurlijk ook voor de trein richting Emmen, waar door migranten de boel zo onveilig is geworden dat ze dus wel degelijk een tijdje gratis met de trein konden. Vind je dat niet grappig? Dan niet. Vind je dat niet passend bij mijn rol? Dan niet. Maar ga het niet opvoeren als argument voor vermeend racisme of een superioriteitscomplex. Dat ik soms negatieve berichten post over de effecten van massa-immigratie, ook op het niveau van wat ik dan persoonlijk meemaak? Absoluut. En daar schaam ik me ook niet voor. Ik wil inderdaad niet in een Uber zitten bij een chauffeur die meer met zijn telefoon bezig is dan met de weg. Ik wil ook niet ergens in een zwembad liggen en, als ik even weg ben om van een glijbaan te gaan, moeten horen dat mijn vriendin weer is aangerand. Als dat gebeurt baal ik en dan deel ik dat. Als het dan volgens sommigen extreem is om vrij te uiten wat ik meemaak, dan noemen jullie niet mij extreem, maar de situaties zelf. Dat staat nog los van het feit dat ik het veel vaker heb over massa-immgratie als fenomeen; Wat dit doet met de sociale cohesie, de veiligheid, hoe dit subversief is voor onze democratie- én hoe het een verergerende factor is voor veel van de problemen die we hebben zoals de woningnood, de energiecrisis en zelfs ambities op het vlak van milieu. Dus ik extreem? Nee. Ik wil het omdraaien. Ik vind iedereen die dit mij en talloze mensen die slachtoffer zijn van deze massa-immgratie aandoet vind ik extreem. Als dit beleid niet was doorgedrukt en steeds op deze manier wordt uitgevoerd had ik geen tranen hoeven drogen van vriendinnen die aangerand of geïntimideerd zijn. Had ik niet elke dag gelezen in de media over steekpartijen tussen "jongeren". Had ik zelf meerdere bedreigende situaties ontlopen zoals een naar mij getrokken mes of van dichtbij een poging tot moord (eerwraak) aanzien. En dat is nog maar het topje van de ijsberg van wat mij persoonlijk bespaard had kunnen blijven. Alleen mij, als individu. Terwijl er zoveel mensen zijn die onder vergelijkbare situaties en de gevolgen daarvan lijden. Dan heb ik het nog niet eens over het grotere geheel en alles wat volgens mij maatschappelijk beter had kunnen zijn. Ik zou eerlijk gezegd niet eens weten waar ik zou moeten beginnen. In diezelfde lijn vind ik mensen die beleidsmatige verantwoordelijkheid dragen voor de Spreidingswet en het huidige asielsysteem inderdaad volksverraders. Ze zijn namelijk vrij letterlijk bezig met het opheffen van ons volk en dat proces maken ze nog pijnlijker dan het al is door ook nog eens de gevaarlijkste groep mensen bij iedereen in de buurt plaatsen? Ik vervolg het draadje in de comments.