Çok kötüsünüz. Çok! 43 yaşında, ardında 3 evlat bırakan bir babanın ani vefatının ardından yazdıklarınızı gördükçe, insanın kötülük karşısında duyduğu hayretin bile bir sınırı varmış diyoruz. Bir insanın ölümüne sevinecek, geride bıraktığı ailesinin acısını dahi hiçe sayacak kadar ne zaman kaybettiniz vicdanınızı? Siyasi husumetinizi bir mezarın başına kadar taşıyacak, ölümün üzerinden rövanşizm üretecek kadar ne zaman yitirdiniz insanlığınızı? Ölüm, bütün ayrılıklarımızın sustuğu, bütün kimliklerimizin geride kaldığı, insan olmanın en yalın hakikatiyle yüzleştiğimiz yer değil miydi? Acıya hürmet etmeyi bile siyasi aidiyetinize göre belirliyorsanız, mesele artık sizin için “insan kalabilme” meselesi olmuş. Biz artık siyasi farklılıklarımızdan değil, aynı toplumun içinde bu denli büyük bir vicdan uçurumuyla yaşamak zorunda kalmaktan yorulduk. Çok yorulduk. Allah Ziya Gültekin’e rahmet, geride bıraktığı evlatlarına ve ailesine sabır versin.