In our recent article for @Jerusalem_Post , with @AlexWinston89 , we examine the immense structural tragedy of ethnic-linguistic federalism in historical Ethiopia: a cautionary tale of identity politics for other ancient nations. Key takeaways from the analysis: The Architecture of Fracture: The imposition of Marxist-inspired ethnic federalism transformed neighbors into rivals overnight. It led to devastating internal conflicts, regional paramilitarism, and the 1993 secession of Eritrea: leaving Ethiopia as the world’s most populous landlocked country. This remains an existential national security crisis. A Legacy of Strategic Relocation: The article highlights Israel's historic Operation Solomon in 1991. In less than 48 hours, Israel successfully evacuated over 14,300 Ethiopian Jews, rescuing them from deteriorating security conditions. The Red Sea Geopolitical Shift & Strategic Alliance: Access to the sea is vital for Ethiopia's survival. Amid challenges from Turkey's presence in Somalia and the Muslim Brotherhood in Sudan, partnering with Israel for its battle-tested military technology becomes essential for Ethiopia. Cohesive nations must maintain a unified fabric to avoid eternal conflict and disintegration.

در مقاله اخیرم به همراه الکس وینستون در اورشلیم پست شرح دادم که چگونه «فدرالیسم قومی-زبانی»، کشور تاریخی اتیوپی را گرفتار جنگ های بی پایان قومی، ویرانی و مرگ کرده است. نوشتم که اتیوپی یکی از تمدن های تاریخی است و مانی، پیامبر ایرانی اوایل دوران ساسانی، اکسوم (نام باستانی اتیوپی) را در کنار ایران، چین و روم، چهار تمدن بزرگ جهان نامید. فاجعه از جایی آغاز شد که مارکسیست ها، اتیوپی را نه یک ملت با تمدن تاریخی، که کشوری «کثیر المله» نامیدند، با مدل فدرالیسم و حق جدا شدن از کشور. در سال ۱۹۷۴ مارکسیست‌ها پادشاهی دیرین اتیوپی را سرنگون کردند. سرانجام فدرالیسم قومی-زبانی برقرار شد و هر منطقه نیروی شبه نظامی اختصاصی ایجاد کرد. همسایگانی که قرن ها در کنار هم می زیستند صرفا بدلیل اینکه از قوم دیگری بودند اخراج شدند که به جنگ های قومی انجامید. اریتره نیز از اتیوپی جدا شد، که اتیوپی را به کشوری محصور در خشکی و‌ بدون دسترسی به دریا تبدیل کرد. تنها در جنگ‌های قومی سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲، بیش از ۵۰۰ هزار نفر کشته شدند. اتیوپی, آزمایشگاهِ تئوری هویتی مارکسیست ها بود. نتیجه «فدرالیسم قومی-زبانی»، تجزیه، جنگ های بی پایان، ویرانی و مرگ بود. تجربه اتیوپی، درسی بزرگ‌ برای ایران است که تاکید بر هویت ملیِ شهروند‌محور و حفظ تمامیت ارضی، بسیار حیاتی است و ایده های هویتی چپ با ایجاد مرزبندی‌های قومی می‌توانند به جنگ، فروپاشی و ویرانی اقتصادی منجر شوند.