Pinned Tweet
☄. *. ⋆
𝙎𝙞𝙩𝙩𝙞𝙣 𝙝𝙚𝙧𝙚 𝙩𝙪𝙧𝙣𝙞𝙣 𝙢𝙞𝙣𝙪𝙩𝙚𝙨 𝙞𝙣𝙩𝙤 𝙝𝙤𝙪𝙧𝙨 𝙩𝙤 𝙛𝙞𝙣𝙙 𝙩𝙝𝙚 𝙣𝙚𝙧𝙫𝙚 𝙟𝙪𝙨𝙩 𝙩𝙤 𝙘𝙖𝙡𝙡 𝙮𝙤𝙪 𝙤𝙣 𝙩𝙝𝙚 𝙩𝙚𝙡𝙚𝙥𝙝𝙤𝙣𝙚
𝙘𝙪𝙯 𝙮𝙤𝙪 𝙙𝙤𝙣’𝙩 𝙠𝙣𝙤𝙬 𝙩𝙝𝙖𝙩 𝙞 𝙜𝙤𝙩𝙩𝙖 𝙜𝙚𝙩 𝙣𝙚𝙭𝙩 𝙩𝙤 𝙮𝙤𝙪 ☄. *. ⋆
เปรมปิติ. retweeted
คนจีนเป็นงี้ทุกคนมั้ยอะ กรณีของคุณไอซceo peachylush น่าสงสารมากนะ เค้าออกมาเล่าว่าสนใจขนตาแบรนด์จีนอันนึง ซึ่งไม่เคยเห็นในไทย เลยอยากจะเอามาขายในไทยเป็นเจ้าแรกเจ้าเดียว ฝั่งจีนก็เลยให้ลองเอาสินค้าไปขายแล้วค่อยกลับมาคุยเรื่องสัญญา สรุปคุณไอซ์ตีตลาดในไทยได้ดีมาก แต่จขบ.บอกว่าชั้นจะเปิดofficialในไทยเอง อย่าว่าแต่คุณไอซ์ช็อคเลย เป็นใครก็ช็อค งง อึ้ง เหมือนโดนหลอกให้มาเปิดตลาดแล้วก็หุ้บเอาเข้าอฟช.ทั้งหมด ถามจริงใครจะอยากเซ็นสัญญาลงทุนต่ออะ เงิน7หลักเลยนะ เซ็นสัญญาเพื่อไปแข่งกับอฟช.แบบนี้อะหรอ อะไรวะ ตลกอะ
เปรมปิติ. retweeted
จู่ๆก็เกิดคำถามว่า “คนเราจะรู้ได้ไงว่าสังคมที่อยู่มันดีหรือไม่ดึ” เพราะเราอยู่ตรงนั้นคือปลาในตู้อะ อีกอย่างมันก็อาจจะเป็นความชินด้วย
เปรมปิติ. retweeted
เด็กที่ไม่มีร่ม
ทำได้แค่วิ่งให้สุดชีวิต
ไม่ใช่เพราะเค้าเก่งกว่าใคร
ไม่ใช่เพราะเค้าไม่รู้จักเหนื่อย
แต่เพราะเค้ารู้ว่า ถ้าหยุดเมื่อไหร่ เค้าจะเปียก
ในชีวิตจริงร่มของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนมีครอบครัวคอยรองรับ มีเงินสำรอง มีคนช่วย มีทางให้ถอย
แต่บางคนไม่มีอะไรพวกนั้นเลย
เค้าเลยต้องพยายามมากกว่าคนอื่น
ต้องคิดให้เร็ว ต้องอดทน ต้องหาทางรอดด้วยตัวเองและหลายครั้ง ไม่มีแม้แต่สิทธิ์จะบอกว่าเหนื่อย
เพราะฉะนั้นเวลาเห็นใครคนหนึ่งวิ่งมาไกลมาก อย่าเพิ่งคิดว่าเค้าแข็งแรงจนไม่เป็นอะไร
บางทีเค้าไม่ได้อยากวิ่งเก่งขนาดนั้นหรอก เค้าแค่โตมาโดยไม่มีร่มให้กางในวันที่ฝนตกเท่านั้นเอง
เปรมปิติ. retweeted
Hace algunos centenares de millones de años alguno de nuestros ancestros hizo esto mismo. Ahora, gracias a ese pez intrépido, nosotros tenemos que pasar trabajando 8 horas diarias para ganarnos el pan.
เปรมปิติ. retweeted
เห็นเรื่องนี้แล้วนึกถึงเพื่อนคนจีนคนนึง ที่ชีวิตค่อนข้างแปลก … คือ คนจีนที่รวยมากๆ หลายคนโคดพยายามจะถือพาสปอร์ตต่างประเทศมาก
มีเพื่อนสมัยเด็กที่นี่เจอตอนอยู่ที่สิงคโปร์ เป็นคนจีนที่บ้านรวยมาก อย่างแรกที่รู้ว่านางรวยมากเพราะในขณะที่ตอนเราเด็กมากๆนั้น มันอยู่ในยุคที่คนจีนมีลูกได้แค่หนึ่งคนเท่านั้น แต่บ้านนางมีพี่น้องสามคนและทุกคนแจ้งเกิดอย่างถูกกฎหมาย ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเค้าทำยังไงกัน
ตอนนางอยู่ที่สิงคโปร์ก็พูดตลอดว่ามาจากประเทศจีน แต่ชั้นตกใจมากตอนเห็นพาสปอร์ตนาง เพราะเป็นพาสปอร์ตเม็กซิโก และนางไม่เคยไปประเทศเม็กซิโกเลยซักครั้งเดียว (ทำได้ไงวะ? แต่ตอนนั้นเราเด็กมาก(เด็กประถมอะ)เลยไม่ได้ถาม ได้แต่งง) แล้วตอนนั้นครอบครัวนางก็พยายามมากที่จะขอ PR ที่สิงคโปร์ด้วย แต่สุดท้ายแล้วไม่รู้ยังไงคือขอไม่ได้
หลังจากนั้นนี่ก็ย้ายไปอยู่แคนาดา ก็ขาดการติดต่อกับนางไป ผ่านไปหลายปีมากๆอยู่ดีๆนางก็ทักมานัดเจอ บอกว่าย้ายมาอยู่แคนาดาแล้ว นี่ก็งง นางบอกว่าย้ายมาหลายปีแล้ว แต่ที่บ้านวุ่นวายหลายอย่างเลยไม่ได้ติดต่อมาหาเลย ตอนไปเจอเลยได้รู้ว่า นางกลายเป็น Canadian ที่มีพาสปอร์ตแคนาดาแล้วอ่ะ
ทุกวันนี้นางแต่งงานกับเศรษฐีฮ่องกง (แบบคลุมถุงชนพ่อแม่จัดหาให้ แต่รักกันดีนะ) ซึ่งใช้ชีวิตแบบไปๆมาๆระหว่างฮ่องกงกับแคนาดา .. เรียกว่าไม่ยอมกลับไป mainland เลย คือนานๆจะไปเที่ยวที แค่นั้น
นี่เลยคิดว่าที่ประเทศเค้าไม่อยากให้คนรวยออกนอกประเทศ เพราะถ้าได้ออกไปได้ น่าจะไม่กลับมาแล้วอ่ะ แล้วประเทศที่ใหญ่มากแบบนั้นทรัพยากรบุคคลที่มีคุณภาพไม่ว่าจะเป็นคนรวยหรือคนเก่ง มันเป็นเรื่องสำคัญมากในการขับเคลื่อนประเทศไปข้างหน้า
เปรมปิติ. retweeted
Normalization of Deviance
ภาพนี้ทำให้นึกถึงตอนทำงานที่จีน เมื่อหลายสิบปีก่อน เป็นภาพที่ชินตาในตอนนั้น ทุกครั้งที่เดินผ่านร้านอาหาร มักจะเห็นการล้างภาชนะลักษณะนี้ จนอดตั้งคำถามตอนนั้นไม่ได้ว่า
“น้ำยาล้างจานเขาไม่ใช้กันเหรอ?”
เพราะเห็นแทบจะเป็นแบบนี้เกือบทุกร้าน
และจริง ๆ ในภาพยังขาดไปอีกหนึ่งขั้นตอน หลังจากจุ่มน้ำที่ 2 แล้ว ภาชนะจะถูกยกไปเรียงแผ่บนโต๊ะ ตากแดด นอกร้าน จะเห็นตากตอน ก่อนเที่ยง กับ ช่วงบ่าย 2~3โมง ก่อนนำกลับมาใช้งานในตอนเย็น
พอเห็นแบบนี้บ่อยเข้า ก็เริ่มเข้าใจว่าทำไมบนโต๊ะอาหารจีนบางร้านจึงมีกาน้ำร้อนเอาไว้ให้ลูกค้า
ก่อนกินก็ต้อง ลวกภาชนะกันเอง
แต่ถึงอย่างนั้น หลายครั้งที่ไปกิน บางร้าก็ยังเจอ คราบน้ำมันพริก เขียวๆเหลืองๆแดงๆ ติดอยู่ตรงขอบช้อน จานหรือถ้วย 😂
สิ่งที่น่าสนใจคือ เมื่อเราอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบนั้นนานพอ สิ่งที่ตอนแรกเรารู้สึกว่า “แปลก” หรือ “ไม่สะอาด” ก็อาจกลายเป็นภาพที่คุ้นตาไปเอง
และนี่ทำให้ผมนึกถึงคำว่า Normalization of Deviance — เมื่อพฤติกรรมที่ต่ำกว่ามาตรฐานเกิดขึ้นซ้ำ ๆ จนคนในระบบค่อย ๆ ยอมรับมันว่าเป็นเรื่องปกติ
บางทีความแตกต่างทางวัฒนธรรมจึงไม่ได้อยู่แค่ที่ว่า “เขาทำอะไร”
แต่อยู่ที่ว่า
“อะไรคือสิ่งที่คนในสังคมนั้นมองว่าเป็นเรื่องปกติ”
อย่าเพิ่งโทษแต่อินเดียอย่างเดียว 😅
วิดีโอนี้เป็นครัวในจีน ไม่ใช่อินเดีย แต่ดูแล้วหลายคนคงตกใจ เพราะสภาพครัวรก เศษอาหารกองเต็ม อ่างน้ำขุ่น และคนทำงานลุยกันแบบไม่ค่อยมีระเบียบ 👀
ปัญหาแบบนี้ไม่ได้มีแค่ประเทศใดประเทศหนึ่ง ร้านอาหารบางแห่งไม่ว่าจะจีน อินเดีย หรือที่อื่น ก็มีมาตรฐานสุขาภิบาลต่ำเหมือนกัน บางร้านเน้นความเร็วและความถูกมากกว่าความสะอาด 🍽️
เรื่องนี้เลยไม่ใช่เรื่องหยุมหัวคนอื่น แต่เป็นเรื่องที่ผู้บริโภคควรดูให้ดีว่าร้านไหนผ่านมาตรฐานจริง ร้านไหนแค่ดูภายนอกสวยแต่ครัวข้างในไม่ผ่าน 🔍
อย่าเพิ่งชี้ไปที่ประเทศอื่นอย่างเดียว บ้านเราก็มีแบบนี้เหมือนกัน 🇹🇭 xitter.cf/xibaozi36064237/status…
เรื่องสามสี่อย่างที่ไม่อยากพูด พอพูดปุ้บข่าวกระจายไวชิบหาย ยิ่งกว่ามาอยู่ในสถานการณ์ กเหลือจะเชื่อ
27
งงเลย
เหมือนบบบเวลาทะเลาะกับพี่เปม แล้วเข้าไปง้อ ไปขอโทด หายก่ดอะหยัง หายก่ดแล้วกอดนุหน่อยน้า กอดจิ กอดเดะนี่ @premxpremiere
1
60
เปรมปิติ. retweeted
ถูกต้อง 100% เลยฮะ
ตัวอย่างใกล้ตัวที่สุด คือมีพ่อแม่ที่ควบคุมอารมณ์ไม่เป็น เลยต้องพยายามทำยังไงก็ได้ให้พ่อแม่อารมณ์ดีตลอดเวลา เพื่อเอาตัวรอดไม่ให้ตัวเองต้องเจ็บตัวจากการโดนตีหรือโดนด่า จนสุดท้ายก็ติดมาจนถึงตอนโตว่าต้องทำให้คนอื่นพอใจเสมอเพื่อเอาตัวรอด
This Post is from a suspended account. Learn more
จริงๆแล้วระบบราชการขัดขวางการเจริญเติบโตของคนไทยมากเลย ทุกครั้งที่เห็นคนไทยเก่งๆต้องถอดใจไปตามระบบทุนนิยมโดยลืมอุดมการณ์ก็สะท้อนใจว่ะ แต่มือแค่คู่เดียวของชนชั้นรากหญ้าจะเปลี่ยนแปลงอะไรได้ อุดมการณ์อยู่ในเป้าหมายเสมอ แต่ในชีวิตทั้งชีวิตอาจจะทำข้อนี้ไม่สำเร็จเลยก็ได้
37
เปรมปิติ. retweeted
“อย่าเอาไม้บรรทัดของคนอิ่มไปไล่โบยคนหิวเลยค่ะ มันดูย้อนแย้ง”
เปรมปิติ. retweeted
โพสนี้เค้าบอกว่า ถ้าคุณเป็นนักเขียน ลองเขียนว่าฉันโกหก โดยที่ไม่ใช้คำว่าฉันโกหก อยากรู้เลยว่าถ้าภาษาไทยจะเป็นยังไงนะ
น้องเตนล์ : lets go
คนไทย : เยยยยยย้ สตันเน่อ สตันเน่อ โอ้โหว ยูอาร์ โอ้โหยยยย ไฟเย่อ ไฟเย่อ
เมดมายเดย์มาก จะรั่ว 5555555555666666655555555555
#TENxRajamangala
#SMTOWNLIVE2025_26_BANGKOK





























