Kilka myśli do jutrzejszej Ewangelii... Faryzeusze chcą złapać Jezusa w pułapkę pytaniem o podatek dla Cezara. Jezus prosi o monetę i pyta: „Czyj to wizerunek i napis?”. Odpowiadają: „Cezara”. Wtedy mówi: „Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”. Ewangelia używa tu greckiego słowa eikōn. Znaczy ono „podobieństwo”, „wizerunek”, „obraz”. Od niego pochodzi nasze słowo „ikona”. Na monecie jest eikōn Cezara – konkretnie Tyberiusza, który kazał się nazywać „synem boskiego Augusta”. Moneta nosi jego obraz, więc należy do niego. Podatek można zapłacić. Ale Jezus nie kończy na pierwszej warstwie. Słowo eikōn pojawia się już na samym początku Biblii. W Księdze Rodzaju Bóg mówi: „Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam”. W greckim tłumaczeniu Starego Testamentu stoi właśnie eikōn. Człowiek został stworzony na obraz Boga. Jesteśmy Jego ikonami. To jest druga, ważniejsza warstwa. Moneta ma obraz Cezara – oddajcie ją Cezarowi. Wy macie obraz Boga – oddajcie siebie Bogu. Jezus nie mówi tylko o pieniądzach. Mówi o przynależności. Mówi o tym, czyj obraz naprawdę nosimy. Cezar kazał wybić swój profil na metalu i ogłosić się synem boga. Bóg wybił swój obraz na człowieku – na tobie i na mnie. Dlatego nawet jeśli oddajemy Cezarowi to, co nosi jego znak, siebie samych musimy oddać Temu, którego obraz nosimy. Bo to On nas stworzył i to do Niego należymy. Św. Wawrzyniec z Brindisi, Doktor Kościoła, pięknie to podsumowuje: „Monetę z wizerunkiem i napisem Cezara trzeba oddać Cezarowi, a tę, która nosi boski obraz i podobieństwo – Bogu. Nosimy odciśnięte na sobie oblicze Twojej chwały, Panie. Jesteśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boga. Dlatego ty, chrześcijaninie, ponieważ jesteś człowiekiem, jesteś daniną Boga – małą monetą, która nosi obraz i podobieństwo Boskiego Cesarza”.