การเป็นติ่ง สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คงเป็นการกลัวใจตัวเองนี่แหละ กลัวว่าวันหนึ่ง คนที่เราเคยรักมากๆ คนที่ทำให้ใจเต้นแรงทุกครั้งที่ได้เห็นหน้า คนที่แค่มีความเคลื่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ ก็ทำให้เราตื่นเต้นได้เสมอ วันหนึ่งเราจะกลับรู้สึกเฉยๆ ขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผล ทั้งที่เมื่อก่อนเราไม่เคยเป็นแบบนั้นเลย แต่พอมองย้อนกลับไป เรากลับไม่เคยรู้สึกเสียใจเลยนะ เพราะในวันที่เรารักเขามากที่สุด เราก็ได้ทำทุกอย่างอย่างเต็มที่แล้วจริงๆ เรามีความสุขกับการได้รัก ได้ติดตาม ได้สนับสนุน และได้เห็นเขาเติบโตในแบบที่เราทำได้ สุดท้ายแล้ว การเป็นติ่งก็อาจเป็นแบบนี้แหละ ความรู้สึกของคนเราเปลี่ยนแปลงได้เสมอ ไม่มีใครรู้หรอกว่าความรักครั้งนี้จะอยู่กับเราไปได้นานแค่ไหน และวันไหนที่ความตื่นเต้นเหล่านั้นจะค่อยๆ จางหายไป เพราะฉะนั้น ในวันที่เรายังรักเขาอยู่ ก็รักให้เต็มที่เถอะ อยากสนับสนุนอะไรก็ทำเท่าที่ไหว อยากไปหาเขาก็ไปในวันที่เราไปได้ อยากบอกว่ารักก็อย่าเก็บเอาไว้ มีความสุขกับทุกช่วงเวลาที่ได้รักเขา โดยไม่ต้องกดดันตัวเองว่าจะต้องรักเขาไปตลอดชีวิต เพราะอย่างน้อยที่สุด ต่อให้วันหนึ่งความรู้สึกของเราเปลี่ยนไป เราก็จะหันกลับมามองความทรงจำเหล่านั้นได้โดยไม่เสียใจ และบอกกับตัวเองได้ว่า… ครั้งหนึ่งเราเคยรักคนคนนี้มากจริงๆ และในวันที่เรารักเขา เราก็ได้ทำทุกอย่างอย่างดีที่สุดแล้ว แค่นี้ก็คงเพียงพอแล้วสำหรับการเป็นติ่งคนหนึ่ง 🤍