it’s actually terrifying how much my brain has changed since i stopped being a bookworm. it’s not just about the attention span, though that’s definitely gone
i can’t even sit still for ten minutes without reaching for a distraction.
but the bigger shift is how it feels like my inner world has gone grey. i’m not nearly as creative as i used to be and that quiet, calm headspace i used to have is just gone. i feel like i’ve lost my vocabulary and my ability to articulate how i actually feel, so everything i say feels surface level and repetitive.
even my curiosity feels stunted. i used to wonder about things for hours, but now if i don’t get an immediate answer, i just lose interest. it’s like i traded my imagination for a shorter fuse and a total lack of focus. my personality used to have so much more color and depth, and now it feels like i'm just reacting to things instead of actually thinking. i'm just trying to remember how to be that person again.
วันนี้เห็นรูปดอกดองดึงจากแอคเคาท์กรมอุทยานเลยลองวาดสีน้ำออกมาดู อยากลองไปวาดจากของจริงเลย😚
ดองดึง ไม้เลื้อยดอกงามจากผืนปาภูพาน
เป็นไม้เถาล้มลุก มีหัวอยู่ใต้ดิน ลำต้นเลื้อยพัน ดอกเดี่ยว ออกตามซอกใบ มีสีสวยงาม โดยโคนดอกมักมีสีเหลือง และปลายกลีบมีสีแดง หรืออาจมีสีแดงทั้งดอกก็ได้
#ดองดึง #อุทยานแห่งชาติภูพาน #สกลนคร #กรมอุทยานแห่งชาติ
