badou ndiaye 🇨🇮

Trading’de yalnızlık Stop oldun. Beş dakika sonra bir daha işleme girmek istiyorsun, grafik aynı grafik ama nedense bu sefer setup gözüne çok daha net görünüyor. Yanında biri olsa belki “Bir dur, bu işlemi az önce stop olmasan da alır mıydın?” diye soracak ama kimse sormuyor. Tek başınayken o soruyu kendine sormak zorundasın. İşin zor tarafı da şu: Cevabı verecek kişi, o zararı geri almak isteyen kişiyle aynı. Lo, Repin ve Steenbarger’ın day trader’larla yaptığı bir çalışmada, kâra ve zarara daha yoğun duygusal tepki verenlerin performansı daha düşük olma eğilimindeydi. Çalışma yalnızlığı ölçmüyor. Benim buradan aldığım şey şu: Canın sıkkınken bile grafiğe bakıp kendine gayet ikna edici bir giriş sebebi bulabiliyorsun. Bir de Knorr Cetina ve Bruegger’in döviz traderları üzerine yaptığı araştırma var. Birbirlerinden uzakta, ekran başında çalışan traderlar bile gün içinde sürekli iletişim hâlindeydi. Yani işlemi kendi başına alman, sonrasında o kararı da kendi başına değerlendirmek zorunda olduğun anlamına gelmiyor. Bir arkadaşınla journalını aç, bir işlem seç. Kâr mı zarar mı yazdığını söylemeden önce neden girdiğini anlat. Bakalım sen anlatırken bile o işlem hâlâ mantıklı geliyor mu? Son stobundan sonra aldığın işlemi, o stobu olmamış olsan yine alır mıydın? Bazen, trade etmek için kendimize yalan söylememiz ve kendimizi gereksiz bir şekilde ikna etmemiz gerekiyor, iyi trader olmak istiyorsanız bunu önlememiz şart.