p/ww 🧩 retweeted
แจกทริคหางานจากHeadhunterหลายบริษัทพร้อมกันบน JobsDB💙🔎
ใครกำลังหางานอยู่ ไม่จำเป็นต้องค้นหาทีละบริษัทแล้วนะ วันนี้มีเทคนิคการใช้ Boolean Search มาฝาก แค่Copy คำค้นข้างล่างไปวางใน ช่อง Search ของ JobsDB โดยตรง แล้วเปลี่ยนชื่อตำแหน่งงานเป็นตำแหน่งที่ตัวเองสนใจได้เลย
("Michael Page" OR "Robert Walters" OR "Argyll Scott" OR "JAC Recruitment" OR "Cathcart" OR "Adecco" OR "Manpower" OR "PRTR" OR "PERSOL" OR "Monroe Consulting" OR "RECRUITdee" OR "GetLinks") AND ("ชื่อตำแหน่งงานที่ต้องการ")
วิธีใช้
- เข้า JobsDB แล้วCopy คำค้นไปวางในช่องSearch
- เปลี่ยน "ชื่อตำแหน่งงานที่ต้องการ" เป็นตำแหน่งที่สนใจ เช่น "Software Engineer", "Accountant" หรือ "HR Manager"
- กด Search แล้วเลือก Location และตัวกรองอื่นๆตามต้องการ
ถ้าผลลัพธ์น้อย ลองเปลี่ยน Keyword ให้กว้างขึ้น หรือเพิ่มชื่อ Headhunter เจ้าอื่นๆเข้าไปได้เลย
p/ww 🧩 retweeted
อยู่บอที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก เราภาษาไม่ได้แข็งแรง แต่ต่างชาติไม่เคยพูดล้อเลียนให้รู้สึกแย่เลยสักครั้ง แค่สื่อสารได้ พูดงู ๆ ปลา ๆ นึกคำไม่ออกเค้าพร้อมอธิบาย/เปิดศัพท์ให้เข้าใจ คนไทยแผนกที่เก่งภาษาอังกฤษก็ไม่ล้อเลียน แกรมม่าไม่ต้องเป๊ะปั้วได้ นี่ขนาดทำงานนะ แล้วบ่นเศร้า ดราม่า อกหักอะไรก็โพสต์ไปเถอะครับทุกคนน ค่อยฝึกกันไป
p/ww 🧩 retweeted
15 ปี ลูกสาวส่งเงินให้แม่เดือนละ 9,000 บาท รวมกว่า 1.62 ล้านบาท แต่ตัวเองยังต้องเช่าห้องเล็ก ๆ อยู่
วันที่แม่โทรมาบอกว่า “บ้านหมดหนี้แล้ว กลับมากินข้าวกันหน่อย” เธอดีใจจนรีบลางาน
ไม่คิดเลยว่าอาหารมื้อนั้น จะทำให้เธอไม่อยากกลับไปเหยียบบ้านอีก
กาญอายุ 41 ปี ทำงานบัญชีอยู่กรุงเทพฯ เงินเดือน 38,000 บาท
เธอมีน้องชายชื่อภพ อายุ 35 ปี แต่งงานแล้ว มีลูกหนึ่งคน
เมื่อ 15 ปีก่อน พ่อเสียชีวิต แม่เริ่มผ่อนบ้านไม่ไหว กาญจึงบอกว่า
"แม่ไม่ต้องขายบ้านนะ เดี๋ยวหนูช่วยผ่อนเอง"
ตั้งแต่นั้นมา ทุกวันที่ 28 เธอโอนเงินให้แม่ 9,000 บาท ไม่เคยขาด
รวม 15 ปี เป็นเงิน 1.62 ล้านบาท
ระหว่างที่เพื่อนร่วมงานทยอยซื้อบ้าน ซื้อคอนโด กาญยังเช่าห้องเล็ก ๆ เดือนละ 4,500 บาท
มีคนถามว่าทำไมไม่ซื้อบ้านตัวเอง
เธอตอบแค่ว่า
"ขอให้บ้านแม่หมดก่อน เดี๋ยวค่อยเก็บเงิน"
ส่วนน้องชายทำงานไม่ค่อยเป็นหลักแหล่ง เคยเปิดร้านแต่ไปไม่รอด
แม่มักพูดว่า "น้องยังตั้งตัวไม่ได้ กาญช่วยแม่ไปก่อนนะ"
กาญก็ช่วยมาตลอด
จนวันที่แม่บอกว่าผ่อนบ้านหมดแล้ว เธอซื้อขนมที่แม่ชอบกลับไปฉลอง
แต่พอถึงบ้าน กลับเห็นแม่ น้องชาย และเมียน้องนั่งรออยู่
บนโต๊ะมีซองเอกสารสีน้ำตาล
แม่ยิ้มแล้วพูดว่า
"แม่มีข่าวดีจะบอก แม่โอนบ้านให้ภพแล้วนะ"
กาญนิ่งไป
"โอนให้ภพ? ตั้งแต่เมื่อไหร่คะแม่"
"อาทิตย์ก่อน น้องเขามีลูกมีเมียแล้ว จะได้มีหลักแหล่ง"
กาญหันไปมองน้องชาย
ภพพูดเบา ๆ
"พี่ก็ทำงานอยู่กรุงเทพฯ อยู่แล้วนี่"
"แล้วเงินที่พี่ส่งมาผ่อนบ้าน 15 ปีล่ะ"
แม่รีบตอบ
"ก็ลูกช่วยแม่ไง จะมาคิดเล็กคิดน้อยอะไร"
กาญพยายามใจเย็น
"หนูไม่ได้ทวงเงินค่ะแม่ แต่ทำไมเรื่องใหญ่ขนาดนี้ไม่มีใครถามหนูสักคำ"
แม่เริ่มเสียงแข็ง
"แกยังไม่มีครอบครัว แต่น้องมีลูกต้องเลี้ยง แกเป็นพี่ก็ควรเข้าใจ"
กาญหัวเราะเบา ๆ
15 ปีที่ผ่านมา เธอเข้าใจมาตลอดว่ากำลังช่วยรักษาบ้านของครอบครัว
เพิ่งรู้วันนี้เองว่า คนที่ต้องจ่ายเงิน กับคนที่ควรได้บ้าน เป็นคนละคนกัน
เธอไม่ได้ทะเลาะต่อ กินข้าวไปไม่กี่คำแล้วขอตัวกลับ
ก่อนออกจากบ้าน แม่ยังพูดว่า
"เดือนหน้าไม่ต้องส่งค่าผ่อนบ้านแล้วนะ แต่ค่าใช้จ่ายของแม่ก็ช่วยส่งเหมือนเดิม"
กาญพยักหน้า แต่ไม่ได้รับปาก
หลังจากนั้นเธอหยุดโอนเงินประจำรายเดือน ยังโทรหาแม่ตามปกติ และช่วยเมื่อมีเรื่องจำเป็น
ผ่านไปสองเดือน แม่โทรมา
"กาญ ทำไมไม่เห็นโอนเงินมาเลย"
"หนูกำลังเก็บเงินค่ะแม่"
"เก็บไปทำไม"
"หนูอยากซื้อบ้านของตัวเอง"
"จะซื้อทำไมอีก บ้านเราก็มีอยู่แล้ว"
กาญเงียบไปนิดหนึ่ง ก่อนถามกลับ
"บ้านเราหรือบ้านภพคะแม่"
แม่เริ่มไม่พอใจ
"แกยังไม่เลิกคิดเรื่องนี้อีกเหรอ แม่แก่แล้วนะ จะให้แม่ไปขอเงินน้องได้ยังไง น้องมีลูกต้องเลี้ยง"
"แล้วหนูไม่ต้องมีอนาคตของตัวเองเหรอคะ"
แม่ถอนหายใจ
"เมื่อก่อนแกไม่เคยเป็นแบบนี้เลย"
กาญตอบเบา ๆ
"เมื่อก่อนหนูยังคิดว่าตัวเองกำลังช่วยผ่อนบ้านของครอบครัวอยู่ค่ะ"
ไม่กี่วันต่อมา ภพส่งข้อความมาหา
"พี่ แม่เครียดมากนะ พี่อย่าทำแบบนี้เลย"
"พี่ไม่ได้ทำอะไร พี่แค่เริ่มเก็บเงินให้ตัวเอง"
"แต่แม่ก็มีค่าใช้จ่ายนะ"
กาญถามกลับ
"บ้านตอนนี้เป็นชื่อใคร"
"ชื่อผม"
"งั้นภพก็ช่วยดูแลแม่บ้างสิ พี่ดูแลมาตั้ง 15 ปีแล้ว"
ภพอ่านแล้วเงียบไปเกือบชั่วโมง
ก่อนตอบกลับมาว่า
"พี่ก็รู้ว่าผมยังไม่พร้อม"
กาญมองข้อความนั้นอยู่พักใหญ่ ก่อนพิมพ์กลับไป
"พี่ก็เพิ่งพร้อมจะดูแลตัวเองเหมือนกัน"
แล้วเธอก็วางโทรศัพท์ลง
เรื่องนี้ตลกร้ายตรงที่ตอนบ้านยังเป็นหนี้ ทุกคนบอกว่าเป็นบ้านของครอบครัว
แต่พอผ่อนหมด กลับกลายเป็นบ้านของน้องชาย
ที่เจ็บที่สุดคือ คนที่ได้บ้านบอกว่าไม่พร้อมดูแลแม่ ส่วนคนที่ไม่ได้บ้านกลับถูกคาดหวังให้รับผิดชอบเหมือนเดิม
การช่วยพ่อแม่ไม่จำเป็นต้องหวังมรดกตอบแทนหรอก
แต่คนที่เสียสละมาตลอด ก็ควรได้รับความเห็นใจและความเคารพบ้างไม่ใช่หรือ
ถ้าเป็นคุณ ส่งเงินผ่อนบ้านให้แม่มา 15 ปี แต่สุดท้ายแม่ยกบ้านให้น้องชาย คุณจะยังส่งเงินให้แม่ทุกเดือนเหมือนเดิมไหม?
p/ww 🧩 retweeted
กุไม่เข้าใจไอ่พวกเด็กในตตที่มันด่าคนที่ไป #ม็อบเจนซี แม่งคือบอกว่านอนเล่น gta6 ดีกว่า แม่งตอแหลชิบหาย มึงรู้มั้ยว่าราคาเกมมันเท่าไหร่ รู้มั้ยว่าทำไมมันถึงแพงกว่าประเทศอื่น แม่งทำตัวเบียวๆ บอกรักลุงตู่ บอกว่าตัวเองเป็นกลาง บอกว่าไม่ถือใครอีกแล้ว กุจะอ้วกกับความโง่ของคนในตต
p/ww 🧩 retweeted
ความคิดนี้คือไร ?
#ม็อบ20พฤศจิกายน #ม็อบgenz
p/ww 🧩 retweeted
เอาจริงนี่ยังตกใจกับข่าวซึงรีอยู่เลย
ภรรยาเด็กมาก ตอน Burning Sun เป็นข่าวผญ.อายุแค่ 13 ปีเอง ตอนมันเดบิวผญ.พึ่งเกิด มันออกจากคุกผญ.อายุ 17 ปี
ซึงรี เกิดปี 1990 (อายุ 36 ปี)
เดบิวต์ สิงหาคม 2006
ภรรยา เกิดปี 2006 (อายุ 21 ปี)
- ข่าว Burning Sun ที่มีชื่อซึงรีออกข่าวครั้งแรกช่วงเดือน ม.ค. 2019
- มีคำพิพากษาชั้นต้นจำคุกวันที่ 12 ส.ค. 2021 โทษจำคุก 3 ปี และลดเหลือ 1 ปี 6 เดือน ในชั้นอุทธรณ์และฎีกา
- ออกจากคุกวันที่ 9 ก.พ.2023
โอกาสที่จะไม่รู้จักมันยิ่งน้อยอ่ะ เพราะออกจากคุกมาผญ.อายุ 17 ข่าวแม่งก็ดังมาก ตอนออกจากคุกมามันยังเป็นข่าวเรื่องเสียๆ อยู่ตลอดเลย ตกใจว่าอะไรทำให้ตัดสินใจแต่งงานมีลูกกับผช.ที่ทำชั่วกับผญ.ได้ขนาดนี้ ไม่กลัวสักวันมันจะวนกลับมาทำตัวเองหรอ
p/ww 🧩 retweeted
ต่อ ตอน7โมงให้ผู้โดยสารมาต่อคิวพร้อมกับผู้โดยสารไฟลทเช้า ยืนรอกัน2-3 ชั่วโมง ไม่ได้เช็คอินเพราะทำไม่ทัน ไล่ผู้โดยสารเก่าตกค้างจากเมื่อคืนไปเช็คอินบ่ายแทน แล้วให้ยืนอีก 2ชั่วโมงเพื่อรับคูปองอาหาร 1500เยน = 200กว่าบาท นี่สงสารพ่อกับแม่เลยไม่ให้รอแล้ว พามาทานข้าวและมานั้งรอ 30กว่าชมแล้วในนาริตะ ไม่ได้ไปไหนสักที เลื่อนเป็นกี่โมงก็ยังไม่รู้ ไม่เคยคิดจะมาสายการบินนี้เลย ที่ต้องจองนี้ให้ทุกคนเพราะ flight มาทำงานเรา ถูกจองจากลูกค้าสายการบินนี่เลยอยากบินพร้อมๆกันกับทุกคน
ลูกชายไปแข่งหุ่นยนต์ ครั้งแรกเดินทางไปต่างประเทศ ครั้งแรกได้ขึ้นเครื่องบิน เดินทางไปกับคุณครู ขาไปยกเลิกไฟท์ดีที่ไทยให้พักโรงแรมรอ แต่ขากลับให้นอนพื้นท่ามกลางอากาศ4-1องศา ยังมีน้องๆจากหลายจังหวัดเด็กกว่า ต้องต่อเครื่องกลับ ลูกแจ้งแต่ว่าเขามาไล่ให้ออกไป ข้างนอกหนาวมาก
p/ww 🧩 retweeted
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
🤖 Made with AI
p/ww 🧩 retweeted
รวมชื่อบริษัทHeadhunt (ที่เราคิดออก) เอาไว้ไปเสิร์ชหางานในJobsdb👩🏻💻🩵
- Michael Page
- Robert Walters
- Argyll Scott
- JAC Recruitment
- Catchcart
- Adecco
- Manpower
- PRTR
- PERSOL
- Monroe
- RECRUITdee
- GetLinks
p/ww 🧩 retweeted
ไทยเข้าสู่ “สภาวะล่มสลายเชิงโครงสร้าง” เรากำลังเผชิญวิกฤตจากฐานราก ดิน น้ำ น้ำบาดาล มีสารพิษปนเปื้อนจนปลูกข้าวและพืชผลไม่ได้ แหล่งประมง น้ำเสียจนเลี้ยงปลาไม่ได้ อนาคตเราอาจไม่เหลือแม้แต่ทรัพยากรพื้นฐานเพื่อใช้ในการผลิตอาหาร เมื่อประชาชนผลิตเองไม่ได้แล้ว คำตอบที่พึ่งพิงสุดท้าย คือ “นายทุน” คนไทยต้องซื้ออาหารและทรัพยากรทุกอย่างจากกลุ่มนายทุนไม่กี่ราย ผูกขาดถาวร เมื่อไม่แก้ปัญหาโครงสร้าง ประเทศไทยจะเข้าสู่ “รัฐล้มเหลว”
p/ww 🧩 retweeted
แจก spreadsheet สำหรับ #วางแผนภาษี 2026 ค้าบ (ภงด.91)
- มีหน้า review สิทธิลดหย่อนรวมๆ
- link สูตรคำนวณไว้ เขียนว่าใช้ลดไปกี่ %
- แบ่งหมวดตามสี
- มีโน๊ตเรื่องเอกสารที่ต้องใช้
** ใครจะใช้สิทธิลดหย่อนต้องซื้อในปีภาษีนี้น้า (ไปซื้อปีใหม่มาลดไม่ได้เด้อ)
docs.google.com/spreadsheets…
p/ww 🧩 retweeted
เคยร่วมงานที่มีดารากับมาสคอต ต้องถ่ายทำบางอย่าง ทีมงานลิสมาเลยว่า ขอห้องแต่งตัว ห้องพัก แยกระหว่างดารากับมาสคอต ขอไกลกันเลย ตอนแรกนี่ก็งงเขาบอก ดาราเห็นไม่ได้ค่ะ
เกิด topic ว่า ดารารู้ปะว่าคนในมาสคอตข้างนอกชุดเป็นใคร นี่บอกไม่น่ารู้ ถ้ารู้จะไม่อินความเป็นเด็ก ความเป็นลูก เป็นครอบครัวนะ น่าจะผู้ดูแลเท่านั้นแหละที่รู้ แล้วก็มีคำถามต่อคือเวลาใส่ชุดมาสคอตก็ต้องเป็นหลานคนนั้นตลอดเวลาแม้หลังกล้อง จบงานถอดชุดออกถึงเป็นตัวเองได้แบบนี้ใช่ปะ ก็คืองานที่ต้องใช่สติสุด งานไม่ใช่แค่สวมชุดไปเดินด้องแด้ง ต้องสวมจิตวิญญานคาแรคเตอร์ด้วย ฉนั้นการที่หลานคนใดคนหนึ่งโดยเฉพาะคนที่พูดได้ป่วย เลยไม่มีทางหาคนมาแทนได้เลย ย่ายายมันจำได้








































