دکتر نُکتورن

آدم از یه سن به بعد قبول میکنه هیچی تو زندگی بهتر از چایی نیست

سی سالگی به بعد اینجوریه که من نمی گم دوستت دارم ، به جاش برات از باغمون گردو میارم

از ۱۲ شب پنجشنبه دیگه تعطیلات تموم شده ، نکنه زندگی بعد ۴۰ سالگی هم اینجوری باشه ؟

دوست دارم تایم غروب همیشه تو خونه خودم باشم چون

فیلمایی که اگه دونفری ببینید از یه دقیقه ای pause میشن

آنتروکوت تراپی تک نفره

تو پاییز انگار همه چی بیش تر می چسبه پیاده روی قهوه کتاب موزیک چایی فیلم دیدن دوتایی زیر پتو سکس

وقتی پارتنر منی دیگه رژیمم و چاق می شم و اینا نداریم ، من پسریم که تپلت می کنم

سلامت روان الانم رو مدیون جدا زندگی کردن از خانواده از ۲۲ سالگی می دونم

دنیا هیچ وقت درست نمی شه ، باید یاد بگیری وسط جنگ و تورم و اضطراب از بوی نارنگی لذت ببری و زندگی کنی

پشت هر فرد موفقی چند لیتر قهوه اس

سکس جذاب نیازمند سقوط از قله متمدن بودن به کف غار طبیعته بدون هیچ مهار اخلاقی

اونجایی که روابط انسانی به بازی شطرنج تبدیل شد ، هممون باختیم

من نمی گم دوستت دارم ، اون شیرینی که دوس داری رو برات می خرم

چای نخوردن تو هوای بارونی ، یه جور بی احترامی کردن به زحمات ابرهاست من راجع به چایی خوردن صحبت نمی کنم

من آدمِ بپوش بیام دنبالت بریم هات چاکلت بخوریمی هستم

لذت بردن از بارونم بخاطر ژن اجداد کشاورزمونه

موقع رانندگی تو هوای بارونی موزیک گوش ندید ، صدای خوردن قطره های بارون رو شیشه ماشین بهترین موزیکه

تو این هوا باید یکی رو داشته باشی باهاش بری آش بخوری