İstanbul'daki Rumlar bile Türkçe konuşurken Gökçeada'ya "İmroz" demiyor. Bu ne saçmalık? Zaten "İmroz" sözcüğü Rumca değil, Luvice'dir. Yani, Antik Yunan'dan da önceki (Pelasg) Anadolu halklarının dillerinden gelmektedir. "Yüce Ana Tanrıça" anlamındadır. Osmanlı döneminde Türkler de adaya İmroz (ايمروز) dediler. Erken Cumhuriyet döneminde de adaya İmroz dendi. 29 Temmuz 1970'te adaya "Gökçeada" adı verildi. Peki neden? 1950'lerin sonlarında Türkiye-Yunanistan ilişkileri Kıbrıs nedeniyle gerilmeye başladı. 1963 sonundaki "Kanlı Noel" saldırısı, yani silahlı Rum grupların, sivil Kıbrıs Türklerine karşı gerçekleştirdiği korkunç katliam ve 1964'teki Kıbrıs krizi ile olay iyice tırmandı. İmroz'un Lozan'daki statüsü, Türkiye'nin zaferi ile sonuçlandı. 1970 yılına gelindiğinde Türk galibiyetinin mührü olarak adaya Gökçeada adı verildi. Bu yeni ad; Hem Öz Türkçe hem de komşu ada olan "Bozcaada" ile ses bakımından uyumlu. "Gök" ve "Deniz" mavi tasavvur edilir. Bu bağlamda adanın "masmavi" rengini ve güzel doğasını da vurguluyor. Her bakımdan güzel bir Türkçeleştirme örneği. Tıpkı Tunceli gibi. "Yer adlarını Türkçeleştirmeye ne gerek var?" diyenler olacaktır... Kısa bir bilgi; Yunanlar, Son 100 yılda 4.981 yerin adını Helenize ederek değiştirdi. Değiştirilen yerler arasında Slavca ve Arnavutça (Arvanitçe) kökenli olanlar bulunsa da, tarihsel verilere göre bu isim değişimlerinin ezici çoğunluğunu Türkçe yer adlarıdır. Kasaba, köy, mahalle, dağ ve nehirleri kapsayan binlerce Türkçe ad haritalardan silinmiştir. Antik çağda yerleşim olmayan ve tarihte Yunanlar tarafından kurulmamış kentlere bile Yunanca adlar verildi. O halde biz neden güzelce Türkçeleştirdiğimiz yer adlarına sahip çıkmıyoruz? İmroz diye bir yer artık yok. Gökçeada oldu ve öyle kalacak.