มู่

มารีวิว #TAMEเลี้ยงไม่เชื่อง ไว้หน่อย พยายามมากที่จะหาดู เพราะโรงหนังจังหวัดเราเอาเข้าใจแค่ วันละรอบ อันนี้คือพยายามสุดๆที่จะไปดู แล้วเอาความเห็นส่วนตัวเลยก็คือ ก็เป็นหนังที่อยากให้คนได้ไปดูอีกเยอะ ไม่แน่ใจว่าเรียกว่า Psychological Horror ได้ไหมหรือมีแปะไว้อยู่แล้ว แต่ตัวหนังมันค่อยๆดำเนินเรื่อง ช่วงแรกๆเลยออกไปทางที่อาจจะช้านิดหน่อย แต่มันทำให้แบบ เราลุ้นอ่ะ ว่า จะเกิดอะไรขึ้น จะเกิดอะไรอีก แล้วบทจะฉึบให้เกิด ก็เกิดเลย นี่ชอบมาก อยากชมนักแสดงก่อน พิมมา สุดยอด แบบโคตรรรรรร สุดยอด ถ่ายทอดความเป็นเด็กผู้หญิงในต่างจังหวัดได้ดีแบบ โอโห้ โคตรจะดี พี่เจษก็สุดยอด ตอนนี้ยังขยะแขยงตัวละครนั้นอยู่เลยอ่ะ คุณแพตก็เช่นกัน ชอบคาร์ดีไซน์และบทบาทของตัวละครนี้มากๆ เพื่อนหญิงพลังหญิงอ่ะ ไม่อยากสปอย นี่ก็ไปดูแบบพยายามเลี่ยงสปอย (สปอยเดียวที่รู้คือ ยศเหี้ย แต่เหี้ยยังไงก่อนดูไม่รู้) เอาเป็นว่า เรื่องยศเหี้ยเราว่าเดาไม่ยากหรอก ใครอ่านผ่านๆตัวละครบทนำมีอยู่ไม่กี่คน มันเดาไม่ยาก แต่ที่มันสุดยอดคือ มันทำให้เราขยะแขยงและขนลุกกับตัวละครนี้ได้มากขึ้นเรื่อยๆระหว่างที่เรื่องกำลังดำเนินไปอ่ะ แบบ ในหัวคิดว่าเหี้ยว่าเหี้ยก็จริง แต่มันแบบ ขยะแขยงอ่ะ ไม่รู้จะใช้คำไหนจริงๆ เอนี่เว ฉันอยากให้ทุกคนได้ดูจริงๆนะ อาจจะแปะนิดนึงว่าใครไม่ชอบไรเหวอะๆอาจจะอี๋ ฉันมีฉากที่เกือบอ้วกอยู่ แต่โดยรวมอ่ะ ตีแผ่ออกมาดีมาก ภาพเริ่ดโคตรๆ มุมดีชิบหาย นักแสดงเล่นโคตรดี พล็อต หดหู่ในฉบับที่ทำถึงอ่ะ แต่นั่นแหละ อาจจะมีความเนิบๆช้าๆในตอนเริ่ม อาจจะมีไวบ์เฉื่อยๆช่วงเริ่มเรื่อง แต่มันเป็นเฉื่อยช้าที่รอให้เราลุ้นว่าจะมีอะไร ไปดูเถอะ อยากให้เพิ่มรอบอ่ะ ปล. นี่ไม่ติ่งใครเลย แบบ เลย แต่แค่ชอบดูหนังเฉยๆครับ