Marianne Luyer

Het zaaien van verwarring rond christenvervolging in Nigeria is uiterst pijnlijk. Niet alleen omdat men de rapporten van organisaties die al jaren daar met kerken daar werken naast zich neerlegt en de openlijke verklaringen van extremistische groeperingen negeert.. Maar ook omdat het beeld dat de wereld liever wegkijkt bij christenvervolging een pijnlijke waarheid lijkt te zijn. Ik zal mij blijven uitspreken. Want dat momenteel 1 op de 7 (!) christenen wereldwijd wordt vervolgd is onacceptabel. Ik sluit mij dan ook aan bij het gezamenlijke statement van Nederlandse organisaties @opendoorsnl, @_sdok en @StichtingHVC: “Verschillende partijen betwisten het aantal vermoorde christenen in het land. Daarmee dreigt de ernst van het geweld te worden gebagatelliseerd – en het lijden van duizenden Nigerianen te worden genegeerd.” “Als organisaties die al jaren samenwerken met kerken en gemeenschappen in Nigeria, zien wij de gevolgen van dit geweld van dichtbij. In dorpen en steden worden gezinnen vermoord, kerken verbrand en christelijke boeren verjaagd van hun land. Achter elk cijfer schuilt een naam, een familie, een gemeente die rouwt.” “De situatie in Nigeria is complex – etnische spanningen, armoede en klimaatdruk spelen zeker mee – maar religie is een onmiskenbare factor. Extremistische groeperingen als Boko Haram, ISWAP en jihadistische Fulani-milities hebben openlijk verklaard dat zij christenen willen verdrijven of uitroeien. Die werkelijkheid mogen we niet wegredeneren.” “Wij roepen de Nigeriaanse regering én onze eigen overheid op om niet langer te zwijgen. Er is dringend behoefte aan bescherming van kwetsbare gemeenschappen, berechting van daders en internationale druk om de straffeloosheid te doorbreken.” “De slachtoffers in Nigeria verdienen niet onze discussie, maar onze solidariteit.”