mehmet sumer

TRT Spikeri meselesi sürekli önüme düştüğü için bir örnekle katkıda bulunmak istedim. 1994 Amerika'da ülkeyi üçe ayırdık. Doğu yakasında Levent Özçelik, Hüseyin Başaran, Batı yakasında Erdoğan Arıkan, Aydın Köker, Atlanta'da Murat Ünlü vardı. Ankara'daki ekip de çok güçlüydü. Ercan Taner, Melih Gümüşbıçak, Melih Şendil, Gökhan Telkenar, Kerem Öncel tüm programları götürdüler. Dallas'taki ana merkezde Tansu Polatkan, Barbaros Talı, Okay Karacan, Yalçın Çetin, Orhan Ayhan, Güven Göktaş görevliydi. Ana merkez ile maçların oynandığı stadlara ve Ankara'ya bağlı bir ses hattı kuruldu. Tüm maçları biz Dallas merkezde ekrandan izleyip, maç günleri statta anlattık. Zaman zaman doğu ve batı ekibine destek için seyahatler yapıp Dallas'a geri döndük. Misal Boston'da biri anlatıyorsa hep beraber izliyor, gerektiğinde destek veriyorduk. Kimse ekran karşısından ayrılmıyordu. Ankara da bazen devreye girip bilgi ve son dakika desteği atıyordu. Ankara, Dallas ve maçın oynandığını şehir bir ay boyunca online olarak yaşadık. Amerika gündemini, Türkiye gündemini her sabah gözden geçirdik. Eleştiri notlarını okuyup değerlendirdik. Tansu Polatkan oyunun kuralları, takım oyunlarının inceliklerini sürekli anlatıp uyarılarda bulunuyor rehavete girmemize izin vermiyordu. Barbaros Talı ekip lideri olarak iç ve dış koordinasyonu sağladı. İnanılmaz bir işi yüklenmişti tek başına. Ben Newyork'tan Erdoğan Arıkan'ın arayıp bazı telafuzları sorduğunu, bizim onu arayıp tanıdığı bir oyuncunun özelliklerini sorduğumuzu hatırlıyorum. Tabi şimdiki gibi İnternet yok! Bu sistem böylesi büyük bir ülkede nasıl iş yapılacağını çözmek için TRT Spor servisi tarafından kurgulandı. Özetle Dünya Kupası yayıncılığı bir kültür yayıncılığıdır. Maç anlatmakla futbol anlatmak farklı şeylerdir... Maçı herkes anlatır, futbol anlatmak sanattır.