MarsDao🇪🇺 retweeted
Syn zapytał mnie „o co chodzi z tym Trybunałem Konstytucyjnym”?
W 2014 roku Rosja zajęła Krym. Równolegle agenci wpływu w Ukrainie rozpowszechniali narracje, że wybory w których wygrał Poroszenko zostały sfałszowane. Hakerzy z grupy Cyberberkut zaatakowali system ukraińskiej Komisji Wyborczej próbując zakłamać wynik. W tym samym czasie w Polsce doszło do awarii serwerów PKW co opóźniło ogłoszenie wyników naszych wyborów samorządowych. 19 listopada 2014 Antykomunista Jarosław Kaczyński oraz szef SLD Leszek Miller zaapelowali o skrócenie kadencji samorządów i rozpisanie nowych wyborów ze względu na „liczne nieprawidłowości”. Następnego dnia rozpoczęła się okupacja PKW.
Wśród przywódców tej akcji byli Grzegorz Braun, Rafał Mossakowski oraz Marcin Dybowski. Mossakowski to były szef sztabu Brauna, twórca prorosyjskiego Centrum Edukacyjnego Powiśle. Dybowski jest właścicielem antysemickiego wydawnictwa „Antyk”. Wydali jednak także aneks do raportu WSI i książkę majora KGB Anatolija Golicyna. Tak o tym ostatnim pisał Grzegorz Rzeczkowski w najnowszej książce: „Trwająca kilkanaście lat współpraca Angletona z byłym majorem KGB przyniosła dewastujące skutki nie tylko dla CIA, lecz także dla MI6, czyli najważniejszych organizacji wywiadowczych Zachodu.” Jeszcze ciekawsze, że Dybowski wydał książkę o FOZZ, która stała się źródłem wszystkich prawicowych narracji na ten temat. Jej autorzy, Przystawa i Dakowski, później chętnie reprodukowali rosyjskie narracje.
Sygnał do ataku na PKW wyszedł więc od Millera i Kaczyńskiego. Choć jeden i drugi potem się od tego odcinali, wśród okupujących było mniej więcej po równo ludzi Kaczyńskiego i Brauna. Sam Dybowski był związany z Solidarnością Walczącą, współpracując z Kornelem Morawieckim przy powstaniu Ruchu Kontroli Wyborów. Mało znany fakt: człowiek, który ujawnił aferę FOZZ Michał Falzmann 18 lipca 1991 nagle źle się poczuł po wypiciu herbaty w mieszkaniu Kornela Morawieckiego. Ten ostatni odwiózł go do szpitala, gdzie inspektor NIK niedługo potem zmarł.
Prezesem zarządu RKW był Jerzy Targalski, który przez lata współpracował z „Antykiem”. Targalski to twórca książek z cyklu „Resortowe dzieci”, w których rozliczał elitę III RP posługując się półprawdami i zwykłymi kłamstwami. Sam do 79 roku należał do PZPR. Jego ojciec był wykładowcą marksizmu-leninizmu. Zapytany o swój życiorys Targalski odpowiadał, że działalność w PZPR była „przykrywką”. W roku 2007 wszedł do fundacji „Orientacja” w której byli Michał Rachoń i Krzysztof Czabański - ludzie, którzy byli blisko Kaczyńskiego oraz tworzyli zaprzyjaźnione media. Do końca życia Targalski był związany z PiS wykładając np. w ASzWoj Macierewicza.
RKW odegrało swoją rolę w trakcie ostatnich wyborów prezydenckich. Całkiem oficjalnie wspierali kampanię Karola Nawrockiego. RKW i Dybowski działają pod adresem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, gdzie znajdziemy jeszcze więcej ludzi SW. Z SDP wywodzą się tacy prorosyjscy aktywiści jak Witold Gadowski. Razem z nim oraz ludźmi Szczepana Wójcika (organizatora protestów rolniczych) Dybowski próbował konstruować prorosyjskie koalicje polityczne. W siedzibie SDP i RKW na Foksal mieścił się też sztab kandydata Nawrockiego.
Współpraca Jarosława Kaczyńskiego z Grzegorzem Braunem nie jest, jak chcą to widzieć, media niczym świeżym. Trwa nieprzerwanie przynajmniej od 2014 i sprowadza się do cyklicznych wystąpień antysystemowych. Nie jest to także nic nowego dla Kaczyńskiego. Kiedy nie jest przy władzy. zawsze podważa fundamenty państwa prawa i wyprowadza ludzi na ulicę.
Nikt nigdy nie dał dobrej odpowiedzi na pytanie jak człowiek z drugiego szeregu opozycji w 89 roku stał się rozgrywającym w negocjacjach między „Solidarnością”, a komunistami. W latach 1989-90 Kaczyński regularnie spotykał się z rosyjskim szpiegiem Anatolijem Wasinem. Media do dziś boją się do tego wracać, choć sam się tym chwalił. Potem został szefem kancelarii Wałęsy. Po konflikcie z prezydentem przeprowadził marsz na Belweder w trakcie którego spalono kukłę Wałęsy. Towarzyszył mu wtedy Zygmunt Wrzodak, który później założy stowarzyszenie Zmiana, która przekształci się następnie w prorosyjską partię Zmiana.
Na pewno znajdą się osoby, które powiedzą, że „łączę kropki”. Wydaje mi się jednak, że każda z tych kropek jest wykrzyknikiem. W Polsce są ludzie, którzy na dany sygnał gotowi są podpalić ten kraj. Najważniejszą bronią przeciwko nim jest wiedza.
MarsDao🇪🇺 retweeted
Replying to @DominikaLasota1 @NITROCHEM_PGZ
Jak widzę że ktoś wspiera Palestyńczyków to chce im zadać jedno pytanie. Dlaczego żaden kraj arabski nie chce im pomóc? Dlaczego Egipt odgrodził się od nich murem? Czy może dlatego że arabowie pamiętają co palestyńczycy zrobili w Libanie który chciał im pomóc w latach 80 ?
MarsDao🇪🇺 retweeted
Pieniądze rolników za zamkniętymi drzwiami?! 697 000 PLN z Funduszu Promocji Mięsa Wieprzowego!
Czy wiedzieliście, na co idą Wasze ciężko zarobione pieniądze? Stowarzyszenie Stowarzyszenie Polska Ekologia na którego czele stoi Paweł Krajmas – wieloletni beneficjent milionowych dotacji z tych funduszy – organizuje cykl 5 wydarzeń warty niemal 700 tysięcy złotych.
Jak to wygląda w praktyce?
- Ledwo 30 osób na sali.
- Koszyki wypełnione produktami mięsnymi z rodzinnych firm powiązanych z prezesem.
- Drzwi zamknięte przed rolnikami, którzy co roku odprowadzają tysiące złotych na ten fundusz!
Mimo regularnych składek, hodowcy nie są wpuszczani na wydarzenia, które z założenia mają promować ich wspólną ciężką pracę. Zamiast tego „swoi” obsadzają spotkania i kręcą własny biznes.
‼️ ROLNICY, CZAS NA REAKCJĘ!
Kolejna taka impreza – kolacja degustacyjna warta ponad 100 000 PLN – odbędzie się już 30 października 2026 r. w Zielonej Górze (Restauracja Grono).
Nie bądźcie obojętni! Udostępniajcie ten wpis i idźcie na te wydarzenie !
Dziś Opiła Witek zrobił kawał dobrej roboty , jutro zróbcie to Wy ❗️
MarsDao🇪🇺 retweeted
Replying to @dziki_zachod
Policja mogła bez problemu namierzyć telefon. Może by ją uratowali.Moga też sprawdzić wstecz telefon , ostatnie miejsce logowania i jakie numery były w pobliżu w tym czasie. Ale to są lenie patentowane. Dupy nie ruszą i nie wyjaśnią tej sprawy
MarsDao🇪🇺 retweeted
POLACY CIERPIĄ NA PATOLOGIĘ ROZWOJU.
Naród, który przez stulecia musiał walczyć o przetrwanie, odkrył wreszcie sens istnienia: konsumować.
Coraz więcej, coraz drożej, coraz wygodniej. Samochody rosną, mieszkania się powiększają, porcje w restauracjach stają się coraz obfitsze, a wraz z nimi rosną brzuchy ich właścicieli. Polska rozwija się dziś we wszystkich kierunkach. Również wszerz. I wszyscy są zachwyceni.
Trzeba przyznać, że Polacy mają historyczne usprawiedliwienie. Przez dziesięciolecia żyli w społeczeństwie niedoboru, w którym zdobycie pralki było przedsięwzięciem logistycznym, a zachodni samochód symbolem niemal arystokratycznego statusu.
Dzisiaj postanowili sobie to wszystko wynagrodzić. I to z odsetkami. Konsumpcja przestała być sposobem zaspokajania potrzeb, a stała się narodową misją. Kupowanie jest dowodem sukcesu, jedzenie przyjemnością, wygoda prawem człowieka, a powstrzymywanie się od czegokolwiek podejrzanym przejawem dziwactwa. Oto wielkie osiągnięcie polskiej transformacji: społeczeństwo, które niegdyś nie mogło kupić wszystkiego, czego potrzebowało, teraz musi kupować również to, czego nie potrzebuje.
Niestety, ten niezwykły sukces zaczyna być widoczny nie tylko na parkingach, lecz także w statystykach medycznych. Według GUS w 2014 roku nadwagę lub otyłość miało 53,3% mieszkańców Polski w wieku co najmniej 15 lat. Pięć lat później było to już 56,7%. Sam odsetek osób z otyłością wzrósł z 16,7% do 18,5%. Innymi słowy, polski cud gospodarczy ma również wymiar antropometryczny. Rosną dochody, konsumpcja i masa ciała. Można by wręcz zaproponować nowy wskaźnik rozwoju cywilizacyjnego: PKB na centymetr obwodu pasa. Przynajmniej w tej dziedzinie nikt nie mógłby zarzucić Polsce braku ambicji.
Jeszcze bardziej fascynujące jest to, że nowe pokolenia najwyraźniej nie zamierzają pozostawać w tyle. Wśród młodzieży w wieku 15–19 lat odsetek osób z nadwagą lub otyłością wzrósł między 2014 a 2019 rokiem z 13,2% do 20,3%, natomiast odsetek osób z samą otyłością z 2,5% do 4,3%. W grupie 20–24 lat otyłość wzrosła z 3,6% do 6,2%. Młodzi Polacy, którzy nigdy nie poznali pustych sklepów, z niezwykłym entuzjazmem kontynuują wielkie dzieło konsumpcyjnego nadrabiania zaległości swoich dziadków. Ich rodzice marzyli o tym, żeby dzieciom niczego nie brakowało.
OECD w raporcie z 2025 roku wskazuje, że aż 40% dorosłych Polaków nie podejmuje wystarczającej aktywności fizycznej, wobec średniej 30% w krajach tej organizacji.
Zbudowano więc społeczeństwo, które coraz więcej konsumuje, coraz mniej potrzebuje się ruszać i coraz więcej wydaje na leczenie konsekwencji tego modelu życia.
Jako Francuz obserwuję ten proces z pewnym niepokojem. Nie dlatego, że Francja jest wzorem cnót i umiarkowania. Przeciwnie. Zachodnia Europa znacznie wcześniej odkryła dobrobyt, a następnie przekonała się, że nieustanne dogadzanie sobie potrafi przekształcić całe społeczeństwo. Wygoda staje się koniecznością, przyjemność obowiązkiem, a najmniejsze wyrzeczenie nieznośną niesprawiedliwością. Dlatego kiedy słyszę Polaków świętujących każdy kolejny przejaw konsumpcyjnego rozpasania, mam wrażenie, że obserwuję człowieka, który właśnie odkrył alkohol i z entuzjazmem opowiada o jego cudownych właściwościach. Próba ostrzeżenia go przed konsekwencjami spotyka się z niezrozumieniem. Przecież jest wesoło! Przecież wszystkim się podoba! Przecież jeszcze nigdy nie było tak dobrze! I rzeczywiście, na początku zawsze jest przyjemnie.
Najbardziej niepokoi mnie jednak nie sama konsumpcja ani nawet postępująca otyłość, lecz zbiorowa niezdolność do dostrzeżenia, że coś może być nie tak. Polska zaczyna mylić dobrobyt z rozwojem cywilizacyjnym, przyjemność ze szczęściem, a możliwość kupowania z wolnością. Coraz trudniej zrozumieć, dlaczego człowiek miałby sobie czegokolwiek odmawiać, skoro go na to stać.
Społeczeństwo, które traci umiar, zaczyna stopniowo tracić również samodyscyplinę, odporność na niewygodę i zdolność do wyrzeczeń. I być może na tym polega największa ironia polskiego sukcesu: naród, który przetrwał wojny, okupacje, komunizm i biedę, może pewnego dnia odkryć, że jego najgroźniejszym przeciwnikiem okazał się własny apetyt. Polska przez stulecia walczyła, żeby móc żyć dostatnio. Oby teraz nie przejadła własnego zwycięstwa.
MarsDao🇪🇺 retweeted
En 1984, una pareja celebraba su boda en Polonia cuando cinco hombres de pelo largo entraron sin invitación y terminaron tocando con los instrumentos de la orquesta.
Eran los integrantes de IRON MAIDEN.
Pero lo más increíble es que aquella noche no tocaron ni una de sus canciones.
La banda se encontraba de gira por Polonia, todavía bajo el régimen comunista, cuando sus integrantes terminaron en el club Adria, en la ciudad de Poznań, donde se estaba celebrando una boda.
Al principio solo querían tomar unas copas. Pero cuando vieron que había músicos tocando en directo, se les ocurrió una idea: pedirles prestados los instrumentos y subir al escenario.
Los músicos de la fiesta aceptaron, aunque el baterista estaba especialmente preocupado por lo que aquellos desconocidos pudieran hacerle a su equipo.
Y entonces ocurrió algo que parecía imposible.
Bruce Dickinson, Steve Harris y sus compañeros comenzaron a tocar "Smoke on the Water", de Deep Purple, y "Tush", de ZZ Top.
Lo más divertido es que no interpretaron ninguna canción de Iron Maiden.
Bruce Dickinson recordaría años después que ni siquiera estaba seguro de que los invitados supieran quiénes eran aquellos músicos que habían aparecido de repente en su celebración.
Pero hay un detalle que hace esta historia todavía mejor: todo quedó grabado.
Parte de aquella actuación terminó apareciendo en el documental Behind the Iron Curtain, que registró la histórica gira de Iron Maiden por Europa del Este en 1984.
Y pensar que, mientras miles de seguidores pagaban por ver a Iron Maiden en concierto, unos novios polacos terminaron teniendo a la banda tocando gratis en su boda.
Hay parejas que contratan una orquesta para su boda. Y hay otras que, sin saberlo, terminan con Iron Maiden tocando canciones de Deep Purple.
MarsDao🇪🇺 retweeted
"El verano", de Vivaldi. La magistral interpretación de Mari Samuelsen. Vibrante.
MarsDao🇪🇺 retweeted
Lorsqu'une commande surprenante de 1 000 livres anciens arrive sur le bureau d'un libraire spécialisé, l'incompréhension est totale. L'acheteur mystérieux ne s'intéresse ni à la valeur des ouvrages, ni à leur rareté, ni même à leur contenu : il veut juste du papier, en quantité industrielle. Flairant une affaire suspecte, le libraire s'associe aux journalistes du média 404 Media et glisse en secret un petit balise Apple AirTag dans l'un des cartons. Mais personne ne savait encore que ce simple traceur GPS allait mettre au jour l'un des secrets les plus sombres de la technologie moderne.
Ce qu'ils allaient découvrir dépassait leurs pires cauchemars.
Pendant des jours, les journalistes ont suivi le signal numérique du carton à travers tout le pays. De ville en ville, la balise a fini par s'arrêter devant un immense entrepôt anonyme d'Amazon, en plein désert du Nevada, à Las Vegas.
En s'infiltrant dans les coulisses de ce bâtiment surprotégé, l'équipe a découvert une véritable usine du massacre littéraire.
Dans cet entrepôt, des tonnes de livres sont alignées sur des tapis roulants industriels. Le spectacle est d'une violence inouïe pour les amoureux de la lecture : des machines massives coupent les reliures à la chaîne, déchirent les couvertures et séparent les pages par milliers.
Les feuillets sont immédiatement numérisés à grande vitesse.
Les textes originaux sont envoyés au pilon.
Les livres sont réduits en poussière.
Une fois les pages scannées et détruites, l'aventure de ces livres s'arrête là, définitivement effacés de la réalité physique.
Interrogé sur cette pratique industrielle, le géant Amazon a fini par confirmer l'effrayante vérité : l'entreprise achète des livres en masse pour faire manger leurs données à ses algorithmes d'intelligence artificielle, détruisant l'œuvre physique juste après la numérisation.
Acheter. Déchirer. Numériser. Nourrir la machine. Incinérer les preuves.
Grâce à la curiosité d'un libraire et à un petit traceur caché au fond d'un carton, le voile a été levé sur la manière dont les géants de la tech pillent le patrimoine humain pour bâtir leur monde virtuel.
On nous répète souvent que le progrès technologique est là pour préserver notre mémoire et nous faciliter la vie. Mais cette histoire nous rappelle brutalement que dans cette course effrénée vers le futur, certains sont prêts à sacrifier la beauté du passé et l'âme des objets pour nourrir des machines sans cœur.
Un monde qui brûle ses livres pour nourrir des robots a peut-être gagné de la vitesse, mais il a définitivement perdu son humanité.




















