انقلابها را هم غالباً ضعیفها از بین بردهاند. کشورها را هم ضعیفها به بادِ فنا دادهاند. ملتهای نیرومندِ پرقدرت را هم غالباً ضعیفها و زبونهایی که بر مراکز قدرت دست پیدا میکنند، از بین میبرند.
رهبر شهید انقلاب
۱۳۷۲/۰۸/۱۲
جریانی در پی غیرسیاسی کردن و به ویژه جنسی کردن توییتر فارسی است. بروز این همه محتوای زرد مبتذل طبیعی نیست. تولید خاطرات از حسابهای روزمره ناشناس و پروموت حسابهای بیشرم کمفالوئر به شکل عجیبی زیاد شده است.
دسترسی به اطلاعات شما را تحلیلگر نمیکند، حتی اگر زیر سؤال بردن سیاستها و اقدامات نظامی شما را مشهور کند. تصمیمگیری در خلأ اتفاق نمیافتد، همچنان که اعتباریابی برآمده از تحلیلگری با اعتبار برآمده از آقازادگی تفاوت دارد.
هفته پیش، وزیر خزانهداری آمریکا با اینترنشنال مصاحبه کرد و سه چیز از ایرانیان خواست: عدم پرداخت مالیات، معرفی تراستیها و ذخیره کردن سوخت. دیروز نامه ونس به دبیر شعام رسید. آمریکا شورش در ایران را اولویت داده و در مقدمه، میخواهد ایرانیان از سیستم بپرسند چرا صلح نمیکنید؟
چقدر کارشناس «سیاست داخلی اسرائیل، در حوزه احزاب و بلوکهای رأی و سازوکارهای ائتلافهای حزبی در سایه درهمتنیدگی منافع گروههای فشار غربی و یهودی با نظر به آینده روابط آمریکا و اروپا در خاورمیانه و شمال آفریقا» داشتیم و خبر نداشتیم!
اگر لولا داسیلوا در انتخابات ریاست جمهوری برزیل شکست میخورد، باز هم شاهد مقالاتی در اهمیت و نفوذ ترامپیسم بودیم. حالا اما گویا یک اتفاق قابل پیشبینی رخ داده و همه ساکتند. رسانههای جهان یکسره بر ریل سوگیری در حرکتند.
ذوقزدگی برای شعرخوانی و ادبیاتشناسی سخنگوی وزارت امور خارجه نباید او را از تکلیف اساسیاش که رساندن حرف ایران به خارج از مرزهاست، بازدارد.
امضاء
یک طرفدار پروپاقرص آقای سخنگو
امیرالمؤمنین علی علیهالسلام در توصیف عثمان در خطبه شقشقیه میگویند «همواره بین آشپزخانه و دستشویی سرگردان بود». توصیف عدهای است در فضای مجازی، از پروژهای به پروژهای برای چریدن و باج گرفتن. و البته امام عاقبت عثمان و عثمان صفتها را هم گفته: «شکمبارگی او نابودش ساخت».
مستند «رئیس سازمان» ساخته علی صدری نیا، مستندساز فهیم و متواضع از فردا در فیلیمو منتشر خواهد شد. هشت قسمت دارد و روایت دشواریهای عجیب تکیه زدن بر این صندلی است که مدتی است سوژه بحث و گفتگوهای سیاسی و رسانهای شده. با تصاویر بدیع آرشیوی و روایت ناگفتههایی پر از قصه و حاشیه.
یه موقعی میگفتند اصلاحطلبان اگه یه شهردار مثل قالیباف داشتند، مجسمهاش رو میساختند. بیراه نمیگفتند. حالا هم باید گفت غیر ارزشیها اگه یه مدیر ورزشی مثل علیرضا دبیر داشتند، مجسمهاش رو میساختند. نگفتم اصلاحطلبان، چون دستهبندی اصولگرا-اصلاحطلب عمرش تموم شده.
عظمت کار و برکت عمر یک شهید در فرصتها و امکانهایی است که داشته و از آنها بهره برده. به یاوههایی که برخی سیاسیون مملکت در مصاحبه با این و آن میگویند و برای خود وزر و وبال اخروی میخرند، نگاه کنید و دریابید علی لاریجانی به چه مقامی رسید و چگونه خود را از دامگه دنیا نجات داد.
سؤال «کی جنگ میشه؟» غیر از همه ابعاد گفته شده، یک وجه دیگر هم دارد. جامعه فقط زد و خورد فراگیر نظامی را بهعنوان جنگ میشناسد و البته خود را با اشکال دیگری از جنگ از جمله محاصره دریایی یا عملیاتهای تروریستی سازگار کرده. این سازگاری نشانه تابآوری جامعه است، نه بیحس شدن آن.
یک زن فعال اجتماعی دیگر امروز در سیستان و بلوچستان ترور شد، شهید افسانه عقیلا که فرمانده یک پایگاه بسیج بود.
اتهام کار انتخاباتی به زاکانی تا زمانی که وعدههای داده شده او در ترهبار و شهروند و مترو و سایر حوزههای خدمات شهری اجرا شود، به نفع اوست!
سوی ترورهای جدید در سیستان و بلوچستان، حذف چهرههای مرجع اجتماعی است؛ از مولوی گرگیج تا دکتر نصرت افتخاری. تروریستها به دنبال آنند تا اثر و پیامد فشار اقتصادی و معیشتی در جامعه محلی را زیاد کنند و چهرههای مرجع اجتماعی مانع این هدف هستند و در نتیجه از نظر آنها باید حذف شوند.



