Müslüman bir kimsenin “Ben kime güveneceğim?” demesi kadar büyük bir yalnızlık yok. Kimin sözüne inanacağız, kime derdimizi açacağız, kimin elinden tutup kurtuluşa ereceğiz diye düşünmekten ağarıyor saçlarımız...
Bir insanın dilinden emin değilseniz, imanından da emin olmayınız. Zira Resûlullah Efendimiz (s.a.v.) Müslümanı şöyle tarif eder:
“Müslüman, elinden ve dilinden Müslümanların emin olduğu kimsedir.”
Dil, insanın yalnızca konuşma aracı değil; kimliğinin, karakterinin ve şahsiyetinin aynasıdır. İnsanın ahlâkı, sözüne gösterdiği özenle; şahsiyeti ise söylediği sözün arkasında durmasıyla belli olur.
Bugün insanlığın en büyük problemlerinden biri de sözleriyle güven veren, fakat davranışlarıyla bu güveni tüketen insanlardır. Yalan söylemekte tereddüt etmeyen, söz verirken hiçbir sorumluluk hissetmeyen, verdiği sözün arkasında durmayan ve bütün bunların karşısında kaybettiği güvenin kendisi için ne ifade ettiğine aldırış etmeyen kimselerdir.
Oysa güven, bir insanın sözleriyle inşa edilir; fakat yine o insanın sözüne sadık kalmamasıyla yıkılır. Verilen söz, sıradan bir cümleden ibaret değildir; insanın karakterine, ahdine ve şahsiyetine dair bir imtihandır.
Unutulmamalıdır ki insanın dili, yalnızca ne söylediğini değil, ne kadar güvenilir olduğunu da ortaya koyar. Çünkü sözünün kıymetini bilmeyen, zamanla kendi kıymetini de insanların gözünde yitirir.
(Bugün değerli bir kardeşimle gerçekleştirdiğimiz sohbetten kısa bir özet… Sizlerle de paylaşmak istedim.)
İtaat görmek isteyen erkek, hanımının kalbini sevgiyle doldurmak zorundadır. Her şeyi eleştirerek, sürekli kusurlar arayarak, sürekli müdahale ederek ve onu yeni bir insana dönüştürmeye çalışarak kadını yıpratan erkek, kadından tepkiden başka bir şey görmez.
Kadınların isteklerine kayıtsız kalıp hiçbir duygusal ihtiyacını karşılamadan, yalnızca maddi ihtiyaçlarını gidermenizin de bir anlamı yok.
Hanımınızın size ihtiyaç duyduğu şeyleri ona lütfediyormuş gibi başına kakarak onun ruhunu kendinize karşı bileyemezsiniz.
Ona her anlamda ikram edin, karşılığında itaat görün.
سماء retweeted
Dindarlığı sadece şekilsel sembollere mi hapsediyoruz, yoksa ahlakımıza ve ticaretimize yansıtabiliyor muyuz?
"Şekilden Öze: İslam Maneviyatını Yeniden Anlamak" başlıklı Van konferansımızda;
İman, İslam, Takva ve İhsan dengesini günlük hayatımız üzerinden konuştuk.
Kendimizi sorgulamaya ve özümüze dönmeye vesile olması temennisiyle dinleyebilirsiniz:
🎬 youtu.be/rtfWLEYn-_c
Bu kızların romantiklikleri beni öldürüyor. Hoca diyor ki: “Olmayacak işlerin peşinden gitmeyin, el âlem için kendinizi yakmayın, hanım kızlarımıza eziyet etmeyin.” diyor!
Yavrum, niçin şu gereksiz romantizminizi azıcık törpüleyip gerçek hayatın penceresinden bakmayı denemiyorsunuz?
Elbette nişan atılabilir ve hatta olmuyorsa boşanılabilir. Üzgünüm gönül yıkma romantizmi yaşayanlar bu ayrılıkları daha çok yaşıyor :)
Bakın kimseyi hedef göstermemeye, şahsına ait bir şeyi paylaşmamaya dikkat ederim, tartışmadan kaçınmaya çalışırım ama cidden olmaz bu kadarı.
YouTube'da denk geldim "saat 15:00 da nikah kıyılacak, 14:59'da nişan atabilirsin. Ne Allah sorar ne melekleri. Kimse bir şey diyemez sana." Bu cümleyi bir hoca nasıl kurar? Gönül Allah'ın mülkü değil midir, o gönlü harap etmenin bir bedeli olmaz mı ne demek bu cümleler.
Evlilik meselesinde konu sandığımızdan çok daha derin. Erkeklerin Allah yardımcısı olsun, Allah bizleri ıslah etsin yoksa halimiz harap.
Daha iki saat önce yazdığım yorumda bu kadar haklı çıkacağımı da düşünmezdim. Tevafuk. xitter.cf/neyimvar111/status/212…
1
56
1,509
Bizim ülkemizden niye alim çıkmadığı belli :) Hem ilim alan hem çalışan kadınları parçaladıkları için.
Âişe bint Muhammed el-Harrâniyye 🤍
İbn Battûta'nın seyahatnamesine dayanan aktarıma göre:
Şam'daki Emevî Camii'nde ilim dersleri veriyordu.
Geçimini dikiş dikerek sağlıyordu.
İbn Battûta kendisinden bazı kitapları okumuştu.
Hem kendi mesleğini sürdürüyor hem de hadis ve dinî ilimlerle uğraşıyordu.
2
11
523
Âişe bint Muhammed el-Harrâniyye 🤍
İbn Battûta'nın seyahatnamesine dayanan aktarıma göre:
Şam'daki Emevî Camii'nde ilim dersleri veriyordu.
Geçimini dikiş dikerek sağlıyordu.
İbn Battûta kendisinden bazı kitapları okumuştu.
Hem kendi mesleğini sürdürüyor hem de hadis ve dinî ilimlerle uğraşıyordu.
Çocukluğumdan beri cemaat kültürünün içinde büyüdüm. Bugün ilim meclislerinde sohbetçi olan kadınlar, haftanın 5 günü farklı ilçelere sohbet vermeye gidiyor. Akşam eşleriyle beraber kapıdan giriyorlar. Birçoğu aynı sorunu yaşıyor: Allah için koşuyorlar ama karşılığında duydukları, “Benden önce neden eve gelmedin?” oluyor.
Kadınlar okuduğu mesleği yapmak, aldığı ilmi haykırmak, anlatmak istiyor. Sonra aynı yolda yürüyen ama daha çok parlatılmış başka bir kadın çıkıyor ve “Hepiniz eve girin, ben anlatayım, tek ben kazanayım.” diyor. Bütün erkekler de “Hocamız haklı.” diyor.
E, hocanız da kadın ve onun kocası da ısıtılmış yemekleri yiyor. Niçin sizin eşinizin bu hoca hanım kadar ilerlemeye hakkı olmuyor?
Kadınlar evde oturacak ama dikiş kursuna gidecek, kadın dikiş hocaları lazım. Yüzmeye gidecek, kadın hoca lazım. Spora gidecek, kadın hocalar lazım. Sürücü kursuna gidecek, kadın eğitmen lazım. Hastaneye gidecek, kadın doktor lazım. Çalışmak durumunda kaldı, kadınların çalıştığı ortam lazım ama kadınlar evde oturacak.
Evet, tamam. Çok mantıklı gerçekten.










