
Pinned Tweet
#CoStoryTSH
( ตามหาพรหมลิขิตมากหน้าหลายตาทุกเท่าพันธุ์อีกครั้งค่ะ
🔁เพื่อช่วยหาเสียง
💛หากสนใจโคกัน หรือจะทัก dm มาเลยก็ยินดี
รายละเอียดการโคและตำแหน่งที่รับดูได้ในนี้นะคะ ยินดีเล่นทุกพล็อตหนักขมค่ะ! : bit.ly/luochen_costorytsh )
ลั่วเฉิน retweeted
(จะเข้ามาอัพเดทเรื่อย ๆ จนกว่าจะเลิกวาดเขาทั้งคู่ค่ะ แต่ไม่ใช่ภายในปีนี้หรือปีหน้าแน่นอน😸)
(สิงห์เผือก🦁)
#TSHmfMiniEvent05 #เหมยแดงและเขากวาง
สิงห์เผือกร่างขนาดราวรถม้าสองคันเห็นจะได้ แหวกพงไพรขึ้นสู่ยอดเขาแดนดอกท้อ
ไร้เสียงคำราม
ไร้เสียงฝีเท้าที่กึกก้องผืนดิน
แมกไม้ยังเอนอ่อนเปิดทาง สรรพสัตว์โดยรอบหยุดนิ่ง หลบเร้นอยู่ตามพงหญ้าและโพรงหิน ราวรับรู้ฐานะผู้มาเยือน
(1/2)
1
90
/พบสุนัขป่าตัวหนึ่งเข้าในพงไพร/
/มันชะงักเมื่อเห็นผู้มาเยือน หูลู่ หางตก ก่อนจะหมอบลงต่ำราวเกรงบารมีเทพ/
/ยื่นมือไปข้างหน้า รอให้มันเข้ามาดม/
/ยิ้ม/
/ยิ้ม/
/ยิ้ม/
/ภาพต่อมาเป็นบุรุษเทพกำลังเกาไปตามปุยขนสุนัขป่ามันมือ ขณะมันหงายท้องกลิ้งเกลือกไปมาให้เกาอย่างเปี่ยมสุข/
94
(เทพหยั่งรู้ใช้ชีวิตเป็นเอกเทศนานกว่า 8 ศตวรรษจึงเจรจามิเก่งนัก โดยเฉพาะยามผู้ใดล่วงรู้ความลับของเขาเข้าแล้วพยายามต่อรองให้ตนเสียเปรียบ
มักอ้างว่าทำเพื่อปกป้องแมวขาวที่เลี้ยงไว้ไม่ให้ตกอยู่ในอันตราย และบอกว่าเพราะสวรรค์ห้ามประทุษร้ายเหล่าเทพด้วยกันน่ะซี จึงสังหารได้เพียงมาร)
#TSHmfMiniEvent05 #เหมยแดงและเขากวาง
สิงห์เผือกร่างขนาดราวรถม้าสองคันเห็นจะได้ แหวกพงไพรขึ้นสู่ยอดเขาแดนดอกท้อ
ไร้เสียงคำราม
ไร้เสียงฝีเท้าที่กึกก้องผืนดิน
แมกไม้ยังเอนอ่อนเปิดทาง สรรพสัตว์โดยรอบหยุดนิ่ง หลบเร้นอยู่ตามพงหญ้าและโพรงหิน ราวรับรู้ฐานะผู้มาเยือน
(1/2)
ลั่วเฉิน retweeted
[ ภาพประกอบแห่งตงชิงซาน ]
ผู้เล่นสามารถรับชมหรือดาวน์โหลดภาพประกอบภายในคอมมูได้อย่างอิสระ ไม่อนุญาตให้นำไปทำซ้ำ ลงซ้ำ ผลิตเพื่อขาย หรือแจกจ่ายทุกกรณี
Drive : drive.google.com/drive/folde…
แดนดอกท้อ | ยามซื่อ
เหตุเทศกาลคราก่อนได้ช่วยเหลือคนผู้หนึ่งไว้ ทำเอาอาภรณ์เปื้อนโลหิต
วันนี้เลยซักเสียหน่อย
บุรุษตากผ้าอยู่ยามนั้น เหล่าผีเสื้อสีทองบินชนช่วยตบผืนแพรอีกแรง
อารมณ์ดีจนขับขานเพลงออกมาเทียว
แมกไม้สั่นไหวอีกครั้ง สรรพสัตว์หมอบปิดหู โอดครวญว่าเมื่อใดจะตากเสร็จ ?!!
ยอดเขาแดนดอกท้อ ระแวกใกล้อารามของเทพหยั่งรู้
ยุทธภพปั่นป่วนจนแทบเรียกได้ว่าวิกฤตกาล
ท่ามกลางบรรยากาศยามราตรี ลมหนาวพัดเย็นยะเยือกดั่งเป็นรางร้าย
เสียงสุขุมหัวร่อราวขบขันบางสิ่ง
“เจ้าคาดหวังให้เป็นเช่นนี้มิใช่หรือ“
(1/3)
หากนับกายละเอียด บุรุษยืนอยู่ตรงนั้นผู้เดียว
บนบ่ามีเพียงผีเสื้อสีม่วงตนหนึ่ง
‘ก็อาจใช่’
‘ถึงกาลเหล่าเทพล่มสลาย นั่นเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว’
‘แต่กับเจ้า ข้ามิได้คาดหวังให้เป็นเช่นนี้’
ผีเสื้อบินออกจากบ่าแลเหมือนจะหนีไปแต่ก็มิใช่ มันบินฉวัดเฉวียนโฉบปลายนิ้วบุรุษไปมา
(2/3)
1
1
71



















