anton schaerlaeckens

Haha, het acht uur journaal probeert nu (met een waardeloos SCP onderzoek in de hand) de onvrede van de bevolking te framen als een "laag opgeleiden probleem". Welnu, met 3 universitaire studies denk ik hetzelfde als die zgn laagopgeleide vmbo'ers. Take that @nos.

De partijen met het rode rondje en wit kruisje willen dus dat wij als Nederland nog minder zeggenschap krijgen over onze eigen toekomst. Nederland wordt dan een Europese provincie waarbij de ongekozen Europese Commissie de lakens uitdeelt en o.a. beslist dat u nog meer belasting moet gaan betalen om spilzuchtige Zuid-Europese landen te ondersteunen waar mensen met hun 62ste met pensioen gaan. Maar ook nog meer Brusselse bureaucratie voor burgers en bedrijven die vrijheid en ondernemerschap inperkt. Let ook op @VVD die altijd EU-kritisch is in praatprogramma's en tijdens verkiezingen. Het is allemaal voor de bühne. Het gaat er niet om wat ze u beloven, het gaat erom wat ze doen. Deze stemming zegt alles. #EU #vetorecht

PRO vindt dat bijles voor mensen met een lager inkomen veel te duur is. De oplossing? 21% BTW opleggen aan bijles bureaus. Waardoor bijles nóg duurder wordt 🤷🏻‍♀️

25.000 minder ambtenaren, minder adviescolleges, meer digitaliseren, in totaal €3.5 miljard besparen! Zodat minder ambtenaren bezig zijn met beleidsgekte en bureaucratie, ondernemers en bedrijven meer ruimte krijgen, en er minder belastinggeld nodig is. Belangrijk dat onze staatssecretaris @ericvanderburg stevig werk maakt van een kleinere en effectievere overheid! nos.nl/l/2636722

Best friends.. 😊

"Mijn doel is concrete afspraken en vervolgstappen te realiseren die bijdragen aan herstel en behoud van biodiversiteit. Want als wij goed voor de natuur zorgen, zorgt de natuur goed voor ons." Minister Van Essen naar VN-top voor afspraken over natuur ⤵️ rijksoverheid.nl/actueel/nie…

The cutest little potatoe

Dit is Rendel. Hij heeft een beveiligingsbedrijf. En durft WÉL te benoemen wat het probleem in #walibi was. Kijkt u even mee 👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻

Wie is hier ziek? Onvoorstelbaar!! Voormalig VVD minister van Zorg en Welzijn @edith_schippers geeft in @WNL gewoon toe dat in het huidige systeem de zorgaanbieder die de zorg betaalt NIET mag controleren of de zorg geleverd is. Elk bedrijf weet dat als de facturen betaald worden de controle dat het product geleverd is daaraan vooraf hoort te gaan. Niet bij onze overheid. Die betaalt (u dus) voor zorg die in veel gevallen niet wordt geleverd. Dit leidt tot minstens 10 miljard!!! EURO fraude in de zorg per jaar. “Het kan ook 15 miljard of 20 miljard zijn we weten het niet”. De overheid als geldautomaat voor fraudeurs. Ons zorgsysteem is ziek.

Dit is Seppe. Hij komt over 3 weken bij ons wonen.

"Sześć lat. Właśnie w tym miesiącu skończyła sześć. A jednak tamten dzień, kiedy ją znalazłem, wyrył się w mojej pamięci z ostrością rzeczy, których nie da się zapomnieć. Była maleńka, drżała, z wciąż zamkniętymi oczami. Może miała zaledwie jeden dzień. Pamiętam, że pomyślałem: „Nie dożyje rana”. A jednak przeżyła. Walczyła z niewiarygodną siłą, z wolą zdolną podważyć każde rokowania. Stała się najodważniejszą, najbystrzejszą i najczulszą kawką, jaką kiedykolwiek znałem. Gdy nauczyła się latać, nieraz dawałem jej możliwość odejścia. Życia w wolności, tak jak chce tego natura. I rzeczywiście była wolna. Latała nad okolicą, badała niebo. Ale każdego wieczoru wracała. Siadała na parapecie i dziobem stukała w szybę, jakby mówiła: „Hej, wróciłam!”. Jakby minęły dni, choć w rzeczywistości — tylko kilka godzin. Swoje pierwsze gniazdo zbudowała na dębie za domem. Gałązki, źdźbła trawy, skrawki tkanin, które w tajemniczy sposób znikały z mojego prania… wszystko stawało się częścią jej małego arcydzieła. A gdy wykluły się pisklęta, przynosiła je do mnie — jedno po drugim. Jakby chciała powiedzieć: „Popatrz, co zrobiłam. Razem z tobą”. To był jeden z najsilniejszych i najbardziej poruszających momentów w moim życiu jako rehabilitatora. Z czasem przyszły trudne próby: drapieżniki, urazy, nawet zatrucie, które wydawało się beznadziejne. Ale i wtedy walczyła. Wyszła z tego bardziej krucha, z pewnymi następstwami neurologicznymi, które nie pozwoliły jej wrócić na wolność. Lecz to nie był koniec. To był początek nowego rozdziału — łagodnego, pełnego sensu. Od prawie czterech lat mieszka ze mną. I nie da się słowami oddać, jak głęboka jest nasza więź. Każdy dzień to dar. Budzi mnie cichymi nawoływaniami, bawi się sznurówkami od butów, kradnie przekąski z miną kogoś, kto już wie, że mu się wybaczy. Podąża za mną wszędzie — ciekawa i uważna. Siada mi na ramieniu, gdy robię kawę, a wieczorem układa się na mojej piersi. Dziobem poprawia mi brodę, a potem spokojnie zasypia. W takich chwilach czuję wdzięczność, której nie potrafię ubrać w słowa. Przed nią było całe niebo. A jednak wybrała, by zostać. I każdego dnia dziękuję jej za ten wybór. Bo ona nie jest „po prostu” kawką. Jest rodziną. Jest domem. Jest małą, spokrewnioną duszą z piórami, która jeden gest ratunku zamieniła w jedną z najbardziej niezwykłych przygód mojego życia. Dziękuję, że przeczytaliście jej historię. I dziękuję tym, którzy — tak jak ja — odkryli, jak wyjątkowymi mogą być ci zdumiewający skrzydlaci przyjaciele. Bo czasem prawdziwa miłość nie hałasuje. Ale rozpoznasz ją w cichym trzepocie dwóch skrzydeł, które wybierają powrót. Zawsze. za Kawa z mlekiem"