มาเล่าเกร็ดเล็ก ๆ ใน #MDRInTheKitchenEP4 ค่ะ ยาวนิดนึงนะคะ จะเล่าถึงฉากที่นายกมลพูดกับบ่าวว่าพระยาปรีดาฯ ได้ดูสัมปทานโทรเลขสายอีสานเลยเดินทางมาเอง หลายคนน่าจะพอรู้ว่าโทรเลข (หรือตะแล็ปแก๊ป) เกิดขึ้นในสมัยร.5 โดยที่รัฐบาลสยามเป็นเจ้าของสัมปทานทั้งหมด ไม่ได้ให้เอกชนหรือต่างประเทศเข้ามาดำเนินการ จากที่หาข้อมูลเข้าใจว่าโทรเลขสายอีสาน (พระนคร-สระบุรี-โคราช-อุบลฯ - หนองคาย-นครพนม) น่าจะถูกสร้างขึ้นเป็นสายสุดท้าย ซึ่งเส้นทางนี้จะต้องผ่านดงพญาเย็นด้วย ย้อนกลับไปในซีรีส์ตอนที่ 2 ที่คุณหลวงอัศวินพูดถึงการตามตัวพระยาปรีดาฯ บอกว่าท่านไปตรวจราชการฝั่งนี้ และการที่ผ่านดงพญาเย็นเป็นพื้นที่ที่จะทำให้คนคนนึงหายไปโดยง่าย เราก็จะเชื่อมโยงได้เลยว่าพระยาปรีดาฯ รับราชการในกระทรวงมหาดไทยแน่นอน ขณะเดียวกันในช่วงสมัยร.5 อุตสาหกรรมป่าไม้ โดยเฉพาะไม้สักก็เป็นที่ต้องการสูง (อันเป็นผลมาจากสนธิสัญญาเบาว์ริง) มีการตั้งกรมป่าไม้ขึ้นซึ่งตอนนั้นก็สังกัดกระทรวงมหาดไทย เราก็สามารถอนุมานได้เลยว่าปางไม้ของนายกมลในเรื่องก็น่าจะอยู่ทางฝั่งภาคอีสานแน่นอน จึงเชื่อมโยงได้เลยว่าการที่นายกมลเกรงกลัวอำนาจของพระยาปรีดาฯ เพราะพระยาปรีดาฯ ก็เป็นผู้ใหญ่ในกระทรวงมหาดไทยที่เกี่ยวข้องกับปางไม้เช่นกัน แน่นอนสมัยสยามยังปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราช บรรดานายเงินเหล่านี้จึงต้องใช้อำนาจของขุนนางระดับนี้ในการทำธุรกิจ โดยเฉพาะฝิ่นที่ผิดกฎหมายสยามนั่นเองค่ะ 😁 จริง ๆ ในซีรีส์พูดสั้นมาก แต่พอหาข้อมูลแล้วเชื่อมโยงได้หมดเลย ขอชื่นชมทีมงานและทีมบทที่ไม่ปล่อยผ่านรายละเอียดเหล่านี้แม้จะเป็นบทพูดเล็กน้อยของตัวละครค่ะ 👏👏 ยังชอบอ่านไหมคะ หรือว่าตรงไหนอ่านยากไปไหม ถ้ายังชอบอ่านหนูจะมาลงให้ทุกอีพีเลยค่ะ 🥰❤️