Cᴏᴍᴍɪᴇ | 🇻🇳 (@komiate) header
Cᴏᴍᴍɪᴇ | 🇻🇳 (@komiate) profile picture

Türkçe Yayın Hesabı | CMPE | Hacktivist | Marksist | Bolşevik | Ateist | Yurtsever | Militan | Arşiv | Alıntı | Tespit | Görüş | Anı | Kurgu | Küfür Engellenir

Communistan | Communia
Joined October 2026
Photo by Cᴏᴍᴍɪᴇ | 🇻🇳 (@komiate)Photo by Cᴏᴍᴍɪᴇ | 🇻🇳 (@komiate)Photo by Cᴏᴍᴍɪᴇ | 🇻🇳 (@komiate)Photo by Cᴏᴍᴍɪᴇ | 🇻🇳 (@komiate)Photo by Cᴏᴍᴍɪᴇ | 🇻🇳 (@komiate)Photo by Cᴏᴍᴍɪᴇ | 🇻🇳 (@komiate)Photo by Cᴏᴍᴍɪᴇ | 🇻🇳 (@komiate)Photo by Cᴏᴍᴍɪᴇ | 🇻🇳 (@komiate)Photo by Cᴏᴍᴍɪᴇ | 🇻🇳 (@komiate)Photo by Cᴏᴍᴍɪᴇ | 🇻🇳 (@komiate)
🌐 Linnaean sınıflandırma ve fiziksel antropoloji insanı ırklar olarak sınıflandırmaya çalıştı ama çalışmalar genetik bilimle çelişti. İnsanlar %99.9 aynıdır. Bilimsel açıdan ırk, biyolojik gerçekten kopuk ayrımcılıkla ilgili toplumsal ve kültürel bir olgudur. Hepimiz dünyalıyız.
14
4,134
Mental bir sorun yoksa meselenin ucuz iş gücü olduğunu anlayabilirsiniz. Kapitalizm açısından göçmen emeği, patronların emek maliyetlerini düşürmek ve iş gücü piyasasında rekabeti artırmak için kullanabileceği bir araçtır. Ama sizin aşağıladığınız uluslar ve halklardan değil de Almanların, İngilizlerin gelmesini isterdiniz herhalde. Ne var ki onlar, sıvadığınız kapitalist devlete çok daha pahalıya patlar. Muhakeme edebiliyorsanız bunu da rahatlıkla anlarsınız. Sorunun kaynağı göçmenlerin milliyeti değil, emeği ucuzlatan sömürü düzenidir. Milliyetçilik yaparak işçileri birbirine düşürmek yerine onları sömüren sermayeye karşı mücadele edin. Az omurgalı olun. Siz bir zamanlar ÖDP 15. yıl etkinliklerine vb. katılırdınız. Ne oldu da böylesine omurgasızlaştınız?
This quoted post is unavailable.
2
34
30 Nisan 1918'de SSCB'ye bağlı özerk bir cumhuriyet olarak kurulan Türkistan Sovyet Federatif Cumhuriyeti, 24 Eylül 1920'de Türkistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti (TÖSSC) adını aldı.
Tarihte kurduğu devlete TÜRK adını veren üç kişi var: 1- BUMİN KAĞAN 2- KEMAL ATATÜRK 3- RAUF RAİF DENKTAŞ
1
75
TDK'nın Türkçe sözlüğüne bakın; birçok yabancı kelime ya da kökeni yabancı dillerden kelimeler var. Bunların hepsini kabul ediyorsunuz ama Dersim'e yapılan bir operasyonun adının verilmesinden rahatsız olup da Dersim adında ısrar edilmesini kabul etmiyorsunuz. Siz neden ve ne ile inatlaşıyorsunuz? Asalak gibisiniz. Kendinizi ancak bir şeylere karşıtlık üzerinden var edebiliyorsunuz.
Dersim değil, Tunceli. İstediğiniz kanun teklifini verin meclise. Tarih , ne olduğuna bakar. Nokta.
1
60
Toplumsal çoğunluğun bir düşünceyi benimsemesi, onun doğruluğunu kanıtlamaz. Egemen ideoloji, egemen sınıfın maddi çıkarları doğrultusunda şekillenir ve kitlelerin bilincine nüfuz ederek sömürüyü, eşitsizliği ve yabancılaşmayı normalleştirebilir. Bireysel görünen sorunlar, toplumsal koşulların ürünü olabilir. Bir toplumun ortak kabulleri, onun sağlıklı olduğunu değil, çelişkilerinin ne ölçüde içselleştirildiğini gösterebilir. Gerçek özgürleşme, çoğunluğun düşüncesini tekrarlamak değil, bu düşüncelerin maddi temellerini sorgulayıp dönüştürmektir.
34
Bir politik önerinin ilerici görünmesi, onun emekçi sınıfların çıkarına olduğu anlamına gelmez. Marksist analiz, her kararın hangi sınıfın ekonomik ve siyasal gücünü pekiştirdiğini, hangi kesimlerin yükü taşıyıp hangi kesimlerin kazanç sağladığını sorgular. Söylemler değil, maddi sonuçlar belirleyicidir. Sınıf çizgisi, politikaların gerçek yararlanıcılarını açığa çıkararak ideolojik yanılsamaları parçalar.
1
21
Yanlışın eleştirilmeden bırakılması, yalnızca düşünsel bir eksiklik değil, egemen ideolojinin yeniden üretimine alan açmaktır. Fikirler toplumsal ilişkilerden bağımsız değildir; yanlış teoriler sınıf çıkarlarını gizleyebilir, sömürüyü meşrulaştırabilir ve emekçilerin bilincini çarpıtabilir. Eleştiri, kişisel saldırı değil, teorinin maddi gerçeklikle sınanmasıdır. Devrimci tutum, hataları görmezden gelmek değil, onları bilimsel yöntemle açığa çıkararak kolektif bilinci ve mücadeleyi geliştirmektir. Dogmatizm de suskunluk da ilerlemeyi engeller.
30
Bir düşüncenin doğruluğu, onu savunan kişinin ünü, makamı veya otoritesiyle değil, maddi gerçeklikle ve tarihsel pratikle ölçülür. Kişilikleri teorinin önüne koymak, eleştiriyi dogmaya, örgütü sorgulanamaz otoriteye dönüştürür. Devrimci mücadele, isimleri değil fikirleri, sınıfsal konumları ve politik çizgileri tartışmalıdır. Aksi halde eleştirel düşünce, burjuva ideolojisinin yeniden üretimine dönüşür.
31
Yuri Dmitriyeviç Deyev tarafından 1985–1986 yıllarında çizilen "Tundrada Sonbahar: Keman Konseri" adlı eser.
30
Vsevolod Petrov-Maslakov tarafından 1980–1983 yılları arasında çizilen "Taymır'da Sovyet İktidarının Kuruluşu" adlı yağlı boya tablosudur.
24
İgor Aleksandroviç Popov tarafından 1966 yılında çizilen "İş Öncesi" adlı eser.
3
48
Freire, devrimci mücadelenin halktan kopuk aydınların değil, halkla birlikte öğrenen, üreten ve dönüşen kolektif öznenin eseri olduğunu anlatıyor. Bilinç, toplumsal yaşamdan ve sınıf mücadelesinden bağımsız gelişmez. Halkı cahil, edilgen ve yönlendirilmeye muhtaç gören anlayış, devrimci öncülüğü kibirli bir vesayete dönüştürür. Gerçek kurtuluş, halka rağmen değil, emekçi halkın kendi deneyimi, örgütlülüğü ve iradesiyle gerçekleşir.
6
125
Yuri Mihayloviç Neprintsev tarafından 1970 yılında çizilen "Barış İçin Genç Savaşçılar" adlı eser.
3
110
TÜRKİYE KÜRDİSTANI Türkiye ve Türkiye Kürdistanı'nı analiz etmek, ulusal sorunu soyut ideallerden çıkarıp üretim ilişkileri, ekonomik koşullar ve sınıfsal güç dengeleri içerisinde değerlendirmeyi gerektirir. Ulusal sorun, sınıf mücadelesinden bağımsız olmadığı gibi ona indirgenerek de açıklanamaz. Lenin "Ulusların Kaderlerini Tayin Hakkı" (1914) eserinde ezilen ulusların ayrılma ve bağımsız devlet kurma hakkını savunur. Marksistler bu hakkı koşulsuz tanımalıdır. Ancak UKKTH'yi savunmak, her koşulda ayrılmayı savunmak değildir. Ayrılma hakkını tanımakla ayrılmayı siyasal strateji olarak benimsemek farklıdır. Lenin açısından esas olan zorunlu birlik değil, gönüllü birliktir. Türkiye Kürdistanı'nın ekonomik yapısı bu ayrımı somutlaştırır. Tarımsal çözülme, kentleşme, göç ve işçileşme bölgeyi Türkiye'nin kapitalist ekonomisiyle bütünleştirmiştir. Kürt emekçilerinin fabrikalarda, inşaatlarda ve hizmet sektörlerinde Türk emekçilerle birlikte çalışması, ortak sınıfsal ilişkilerin göstergesidir. Her iki halkın işçileri aynı sermaye düzeni tarafından sömürülmektedir. Ancak ekonomik bütünleşme ulusal baskıyı ortadan kaldırmamıştır. İnkar, asimilasyon, siyasal eşitsizlik ve merkeziyetçi devlet politikaları Kürt ulusal sorununu yeniden üretmektedir. Dolayısıyla mücadele hem ulusal özgürlük hem de sınıfsal kurtuluş mücadelesidir. Marx'ın "Ekonomi Politiğin Eleştirisine Katkı" (1859) önsözünde açıkladığı altyapı-üstyapı ilişkisi burada belirleyicidir. Ortak pazar, sermaye birikimi ve işçi sınıfının bütünleşmesi ekonomik zemini oluştururken ulusal baskı siyasal ve ideolojik ayrışmayı sürdürmektedir. Bu çelişki, Türkiye Kürdistanı'nda birleşik sınıf mücadelesinin nesnel koşullarını yaratmaktadır. Dört parçanın farklı üretim ilişkileri, pazarları ve sınıfsal yapıları dikkate alındığında bağımsız bir birleşik Kürdistan için yeterli ekonomik-siyasal bütünleşmenin henüz oluşmadığı görülür. Ortak tarih ve ulusal bilinç, tek başına ortak bir ekonomik altyapı anlamına gelmez. Bu nedenle böyle bir hedefi güncel stratejinin merkezine yerleştirmek maddi koşulları aşan bir siyasal perspektif yaratabilir. KÖH'ün Türkiye Kürdistanı'ndaki yönelimi de önemlidir. Hareket, ayrılma hakkını kullanarak bağımsız devlet kurmak yerine birlikte çözüm, öz-yönetim ve Türkiye'nin demokratikleşmesi eksenli bir mücadele yürütmektedir. Bu, UKKTH'nin tanınmasıyla ayrılmanın aynı şey olmadığını gösterir. Türkiye Kürdistanı yurtseveri Marksistler, Türkiye yurtseveri Marksistler olmalıdır! Buradaki yurtseverlik, burjuva devletine bağlılık değil, bütün halkların eşitliğini, emeğin kurtuluşunu ve emperyalizme karşı bağımsızlığı savunmaktır. Kürt halkının özgürlüğünü savunmayan Türkiye devrimciliği şovenizme; sınıf perspektifinden kopan ulusal mücadele ise burjuva milliyetçiliğine sürüklenebilir. Lenin'in ulusal sorun yaklaşımı, ezen ulus sosyalistlerinin şovenizmle hesaplaşmasını, ezilen ulus sosyalistlerinin ise sınıfsal bağımsızlığını korumasını gerektirir. Kürt ve Türk emekçilerinin ortak mücadelesi, kapitalist sömürüye karşı birleşik devrimin maddi zeminidir. Sonuç olarak Marksist tutarlılık, her parçaya aynı siyasal formülü dayatmak değil, somut koşulları analiz etmektir. Türkiye Kürdistanı açısından UKKTH'yi savunmak, ulusal eşitliği sağlamak ve gönüllü birlik temelinde Türkiye Devrimi'ni geliştirmek birbirine karşıt değildir. Savunduğumuz birlik zorla kurulmuş devlet birliği değil, özgür halkların gönüllü devrimci birliğidir. Ulusal özgürlük olmadan sınıf birliği şovenizme, sınıfsal kurtuluş olmadan ulusal özgürlük burjuva egemenliğine dönüşebilir. Türkiye Devrimi'nin yolu, Kürt halkının kendi kaderini tayin hakkını tanımaktan ve Türk-Kürt emekçilerinin ortak mücadelesini büyütmekten geçer.
4
267
Brecht'in "Siz orada yoktunuz" ifadesi, mücadeleyi uzaktan yargılayanların sınıfsal körlüğüne karşı yükselen bir itirazdır. Karanlık, yalnızca gecenin değil, sömürünün, baskının ve çaresizliğin metaforudur. Yalnızlık, kolektif iradenin sınandığı koşulları anlatır. İnsanlar kendi kaderleri için mücadele ederken tarih onları yargılamaz; aksine, hangi koşullarda neye zorlandıklarını anlamayı gerektirir. Bu, mücadelenin trajedisini ve insanlığını anlatır.
8
135
ÇHD davasında Türk mahkemesi başkanı ve şuanki adalet bakanı Akın Gürlek'e karşı Çağdaş Hukukçular Derneği (ÇHD) Genel Başkanı tutsak devrimci avukat Selçuk Kozağaçlı: - Temsil ettiğiniz her şeyi reddediyorum! Not: Murat Başol çiziminden düzenlendi.
1
10
85
2,549
Bûn Che Guevara sedan bi hezaran Şêr û teyrên bazin şervanên Kurdistan Çêbûne bi agiran jîn bûn bi şehîdan Rakirin ala sor danîn li textê cîhan Mûzîk: Xozan Comerd
1
8
484
Yevgeni Rastorguyev tarafından 1957 yılında çizilen "Gençlik" adlı eser.
5
175
Galina Aleksandrovna Smirnova tarafından 1960 yılında çizilen "Kaynakçılar Fabrika Soyunma Odasında" adlı eser.
3
114
Viktor Vasilyeviç Starostin tarafından 1982 yılında çizilen "Fırıncılar" adlı eser.
3
85
Mao'nun "biri ikiye bölme" yöntemi, gerçekliği başarı ve eksiklikleri, doğrular ve yanlışları inceleyerek kavramayı öğretir. Diyalektikte hiçbir süreç durağan, kazanım kusursuz değildir; çelişkiler gelişmenin kaynağıdır. Komünist, kişi ve kurumları sorgulanamaz ilan etmeden koşulları, karşıt yönleri ve değişimi bilimsel yöntemle çözümlemelidir. Eleştiri ve öz eleştiri, hataları gizlemek yerine açığa çıkarıp düzeltmenin araçlarıdır. Dogmatizm ve kör iyimserlik devrimci pratiği zayıflatır.
5
143