Przypadek, który ostatnio opisałem. Oczywiście dane osobowe są fałszywe. Mam poczucie, ze to również mój problem, dlatego nie może mi ta historia wyjść z głowy. "Marta to intelektualne przeciwieństwo Jakuba. Posiada ogromną wiedzę teoretyczną, przeczytała dziesiątki książek o rynkach, a jej wykresy są arcydziełami analizy technicznej - czyste strefy podaży i popytu, perfekcyjnie wyrysowane poziomy Fibonacciego, skomplikowane korelacje między różnymi grupami aktywów. Problem Marty tkwi w tym, że jej mózg cierpi na ciągłe przeciążenie informacyjne (analysis paralysis). Szuka na rynku pewności i matematycznego bezpieczeństwa, których rynek ze swojej natury nie może jej zaoferować. Bezustannie poszukuje „jeszcze jednego potwierdzenia", dodatkowego filtru, kolejnego wskaźnika, który upewni ją, że trade na pewno będzie zyskowny. W efekcie większość ruchów rynkowych Marta spędza na fotelu obserwatora, sparaliżowana strachem przed popełnieniem błędu." Myślę, że to problem ludzi, którzy podchodzą do handlu jak do wykonania zadania akademickiego. Szukaja na siłe możliwości wykonania go na 100% i nie chcą zaakceptować że do sukcesu droga prowadzi przez ryzyko i niepewność.