Her şey ölüyor. İyi kitap ölmüyor hiç. Sosyal medya şöhreti, takipçi sayısı, sanal itibar... Hepsi gelip geçici. Kitap çıkarmanın artık hiçbir rant, para, prestij getirmediği bu zamanda binlerce okurun iç sesine varmak en asil sevinç benim için. İçine Açan İnsan, 4. Baskıda 🪶

Kelebek şöhret. Köpük şöhret. Sosyal medya şöhretine dair çok trajik bir itiraf... Kulvarı ne olursa olsun sosyal medya şöhretinin kaçınılmaz sonucu bu. Twitter'da bir dönem ülke gündemini belirleyen, algı yöneten hesapların şimdi hiçbirisi kalmadı. Etkileşimleri öldü. En çok izlenen yutubırlar sürekli değişiyor. Pilates, yoga, makyaj, kombin videosu... Bir dönem herkesin çektiği içerik furyalarının modası bitti. Bir dönem takipçi sayısı çok diye dizilerde başrol kapan oyuncular yerini çoktan daha popüler yeni rakiplerine bıraktı. Sosyal medya ve köpük şöhreti bu kadar işte. Sosyal medya şöhretinden kalıcı, istikrarlı ve nitelikli itibara geçen çok az kişi kalıyor. Geriye müthiş bir harcanma hızıyla, tepeden(!) dibe düşmüş, trajik bir değersizlik duygusu içinde böyle yakınan şöhretzedeler kalıyor.

Bir kadının hayatındaki en ama en önemli karar: "Anne olma kararı" Ötesi yok. Ve hangi adamdan çocuk sahibi olacağı... İşin, evliliğin, yanlış kararların hepsinin telafisi var. Ama bunun telafisi yok, geri alınabilirliği yok. Çünkü anne ve baba olma vasfı her insanda yok. Bu yüzden baba olma vasfı taşımayan hiçbir insana asla bu telafisi olmayan büyük mesuliyeti vermeyin. Çünkü hamilelik, doğum ve doğum sonrası bakımda ilk destekçiniz, eliniz, ayağınız babası olacak. Her erkekten baba olamaz. Her kadından anne olmaz. Ne kadar âşık olursanız olun psikolojik açıdan sağlıksız, yetişkin olamamış, bencil ve merhametsiz bir adamdan asla çocuk sahibi olmayın. Çünkü hayatınızın en büyük yarası olacak. Ve en çok da o masum yavrulara yazık olacak.

"Dost yüzü ferahlığı" var. Upuzun, yorucu bir yolculuktan sonra evin içine girip uzanma rahatlığı ve ferahlığı gibi... Bütün kaygını, tasanı, yaranı bereni, yorgunluğunu hiç çekinmeden gösterdiğin ve seni sıcacık ev gibi ruhuna ve kalbine buyur eden dost ferahlığı: Dostun evi.

Bir şeyin hayrımıza olmadığının çok temiz bir işareti var: "Bereketsiz olması" Bir iş, durum, insan fark etmiyor... Ona sarf edilen vaktin, çabanın, enerjinin, ilginin, sevginin asla değmemesi. Kısa vadede sonuç isteme çıkarcılığı, ufacık olsun olumsuz bir sınanma anında bırakma nankörlüğü yahut karşılık bekleme pragmatizmi değil buradaki vurgu... Uzunca bir emeğe ve vakte rağmen hâlâ bereketsiz olan şeyde bizim için hayır yoktur. Bereketli olan şeyde ise bizim için daha güzel bir hayır vardır.

36 yaşındayım ve en saygı duyduğum kadın profili bu. Prestijli eğitimler, havalı, şişirilmiş CV'li beyaz yakalılar, hiçbir zorluk görmeden bolluğun içinde olağan bir başarı elde edenler, yaşamındaki en dandik şeyi dünyayı kurtarır modda sahneleyen sosyal medya celebrityleri, ya da konforlu ve lüks yaşamak uğruna sanal fuhuş, teşhir yollarına tenezzül eden yahut seksapalitesini kullanarak hak etmedikleri yerlere gelen ve sayısız haksızlık ve mobbinge neden olan profillerin arasında; en saygı duyduğum kadın profili bu: Bileğinin hakkıyla gerçek bir mücadele veren kadınlar. Sahte, samimiyetsiz bir kardelen edebiyatı değil. Hakiki savaşçı karizmasına sahipler ve müthiş bir saygı ve desteği sonuna dek hak ediyorlar.

Bir şeref nişanı ✨ İfade özgürlüğü pozları kesenlerin gerçek yüzüne çarpıcı bir örnek. Filistin desteği yüzünden siyonist şebekenin yaptırımlarına maruz kalıp sesi kısılmaya çalışan herkesin; kapsayıcı bir kolektif ruhla birleşmesi işte bu yüzden çok önemli. Hem "Soykırım Destekçileri Boykotu" hem de "Filistin Destekçileri Birliği"... Daha güzel bir ters tepki yaptı, dikkatle Sally Rooney okuyalım o vakit.

Braveheart sahnesi sanki. Müzik, rollenmeler. Kuzey jetsurf yapıyor ve annesi bu kalp dayanmaz anlar için nefes kesen bir mücadele veriyor onu izlerken. (Hayır gülmemeliyim😅) Saçma sapan bir "başarı görgüsüzlüğü" modası çıktı. Hayatındaki en rutin şeyleri dünyayı kurtarır pozlarında sahneleyen, kendi egosunun reklamcısı tiplerin içerikleriyle doldu sosyal medya. Dünyanın bir yerlerinde ölümüne savaşan insanlar, operasyona giden askerler & polisler, kritik ameliyatlarla birilerinin canını kurtaran cerrahlar, canla başla temizlik yapan, kasiyerlik yapan kadınlar, işçiler, hamallar, sayısız insan ve gerçek mücadelesi varken; başarı, mücadele yahut dünyanın en önemli işini yapıyor gibi tuhaf rollenmelerle maruz kaldığımız içeriklere bak.

Nietzsche’nin meşhur sözü "Müziğin sesini duyamayanlar dans edenleri deli sanır" gibi. Evet. Rasyonel, bilimsel değil. Ve asla kanıtlamaz. Ama bazı ruhlar arasında sayısız sezgisel, telepatik, sembolik, keşfî, rüyalı bir iletişim dili var. Deneyimleyemenlerin asla bilemeyeceği.

Eğitim hakkı, temel haktır. Ortada apaçık başörtüsü nedeniyle eğitim hakkından mahrum edilen kadınlar var. Bu apaçık haksızlığı dile getirmek, eleştirmek "kardeşi kardeşe kırdırtmak(!)" değil. Kardeşler de eleştirilir. Hatta yabancılardan daha doğrudan ve daha net şekilde.

"Bu kitabı, düşlerin tek gerçeklik olduğuna inananlara adıyorum" demişti Edgar Allan Poe. Ben de "efsane insan"lara inanıyorum. Efsunlu insanlara. Mucize insanlara. Varlığıyla bir başkasının her zerresini büyüleyebilen; bir başkasının, yaşamının mucizesi olabilenlere. Romantik bir aptallık güzellemesi değil, hayır. Aklın bütün imkânları ve donanımıyla rasyonel düşünmeyi bilen ve hem de varlığıyla büyüleyebilen insanlara. Mantığına tapınan, aklını ilah edinen çorak ruhlulara değil. Birbirini büyüleyenlere, birbirinde mucize olabilenlere. Ve birbirinin efsanesi olmayı bilenlere. Efsane insanlara.

"Eğitim hakkı" hiçbir surette engellenemez. İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi'ndeki en önemli haklardan biri bu (Madde 26) Keza feminist mücadelenin de en önemli kazanımlarından biri eğitim hakkıydı. 2026 yılında hala dünyanın bir yerlerinde başörtüsü nedeniyle eğitimden mahrum edilmek utanç verici bir demodelik. Azerbaycan'da başörtüsü gerekçesi ile eğitim hakkındam mahrum edilen kadınların sesi olmak zorundayız.

Ve bugün, Dünya Kız Çocukları Günü* Kutlu olsun... 👑🪽