วันนี้ได้สัมภาษณ์น้องๆ เข้าทีม 4 คน เป็น Gen Z ล้วน เลยทำให้เห็นว่าภาพการสัมภาษณ์เด็กจบใหม่ตอนนี้เปลี่ยนไปจากเดิมเยอะเหมือนกัน อย่างแรกคือ First Impression เรื่องเสื้อผ้าและสีผม มีทั้งสีแฟชั่นและสีสว่างๆ ซึ่งดูเป็นตัวเองกันมาก ส่วนตัวเราไม่ได้ติดอะไรกับเรื่องนี้นะ แต่ถ้าย้อนไปยุคที่เราเพิ่งเริ่มทำงาน เรื่องพวกนี้คือโจทย์แรกๆ ที่โดนกรอกหูมาเลยว่าต้องเนี้ยบ ต้องสุภาพเท่านั้น จุดที่ทำให้กลับมานั่งคิดต่อจริงๆ คือตอนสัมภาษณ์น้องคนนึง พอร์ตดี ไหวพริบดี บุคลิกดีมาก เรายิงคำถามไปว่า “อีก 3–5 ปีข้างหน้า มองภาพตัวเองไว้ยังไง หรืออยากเติบโตไปถึงจุดไหน” น้องตอบประมาณว่า ยังไม่ได้วางแผนไกลขนาดนั้น อยากลองทำตรงนี้ดูก่อน แล้วดูว่ามีอะไรน่าสนใจให้เรียนรู้เพิ่มบ้าง ยอมรับว่าเรามีกระตุกนิดนึง เพราะเวลาเจอคนที่มีแวว เรามักคาดหวังคำตอบที่มีเป้าหมายชัดขึ้นมาหน่อย ว่าอยากเก่งอะไร อยากโตไปทิศทางไหน เพราะมันช่วยให้เรามองเห็นด้วยว่าจะวางแผนการทำงาน และพัฒนาน้องไปทางไหนได้บ้าง แต่พอมานั่งคิดดูอีกที…จริงๆ คำถาม “อีก 5 ปีอยากเป็นอะไร” ยังเหมาะกับบริบทการทำงานทุกวันนี้อยู่รึเปล่า? เพราะ Career Path ทุกวันนี้ไม่ได้มีแค่เส้นตรงแบบ Junior → Senior → Manager → Director แล้ว บางคนอาจมองการเติบโตผ่าน Skill Set มากกว่าตำแหน่ง สนใจว่าเข้ามาแล้วจะได้เรียนรู้อะไร ได้เก็บทักษะอะไรไปต่อยอด หรืออาจยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีก 5 ปีจะอยากทำอะไร เพราะงานบางอย่างที่เขาจะทำในอนาคต วันนี้อาจยังไม่มีด้วยซ้ำ เลยกลายเป็นว่าแทนที่จะกลับมาคิดว่า “ทำไมน้องตอบคำถามนี้ไม่ได้” เรากลับมาคิดว่า “หรือเราควรเปลี่ยนคำถาม?” ในฐานะคนสัมภาษณ์หรือหัวหน้างาน บางทีสิ่งที่ต้องอัปเดตตามโลกการทำงาน อาจไม่ใช่แค่ Skill Set ของคนสมัคร แต่รวมถึง ชุดคำถามและมุมมองที่เราใช้เลือกคนด้วยเหมือนกัน #PKWorkIRL

อย่าทำงานบางอย่างให้ดีจนไม่มีใครรู้ว่ามันยาก โดยเฉพาะงานหลังบ้าน หลายครั้งเราจัดการทุกอย่างได้ราบรื่นมาก จนคนอื่นเห็นแค่ผลลัพธ์สุดท้ายแล้วคิดว่ามันคงไม่ได้มีอะไร ทั้งที่กว่าจะออกมาเรียบร้อยแบบนั้น เราอาจต้องแก้ปัญหาและจัดการอะไรไปเยอะมาก ไม่จำเป็นต้องประกาศทุกครั้งว่าตัวเองทำอะไรไปบ้าง แต่ก็ควรทำให้คนที่เกี่ยวข้องรู้ว่า ความราบรื่นที่เขาเห็น ไม่ได้เกิดขึ้นเอง ทำงานให้ดีเป็นเรื่องหนึ่ง แต่ทำให้คนที่ควรรู้ เห็นคุณค่าของงานที่เราทำ ก็สำคัญเหมือนกัน #PKWIRL