ch✿ retweeted
ทุกคนได้โปรดเข้าใจ ภาพที่คนโรงงานโดนสารหนูอ่ะ มีโอกาสสูงมากที่เค้าจะเสียชีวิต เพราะสารหนูพิษอันตรายขนาดนั้นแหละ นักวิจัยโดนที่มือในขณะใส่ถุงมือการแพทย์ ยังเสียชีวิตใน 6 เดือนเลย เรื่องมันร้อนมากจริงๆนะ
ch✿ retweeted
ฟังไม่จบ รู้สึกจะอ้วกทำไมเขากล้าเล่าได้แบบโคตรพราวด์ คือผลลัพธ์ดีๆที่คุณต้องการอ่ะมันสร้างทรอม่าให้คนอื่นไง ทำให้วันของเขาเป็นวันที่เหี้ยบัดซบ อย่างน้อยถ้าขอให้พ่อทำให้ก็ควรเป็นเพราะพ่อมีวาทะศิลป์ รู้จักพูดจาสุภาพดีๆโน้มน้าวให้คนทำให้อ่ะ ไม่ใช่มาทรงมนุดลุงสร้างความท็อกซิก
เชี่ยยยยยยย โคตรจะจีเนียสส ✨
โคตรจะชอบ พี่คิดได้ไงคับ
แต่เอาจริงนะ ชั้นเคยทำแล้วตอนเด็กๆ น่าจะประมาณ ป.3-ป.4 ณ ร้านก๋วยเตี๋ยวแถวบ้าน ชั้นยืนอยู่หน้าหม้อก๋วยเตี๋ยวกับแม่ แม่ก็สั่งเอาส้นนี้ๆ เอาน้ำนี้ แล้วแม่ก็หันมาถามว่าชั้นจะเอาอะไร ชั้นก็กระซิบ เอาเส้นใหญ่น้ำใสไม่เอาถั่วงอก แม่ก็บอกให้ชั้นสั่งกับป้าคนขายสิ! ชั้นก็บอกไม่เอา กลัว แม่กุเริ่มตะคอก กลัวไร! สั่งสิ! ชั้นเริ่มกลัว เริ่มเบะละ แม่กุจัดการมองหาต้นมะยมข้างร้าน ละก็ไปคว้าเอาก้านมะยมมารูดแล้วก็ตีกุ คือ.. ทำไมการสั่งก๋วยเตี๋ยวมันน่ากลัวขนาดนี้วะ ละตอนนั้นแม่กุเปนไร ทรอม่าวัยเด็กเว่อ 😭
หวังว่าสมัยนี้คงไม่มีอะไรแบบนี้แล้วนะ ให้มันจบที่รุ่นเราเถอะ 🥲
ch✿ retweeted
ภาพจริง ไม่ใช่ AI‼️
บรรยากาศกรุงเทพฯ ปี พ.ศ. 2518 (1975) ที่คมชัดระดับฟิล์มภาพยนตร์ เพราะคลิปนี้ถูกถ่ายทำจริง เพื่อใช้ในหนังอิตาลีระดับตำนานเรื่อง Emanuelle in Bangkok ที่มีอาหนิง นิรุตติ์ ศิริจรรยา สมัยหนุ่มๆ ร่วมแสดงด้วย
ทั้งรถเมล์สาย 1 ทรงคลาสสิค รถเบนซ์รุ่นเก๋า บรรยากาศเยาวราช-พระนครเมื่อครึ่งศตวรรษก่อน และป้ายร้านค้ายุค 70 แล้วคลาสสิคสุดๆ มู้ดแอนด์โทนสวยเหมือนหลุดออกมาจากโปสการ์ดเลย 🎞️🚌✨
#กรุงเทพบนแผ่นฟิล์ม
ch✿ retweeted
ดาราคนแรกที่กล้าออกมาพูดแบบนี้ 👍
เกรซ เผยปมสารหนูในแม่น้ำไทยมีนานแล้ว แต่ต้องน่าเกลียดเบอร์นี้ถึงจะเป็นข่าว! ย้ำใครอยู่จนแก่ถือว่าเก่ง
.
นักแสดงสาว เกรซกาญจน์เกล้า เผยมุมมองในประเด็นปัญหาสารพิษและขยะพิษในจังหวัดเชียงรายที่กำลังเป็นวิกฤตใหญ่ในขณะนี้ คือ ปัญหาการปนเปื้อนสารหนูและโลหะหนักในแม่น้ำสาย แม่น้ำกก และแม่น้ำรวก ซึ่งทุกวันนี้กระทบไปถึงอีกหลายจังหวัดในภาคตะวันออก ซึ่งส่งผลกระทบโดยตรงต่อแหล่งน้ำอุปโภคบริโภค พืชผลทางการเกษตร และสุขภาพของประชาชนในพื้นที่
.
โดยวันนี้(18 พ.ย. 2569) สาวเกรซที่เพิ่งเรียนจบเกี่ยวกับ Anti-Aging and Regenerative Medicine เผยว่า ที่ผ่านมาเรื่องแบบนี้มันมีเกิดขึ้นมานานแล้ว แต่มันต้องน่าเกลียดเบอร์นี้มันถึงจะกลายเป็นข่าวและคนจะถึงตระหนักกันในเรื่องของโลหะหนักซึ่งอาร์เซนิก หรือ สารหนู ในแม่น้ำไทยมีมานานมากแล้ว เพียงแต่มันไม่ได้เกินเกณฑ์จนน่าเกลียดแต่มันก็มีสูง มันมีอยู่ในข้าวตลอดเวลา เป็นสิ่งที่เราไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ และก็มีทั้งที่เราควบคุมได้และควบคุมไม่ได้ สิ่งที่เราควบคุมได้คือปัจจัยอื่น ๆ ที่มันจะช่วยผ่อน เพราะหน้าที่ในการควบคุมตรงนี้มันไม่ใช่หน้าที่ของพลเมือง แต่มันคือหน้าที่ของผู้มีอำนาจ ซึ่งสิ่งที่สำคัญที่สุดและไม่สามารถประเมินค่าได้ก็คือ ชีวิตของมนุษย์ มันจะต้องกลายเป็นพ่อแม่ของเราก่อนเหรอหรือเป็นเรา หรือเขามองว่าแม่น้ำสายในทางภาคเหนือมันไม่เกี่ยวข้องกับแม่น้ำในกรุงเทพฯ แล้วอาหารการกินทุกอย่างทุกวันนี้มันก็อยู่ในตามภูมิภาค
วันเวลาผ่านไปถ้าเราไม่รีบจัดการมันก็จะซึมซับอยู่ในดินต่าง ๆ มันเป็นสิ่งที่เราต้องหวนกลับมาโอบกอดธรรมชาติแล้วต้องมองสิ่งที่ต้องพัฒนาในอนาคตมันอาจจะถูกธรรมชาติที่มีอยู่ในปัจจุบันทำลายจนสูญสลายหายไปชีวิต
.
สาวเกรซยังมองว่า เงินมีก็ดี แต่ก็ต้องมีลมหายใจ เราเกิดมาในยุคที่มีโควิด-19 ,อากาศเป็นพิษ PM 2.5, น้ำจืดก็มีอาร์เซนิก,น้ำทะเลมีปรอท,จะดื่มน้ำจากขวดก็เจอไมโครพลาสติกอีก เรียกว่าปัจจัยก่อการอักเสบมันมีมาก คนอาจจะตระหนักและคิดถึงเรื่องของโรคมะเร็งแต่บางครั้งเราอาจจะไม่ได้อยู่ถึงมะเร็งอาจจะไปก่อนก็ได้ และอาจจะไม่ได้จบที่มะเร็ง ถ้ามันยังคงเข้มข้นเบอร์นี้ไม่ต้องกลัวว่าเป็นมะเร็งเพราะเราอาจจะอยู่ไม่ถึง
.
เกรซเผยว่าการแก้ไขปัญหามันขึ้นอยู่กับการบริหารจัดการและความเอาจริงเอาจังทุกอย่างต้องแลก แต่สุขภาพและชีวิตของใครไม่สามารถตีตราเป็นเงินได้ ในฐานะประชาชนคนหนึ่งมันไม่ได้เกี่ยวว่าฉันอยู่ในกรุงเทพฯ แล้วฉันจะไม่เดือดร้อน มันเดือดร้อนกันหมดเพราะข้าวก็ไม่ได้ปลูกในกรุงเทพฯ ปลาก็ไม่ได้เลี้ยงในกรุงเทพฯ การที่เราจะไปซื้อเครื่องตรวจตรวจสอบกันเองมันไม่ใช่การแก้ปัญหาการแก้ปัญหาให้ถูกสุด แต่อะไรที่ควรแก้ก็ต้องแก้หากเราจะดูแลตัวเองได้มากที่สุดเท่าไหร่เราก็ต้องทำ เพราะเรื่องของสุขภาพมันไม่มีคำว่าประนีประนอม ทำดีได้ดี - ทำไม่ดีก็ได้ไม่ดี มันซื่อตรงและมันซื่อสัตย์ต่อให้มันไม่แสดงออกในวันนี้แต่มันยังคงสะสมในร่างกายต่อไปเรื่อย ๆ เพราะร่างกายมันพูดไม่ได้ เรียกว่าในยุคนี้ใครที่อยู่จนถึงแก่เฒ่าก็ถือว่าเก่ง ทุกวันนี้มาทำอะไรไม่ได้เราก็ดูแลตัวเองในทางที่มันดีที่สุด โดยการเลือกทานอาหารให้ดีนอนให้เพียงพอและออกกำลังกายอย่างพอเหมาะ รวมถึงเรื่องของการบริหารความสุข เพราะสุขภาพคือทุกอย่างเงินคือทุกอย่างก็จริงแต่ถ้าเราไม่มีชีวิตเราก็อาจจะไม่ได้ใช้เงินเราต้องจัดการกันให้ดี.
💥ไนน์เอ็นเตอร์เทน
ch✿ retweeted
พูดถึงอิสลาม สำหรับชั้นคือเป็นศาสนาที่สร้างอุปสรรคเวลาทำงานอ่ะ ยิ่งคนเคร่งมากๆ ล่าสุด grab โทรเรียกนี่ลงไปหยิบอาหาร คือคนกำลังคิตตี้อ่ะ นี่ก็บอกว่าวางไว้จุดส่งอาหารได้เลยค่า บอกแค่เบอร์ช่องที่วางอาหารไว้พอ เด่วนี่ไปเอาตรงจุดวางเอง นางบอกนางหยิบถุงอาหารไม่ได้ นี่ก็ขมวดคิ้วล้ะ อะไรวะ สั่งทุกเจ้าเค้าก็วางที่จุดส่งอาหารได้หมด พี่ลงมาหยิบออกจากรถผมเลยได้ไหม ผมเป็นอิสลามหยิบหมูไม่ได้ นี่ก็อึ้งเลยถามว่าและตอนไปรับสินค้าทำไง ก็คือนางให้พนงที่ร้านเอาใส่รถให้ สภาพพ คือร้านชื่อหมูกรอบ..... และชั้นสั่งกะเพราหมูกรอบที่อยู่ในกล่องแล้วก็ใส่ถุงอีกที มันโดนหมูกี่โมงวะแบบนี้ และนางโทรจิกๆเร่งๆให้ชั้นลงไปหยิบถุงที่รถนางคือ หิวก็หิว หงุดหงิดด้วยคนจะคิตตี้ ตอนลงไปก็บ่นงุบงิบๆอีกนะว่าลูกค้ามาช้า คือถ้าศาสนาจะมีปัญหาลำบากการทำงานขนาดนี้ก็ไม่ต้องกดรับออเดอร์ตั้งแต่เห็นชื่อร้านแล้วมั้ย
ch✿ retweeted
ภาษารัก5555555555โครตพ่อโครตแม่รำคาญอีกพวกเด็กๆใช้ “ฮือออ ภาษารักดีมากเลยค่ะ คุณต้องเป็นแฟนที่ดีแน่เลยค่ะ แงงงงงงงงง งือออออ”
This quoted post is unavailable.
ch✿ retweeted
กูว่าคนไทยออกมา Take Action เรื่องสารพิษปนเปื้อนน้อยเกินไปมาก เอาจริง ๆ เรื่องนี้ควรถูกยกให้เป็นวาระสำคัญอันดับ 1 เลยด้วยซ้ำ ความน่ากลัวของสารหนูคือมันไม่มีสี ไม่มีกลิ่น ไม่มีรส ค่อย ๆ สะสมเข้าสู่ร่างกายทีละนิด กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็อาจสายเกินไปแล้ว คนไทยรู้ตัวกันหรือยังว่าประเทศเรากำลังเผชิญกับวิกฤตที่อาจทำลายแผ่นดินได้โดยไม่ต้องใช้กระสุนแม้แต่นัดเดียว! ต่อไปเราอาจไม่มีคำว่าอู่ข้าวอู่น้ำอีกต่อไป เพราะดินและน้ำที่ปนเปื้อนอาจทำให้เราปลูกและกินอะไรได้ยากขึ้น น้ำที่เคยใช้ดื่ม ใช้อาบ ก็อาจไม่ปลอดภัยเหมือนเดิม อย่ามองว่าเป็นเรื่องไกลตัว อย่าคิดว่าไม่ใช่เรื่องของเรา เพราะสุดท้ายมันกระทบกับทุกคนแน่นอน ลองคิดดูว่าใครจะได้ประโยชน์สูงสุด หากประเทศที่เคยพึ่งพาตัวเองได้ ทั้งอาหารและทรัพยากรธรรมชาติ วันหนึ่งกลับต้องนำเข้าทุกอย่าง แม้กระทั่งน้ำดื่มและน้ำใช้!
ch✿ retweeted
เตือนภัย🚨 ตรวจพบสารโลหะหนักปนเปื้อน ในผักและผลไม้ 24 ชนิด (อ.แม่อาย จ.เชียงใหม่)
ได้แก่ แตงกวา, มะเขือเปราะ, บวบ, มะม่วง, กระเทียม, ถั่วฝักยาว, มันเทศญี่ปุ่น, เสาวรส, เอบิว, ข่า, ข้าวโพดหวาน, พริกชี้หนูผลใหญ่, ดอกหอม, กะหล่ำดอก, กะหล่ำปลี, แตงร้าน, มะละกอ, สับปะรด, มะเขือม่วง, ส้มสายน้ำผึ้ง, มะเขือยาว, ผักกาดเขียวปลี และถั่วพุ่ม
มีการปนเปื้อนของ สารหนู ตะกั่ว และแคดเมียม เกินค่ามาตรฐานความปลอดภัยในการบริโภค
ch✿ retweeted
รอบพอร์ตไม่ควรถูกยกเลิก แต่ต้องสลับรอบไปไว้หลังรอบสอบ
รอบ1 Admission (สอบ)
รอบ2 Quota (โควต้า)
รอบ3 Portfolio (พอร์ต)
เหตุผล
1.คะแนนสอบจากรอบแรกจะสามารถใช้ยื่นประกอบการคัดเลือกในเกณฑ์ของรอบโควต้ากับรอบพอร์ต ซึ่งคือรอบที่ 2-3 ต่อได้ เหมือนที่อเมริกา คนจะยื่น Essays ได้ คะแนนสอบ SAT/ACT ต้องผ่านเกณฑ์ด้วย (เป็นอีกทางเลือก ไม่ได้บังคับเป็นเกณฑ์คะแนนหลัก)
2.ลดภาระค่าใช้จ่าย จากที่ต้องใช้แค่ SAT IELTS ในรอบพอร์ต ต่อไปก็ใช้คะแนน A-Level จากรอบแรกได้ด้วย และคือข้อสอบที่ทุกคนเข้าถึงได้ ไม่ได้จำกัดแค่บางชนชั้นที่สามารถผิดพลาดกับการสอบราคา 3-4พันบาท หรือ 7-8พันบาทต่อครั้งได้บ่อยกว่าชนชั้นอื่น
3.ค่านิยมบางอย่างต้องเปลี่ยนใหม่ ต้องเปลี่ยนจาก เน้นกิจกรรมก่อนแล้วค่อยเรียน เปลี่ยนเป็น “เน้นเรียนก่อนแล้วค่อยกิจกรรม” รอบพอร์ตคือรอบที่ไม่สามารถวัดศักยภาพของคนในด้านตรรกะได้ดีเหมือนคะแนนสอบ สุดท้ายมันจะหล่อหลอมให้สังคมนั้นยึดถือเอาแค่ผลงานมากกว่ากระบวนการ วัฒนธรรมรอบพอร์ตส่งผลโดยตรงกับแรงผลักดันในการเรียน เด็กรอบพอร์ตหลายคนไม่รู้ตัวว่าความสามารถของตัวเองไม่ได้เก่งจริงๆ เพราะมันไม่สามารถวัดออกมาให้เห็นชัดๆได้เหมือนคะแนนสอบ แต่มีแค่อีโก้ ผลคือ “พัง” เพราะไม่อ่านหนังสือเตรียมสอบเลย หลายคนคาดหวังว่าตัวเองต้องเข้ารอบพอร์ตเท่านั้น จะไม่สอบเด็ดขาด ผลคือหลายคนจะได้เข้าเรียนในที่ที่ไม่ได้อยากเรียนจริงๆ ยื่นไปแค่เพราะเสียดายผลงานที่เก็บมา ผลที่ตามมาอีก คือเด็กซิ่วเพิ่มทุกปี
4.บริบทสังคมต้องเทียบกับ จีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ เวียดนาม ประเทศเหล่านี้สาเหตุที่การศึกษาเขาพัฒนาเพราะเด็กมีแรงจูงใจในการแข่งกันเรียน รากมาจากการสอบจอหงวน คือยึดถือระบบความสามารถนิยม (Meritocracy) นี่คือส่วนหนึ่ง
อเมริกา ในอดีตก็เน้นระบบสอบเหมือนที่หลายประเทศเอเชียทำ แต่สิ่งที่อเมริกาได้เจอ มันแตกต่างกับที่หลายประเทศเอเชียได้เจอ คือการไหลเข้าของผู้คน อเมริกาเจอคนยิวที่ทำคะแนนสอบได้สูงกว่าคนในชาติตัวเองเยอะมาก ผลคือผู้บริหารมหาวิทยาลัยในยุคนั้นต้องจำกัดจำนวนนักศึกษาชาวยิว ก็เลยยกเลิกระบบสอบเพียวๆไป แล้วก็เริ่มมีการให้เอาจดหมายแนะนำตัว เรียงความ (Essays) มาเป็นเกณฑ์ที่ไม่มีแบบแผนในการพิจารณาอย่างตายตัว แล้วก็อ้างว่าต้องการคัดเลือกคนที่มี “บุคลิกภาพที่ดีและมีความเป็นผู้นำ” ซึ่งตรงนี้นี่แหละที่เป็นจุดกำเนิดของระบบ Holistic Admission ที่ใช้กันมาจนถึงปัจจุบัน แต่ทุกวันนี้เป็นไง อเมริกาก็ยังต้องกลับไปเอาระบบสอบมาเป็นเกณฑ์ในการช่วยกรองใบสมัครอีกที
ยุโรป ในอดีตรากมาจากกรีกเต็มๆ คือเน้นการสร้างผลงานศิลปะ การใช้แฟ้มสะสมผลงานมีรากฐานมาจากการฝึกอาชีพและการสร้างสรรค์ผลงานจริง คือในยุคที่ศิลปะวิทยาการรุ่งเรือง ช่างฝีมือหรือศิลปินที่ต้องการเลื่อนขั้นระดับสูงขึ้น ต้องสร้างผลงานชิ้นเอกเพื่อพิสูจน์ฝีมือต่อสมาคมช่าง ช่วงศตวรรษที่ 18-19 สถาบันศิลปะในยุโรปใช้การตรวจผลงานจริง เป็นเกณฑ์หลักในการรับนักศึกษา แนวคิดนี้ขยายตัวไปสาขาวิชาอื่นๆ ที่ต้องการวัดทักษะการปฏิบัติจริงและความคิดสร้างสรรค์ ระบบการศึกษาของยุโรปจึงได้รับอิทธิพลจากแนวคิดการสร้าง “สุภาพบุรุษ” หรือ “พลเมืองที่สมบูรณ์” ของกรีกโบราณและอังกฤษ มหาวิทยาลัยอย่าง Oxford และ Cambridge เน้นการหล่อหลอมนักศึกษาผ่านการใช้ชีวิตในหอพัก การเล่นกีฬา การทำกิจกรรมชมรม ซึ่งตรงนี้นี่แหละที่มันต่างกันกับที่อเมริกาเจอ คือระบบของยุโรปมันมีความเป็นอัตวิสัย (Subjective) สูง โดยธรรมชาติมันเลยเอื้อประโยชน์ให้คนมีฐานะมากกว่า ทั้งการเล่นกีฬาระดับสูง (เช่น เรือพาย ฟันดาบ ขี่ม้า ลาครอส หรือกอล์ฟ) รวมถึงการเรียนดนตรีคลาสสิก ล้วนมีค่าอุปกรณ์และค่าฝึกซ้อมที่สูง หรือแม้แต่การเข้าค่ายวิชาการหรือการทำอาสาสมัคร
สรุปคือในปัจจุบันทั้งอเมริกา ทั้งยุโรปต้องกลับไปเอาระบบการสอบกลับมาใช้ต่ออีก แต่เป็นการผสมของสองระบบด้วยกัน คือยื่นพอร์ตได้แต่คะแนนสอบต้องผ่านเกณฑ์ด้วย ซึ่งประเทศไทยแม่งแปลก เพราะดูเหมือนจะมีสองระบบนี้อยู่ด้วยกัน แต่จริงๆมันแยกกันอยู่ นี่แหละคือเหตุผลที่ต้องสลับรอบ
#dek70 #TCAS70
ch✿ retweeted
คนที่ฉลาดที่สุด อาจารย์สอน critical กุยังต้องปรบมือให้
รอบพอร์ตไม่ควรถูกยกเลิก แต่ต้องสลับรอบไปไว้หลังรอบสอบ
รอบ1 Admission (สอบ)
รอบ2 Quota (โควต้า)
รอบ3 Portfolio (พอร์ต)
เหตุผล
1.คะแนนสอบจากรอบแรกจะสามารถใช้ยื่นประกอบการคัดเลือกในเกณฑ์ของรอบโควต้ากับรอบพอร์ต ซึ่งคือรอบที่ 2-3 ต่อได้ เหมือนที่อเมริกา คนจะยื่น Essays ได้ คะแนนสอบ SAT/ACT ต้องผ่านเกณฑ์ด้วย (เป็นอีกทางเลือก ไม่ได้บังคับเป็นเกณฑ์คะแนนหลัก)
2.ลดภาระค่าใช้จ่าย จากที่ต้องใช้แค่ SAT IELTS ในรอบพอร์ต ต่อไปก็ใช้คะแนน A-Level จากรอบแรกได้ด้วย และคือข้อสอบที่ทุกคนเข้าถึงได้ ไม่ได้จำกัดแค่บางชนชั้นที่สามารถผิดพลาดกับการสอบราคา 3-4พันบาท หรือ 7-8พันบาทต่อครั้งได้บ่อยกว่าชนชั้นอื่น
3.ค่านิยมบางอย่างต้องเปลี่ยนใหม่ ต้องเปลี่ยนจาก เน้นกิจกรรมก่อนแล้วค่อยเรียน เปลี่ยนเป็น “เน้นเรียนก่อนแล้วค่อยกิจกรรม” รอบพอร์ตคือรอบที่ไม่สามารถวัดศักยภาพของคนในด้านตรรกะได้ดีเหมือนคะแนนสอบ สุดท้ายมันจะหล่อหลอมให้สังคมนั้นยึดถือเอาแค่ผลงานมากกว่ากระบวนการ วัฒนธรรมรอบพอร์ตส่งผลโดยตรงกับแรงผลักดันในการเรียน เด็กรอบพอร์ตหลายคนไม่รู้ตัวว่าความสามารถของตัวเองไม่ได้เก่งจริงๆ เพราะมันไม่สามารถวัดออกมาให้เห็นชัดๆได้เหมือนคะแนนสอบ แต่มีแค่อีโก้ ผลคือ “พัง” เพราะไม่อ่านหนังสือเตรียมสอบเลย หลายคนคาดหวังว่าตัวเองต้องเข้ารอบพอร์ตเท่านั้น จะไม่สอบเด็ดขาด ผลคือหลายคนจะได้เข้าเรียนในที่ที่ไม่ได้อยากเรียนจริงๆ ยื่นไปแค่เพราะเสียดายผลงานที่เก็บมา ผลที่ตามมาอีก คือเด็กซิ่วเพิ่มทุกปี
4.บริบทสังคมต้องเทียบกับ จีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ เวียดนาม ประเทศเหล่านี้สาเหตุที่การศึกษาเขาพัฒนาเพราะเด็กมีแรงจูงใจในการแข่งกันเรียน รากมาจากการสอบจอหงวน คือยึดถือระบบความสามารถนิยม (Meritocracy) นี่คือส่วนหนึ่ง
อเมริกา ในอดีตก็เน้นระบบสอบเหมือนที่หลายประเทศเอเชียทำ แต่สิ่งที่อเมริกาได้เจอ มันแตกต่างกับที่หลายประเทศเอเชียได้เจอ คือการไหลเข้าของผู้คน อเมริกาเจอคนยิวที่ทำคะแนนสอบได้สูงกว่าคนในชาติตัวเองเยอะมาก ผลคือผู้บริหารมหาวิทยาลัยในยุคนั้นต้องจำกัดจำนวนนักศึกษาชาวยิว ก็เลยยกเลิกระบบสอบเพียวๆไป แล้วก็เริ่มมีการให้เอาจดหมายแนะนำตัว เรียงความ (Essays) มาเป็นเกณฑ์ที่ไม่มีแบบแผนในการพิจารณาอย่างตายตัว แล้วก็อ้างว่าต้องการคัดเลือกคนที่มี “บุคลิกภาพที่ดีและมีความเป็นผู้นำ” ซึ่งตรงนี้นี่แหละที่เป็นจุดกำเนิดของระบบ Holistic Admission ที่ใช้กันมาจนถึงปัจจุบัน แต่ทุกวันนี้เป็นไง อเมริกาก็ยังต้องกลับไปเอาระบบสอบมาเป็นเกณฑ์ในการช่วยกรองใบสมัครอีกที
ยุโรป ในอดีตรากมาจากกรีกเต็มๆ คือเน้นการสร้างผลงานศิลปะ การใช้แฟ้มสะสมผลงานมีรากฐานมาจากการฝึกอาชีพและการสร้างสรรค์ผลงานจริง คือในยุคที่ศิลปะวิทยาการรุ่งเรือง ช่างฝีมือหรือศิลปินที่ต้องการเลื่อนขั้นระดับสูงขึ้น ต้องสร้างผลงานชิ้นเอกเพื่อพิสูจน์ฝีมือต่อสมาคมช่าง ช่วงศตวรรษที่ 18-19 สถาบันศิลปะในยุโรปใช้การตรวจผลงานจริง เป็นเกณฑ์หลักในการรับนักศึกษา แนวคิดนี้ขยายตัวไปสาขาวิชาอื่นๆ ที่ต้องการวัดทักษะการปฏิบัติจริงและความคิดสร้างสรรค์ ระบบการศึกษาของยุโรปจึงได้รับอิทธิพลจากแนวคิดการสร้าง “สุภาพบุรุษ” หรือ “พลเมืองที่สมบูรณ์” ของกรีกโบราณและอังกฤษ มหาวิทยาลัยอย่าง Oxford และ Cambridge เน้นการหล่อหลอมนักศึกษาผ่านการใช้ชีวิตในหอพัก การเล่นกีฬา การทำกิจกรรมชมรม ซึ่งตรงนี้นี่แหละที่มันต่างกันกับที่อเมริกาเจอ คือระบบของยุโรปมันมีความเป็นอัตวิสัย (Subjective) สูง โดยธรรมชาติมันเลยเอื้อประโยชน์ให้คนมีฐานะมากกว่า ทั้งการเล่นกีฬาระดับสูง (เช่น เรือพาย ฟันดาบ ขี่ม้า ลาครอส หรือกอล์ฟ) รวมถึงการเรียนดนตรีคลาสสิก ล้วนมีค่าอุปกรณ์และค่าฝึกซ้อมที่สูง หรือแม้แต่การเข้าค่ายวิชาการหรือการทำอาสาสมัคร
สรุปคือในปัจจุบันทั้งอเมริกา ทั้งยุโรปต้องกลับไปเอาระบบการสอบกลับมาใช้ต่ออีก แต่เป็นการผสมของสองระบบด้วยกัน คือยื่นพอร์ตได้แต่คะแนนสอบต้องผ่านเกณฑ์ด้วย ซึ่งประเทศไทยแม่งแปลก เพราะดูเหมือนจะมีสองระบบนี้อยู่ด้วยกัน แต่จริงๆมันแยกกันอยู่ นี่แหละคือเหตุผลที่ต้องสลับรอบ
#dek70 #TCAS70



















































