Iran Briefing

امیرحسین شمس ناتری اهل چالوس مازندران، دانشجوی معماری بود و با اجاره مغازه به آرایشگری می‌پرداخت تا هزینه خود و والدین سالخورده‌اش را تأمین کند. #امیرحسین_شمس_ناتری در ژیمناستیک، بوکس و کشتی فعالیت می‌کرد و رؤیای مهندس شدن داشت. در تجمع دوستان و خانواده‌های بازداشت‌شدگان مقابل کلانتری ۱۱ در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، امیرحسین به دلیل اصابت شش گلوله به پا، سینه و پهلو توسط نیروهای مسلح این کلانتری در دم جان سپرد. مراسم چهلم او در ۱۲ آبان ۱۴۰۱ با ممانعت حکومت مواجه شد و نیروهای امنیتی ورودی بهشت یوسف‌رضای چالوس را بستند و اجازه ورود به مردم و بستگانش را ندادند. در ۳ اسفند ۱۴۰۱ همزمان با اولین تولدش در غیاب او، نیروهای امنیتی اجازه حضور دوستان و خانواده‌اش بر سر مزار را ندادند و مراسم در خانه پدری برگزار شد. #علیه_فراموشی

شجاع اوست: #دریا_نظم_ده ۱۲ آبان برای چهلم #حدیث_نجفی رفت تا فریادی باشد اما به خانه برنگشت. در مسیر بازگشت ماموران حکومتی به جمعیت حمله کردند. دریا در کنار هموطنانش برای دفاع از حقشان ایستاد. ماموران وحشی او را با ضرب و شتم بردند و پیکر بی‌جانش را به خانواده برگرداندند. خانواده‌اش او را به سختی و تنها از روی خال دستش شناختند. دریا، دریادل به اقیانوس مواج آزادی پیوست. #علیه_فراموشی

رضا عزتی، روز ۱۲ آبان ۱۴۰۱، به همراه خانواده و دو فرزندش برای رفتن به مزار نزدیکان به بهشت سکینه می‌رفت که هدف گلوله‌های ساچمه‌ای مأموران قرار گرفت و از ناحیه قلب و چشم آسیب شدید دید. او ۴۷ ساله است، دو فرزند دارد و کارگاه کوچکی برای تولید کلاه یک‌بارمصرف دارد. حدود ساعت ۱۱:۳۰ به بهشت سکینه رسیدند. ترافیک سنگین بود و اجازه ورود نمی‌دادند. خانواده در ضلع شمالی اتوبان توقف کرد. رضا از خودرو پیاده شد تا اوضاع را بسنجد که درگیری بالا گرفت. با دیدن حجم شلیک‌ها، در حالی که از فرزندانش در خودرو محافظت می‌کرد، دستانش را بالا آورد تا به مأموران بگوید شلیک نکنند، اما ساچمه‌های بیشتری به سمتش شلیک شد. از ناحیه قلب، زیر بغل و قفسه سینه آسیب جدی دید، جراحی کرد و یک چشم خود را از دست داد. #رضا_عزتی عزم جدی برای شکایت از عاملان این جنایت دارد، هرچند در رسیدگی به پرونده آسیب‌دیدگان نه نظم منطقی و نه عزمی جدی برای شناخت و رفع آسیب‌ها وجود دارد و رویه یکسانی در کشور نیست. #چشم_برای_آزادی #شلیک_به_چشم_معترضان #علیه_فراموشی

کمتر از ۵۰ روز پس از کشته‌شدن مهسا امینی، در میانه آبان که سراسر کشور با اعتراض‌ها و تظاهرات روزانه علیه حکومت روبه‌رو بود، ویدئوی کشته‌شدن جوان ۱۸ساله‌ای و رها شدن طولانی پیکر بی‌جانش در خیابان، بسیاری را شوکه کرد. نام او مهدی حضرتی بود. در ویدئوی نخست، فردی از طبقات بالای ساختمانی مشرف به خیابان، لحظه گلوله‌خوردن مهدی را فیلم گرفته بود. اما تکان‌دهنده‌تر، ویدئوی دومی بود که از یکی از بالکن‌های همان ساختمان ضبط شده و فیلمبردار نزدیک‌تر بوده است. در آن، پیکر #مهدی_حضرتی مدتی در خیابان رها شده دیده می‌شود. گویی او در میدان جنگ رها شده و راهی برای کمک نبود. در ویدئو به‌روشنی مشخص است که از سر و تن مهدی خون زیادی خارج شده و او با کفش سفید ورزشی، شلوار جین آبی و پیراهن سیاه، بی‌حرکت روی زمین افتاده است. این حادثه ۱۲ آبان در خرم‌دشت کرج رخ داد؛ روز #چهلم_حدیث_نجفی که به تظاهرات بزرگی در منطقه انجامید. مهدی حضرتی از معترضانی بود که از زمان کشته‌شدن مهسا امینی، ده‌ها روز به‌شکل مسالمت‌آمیز در خیابان شعار داده بود. #علیه_فراموشی

The Islamic Republic used school transport services for carrying drones and missiles during the 38-day war. On March 8, 2026, at 13:40, an Imam Khomeini Relief Foundation bus carrying 5 school children was targeted by a rocket. The driver, Zargham Parsa—an Imam Khomeini Relief Foundation security employee—was severely injured and passed away in the hospital in May 2026. Two children were killed. The Islamic Republic has provided no information regarding this incident. One of the killed children is Mohammad-Saleh Valipouri, born on February 17, 2013, a resident and student in Tehran. It remains unclear why he was on the Relief Foundation bus in Borujerd. An individual close to his family told me that, in exchange for money, the family had permitted their child to be used as a student in the school transport service for the transfer of drones and missiles.

جمهوری اسلامی در جنگ ۳۸روزه از سرویس مدارس برای حمل پهپاد و موشک استفاده می‌کرده است. ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ ساعت ۱۳:۴۰ اتوبوس کمیته امداد با ۵ کودک دانش‌آموز هدف راکت قرار گرفته است. راننده ضرغام پارسا، کارمند حراست کمیته امداد، به‌شدت زخمی و در اردیبهشت ۱۴۰۵ در بیمارستان درگذشته است. دو کودک کشته شده‌اند. جمهوری اسلامی در این مورد هیچ اطلاع‌رسانی نکرده است. یکی از کودکان کشته‌شده محمدصالح ولی‌پوری، متولد ۲۸ بهمن ۱۳۹۱، ساکن و دانش‌آموز تهران است و مشخص نیست چرا در اتوبوس کمیته امداد در بروجرد بوده. فردی نزدیک به خانواده وی به من گفته است خانواده در ازای دریافت وجه اجازه داده بودند از فرزندشان به‌عنوان دانش‌آموز در سرویس مدرسه برای نقل و انتقال پهپاد و موشک استفاده شود.

سازمان تبلیغات اسلامی متولی تجمعات شبانه خیابانی است. هر میدانی یک مسئول دارد و مسئول تجمع میدان انقلاب احمد کاشانی است. مجری، مداح و گرداننده تجمع انقلاب حسین طاهری بوده که طبق قرارداد هر شب ۵۰ میلیون تومان مزد می‌گرفته و در دو چک جمعاً یک میلیارد تومان از کاشانی دریافت کرده، اما مبلغ در حساب نبوده است. طاهری حکم جلب کاشانی را گرفته و دیگر در میدان انقلاب نمی‌خواند. مدتی است کاشانی نیز از ترس جلب به میدان انقلاب و پونک نمی‌آید.

تو با شمشیر مشکل نداری با این مشکل داری که بزودی بساط لفت و لیست در دوبی تخته میشه! دوزاری بی اصل و نسب تو رو چه به ککه خوری درباره پرچم شیروخورشید برو برای همون دگوری های پرچم خرچنگ نشان عر عر کن و پول تو جیبی‌ات رو از حسین شمخانی بگیر ! instagram.com/reel/DV0gh6yjO…

کمیل امیرخانلو پدری بود که مقابل چشمان فرزند و همسرش به گلویش شلیک کردند. متولد ۱۳۷۴، پدر یک فرزند خردسال، اهل گلوگاه مازندران و ساکن کرج بود. روز ۱۲ آبان ۱۴۰۱، مقابل چشمان فرزند و همسرش به گلویش شلیک شد و پس از ۵ روز کما در بیمارستان جان سپرد. همسر کمیل شاهد تیر خوردن او توسط جنایتکاران #یگان_ویژه بود. سال گذشته یک شاهد عینی به ایران بریفینگ گفت کمیل و خانواده‌اش در حال عبور بودند که با هجوم یگان ویژه او تیر خورد، بر زمین افتاد و توسط دیگر معترضان با خودرو به بیمارستان خمینی کرج منتقل شد. پیکر کمیل هرگز به خانواده تحویل داده نشد. ماموران مانع به خاکسپاری او در کرج شدند و روز ۱۷ آبان در فضایی امنیتی در زادگاهش گلوگاه، با حضور پرشمار ماموران، به خاک سپرده شد. #علیه_فراموشی

سالگرد کشته‌شدن فاطمه فتح‌الله‌پور، مادر کودک ده‌ساله‌ای که با ضربات باتون جان سپرد. نام #فاطمه_فتح_الله_پور را زیاد نشنیده‌ایم. او متولد ۱۳۶۸ و مادر یک کودک ده‌ساله بود. روز ۹ آبان ۱۴۰۲ در جریان خیزش سراسری در کرج همراه همسرش به اعتراضات رفت. نیروهای امنیتی به آن‌ها حمله کردند و فاطمه را با ضربات باتون به سر کشتند. #دادخواهی #علیه_فراموشی

روی سنگ مزار وی نوشته شده بود: «قرار بود ۸۰ سال عمر کنم اما در ۱۸ سالگی در راه آزادی کشته شدم. قول بده به‌جای من هم آزادانه زندگی کنی… پسر ایران، نیما نوری» نیما، تک‌فرزند ۱۸ ساله خانواده بود که برای شرکت در مراسم #چهلم_حدیث_نجفی، در حالی که عازم آرامستان بهشت سکینه کرج بود، با شلیک دو گلوله به جناغ سینه و ران پایش توسط نیروهای بسیج کشته شد. او ابتدا به درمانگاه وصال کرج منتقل شد اما به‌دلیل خون‌ریزی شدید به بیمارستان مدنی انتقال یافت و همان روز درگذشت. «پدر و مادرش تلاش زیادی کردند تا او را از رفتن به اعتراضات منصرف کنند اما او گوش نمی‌داد و به تجمعات می‌پیوست. حتی یک روز که به خانه بازگشت، پایش تحت ضربات باتوم نیروهای جمهوری اسلامی قرار گرفته بود و چند روز به سختی راه می‌رفت. بالاخره در روز چهلم حدیث نجفی و پارسا رضادوست به پدرش گفت می‌خواهم به اعتراضات بروم. خانواده باز هم اصرار داشتند که منصرف شود اما نیما تصمیم قطعی داشت. نزدیک بهشت سکینه ترافیک و راه‌بندان بود. آنجا به پدرش گفت تو برو، من پیاده می‌روم. شب آن روز به خانواده نوری زنگ زدند که فرزندتان فوت شده...» #علیه_فراموشی

۱۲ آبان سالگرد مهدیس حسینی، دختر ۱۶ ساله آملی است. مهدیس در اعتراضات ۳۱ شهریور با گلوله مجروح شد. خانواده‌اش از ترس بازداشت او را به بیمارستان نبردند. پزشک معتمدی به خانه آمد، گلوله را از پا و کتفش خارج کرد و او را در خانه بستری نمود. به گفته خانواده، بسیجی‌ای در کوچه از زخمی شدنش مطلع شد و به نهادهای امنیتی خبر داد. مهدیس بهبود یافته بود و روزانه نیم ساعت در حیاط خانه راه می‌رفت تا زودتر خوب شود، اما روزی که مادرش برای کار او را تنها گذاشت، مزدوران آمدند و او را کشتند. مادر پس از بازگشت از کار، با جسد بی‌جان فرزندش که از دهان و گوشش خون آمده بود مواجه شد. مهدیس عاشق خوانندگی بود اما اجازه ارائه رسمی کارهایش را نیافت و چند ترک زیرزمینی از او وجود دارد. او عاشق زیبایی‌های زندگی بود اما #خامنه_ای_کودک_کش به او مجال نداد. #دادخواهی #علیه_فراموشی

ستار بهشتی که بود؟ سید ستار بهشتی (۱ شهریور ۱۳۵۶ – ۱۳ آبان ۱۳۹۱) کارگر و وبلاگ‌نویس ایرانی بود که در ۹ آبان ۱۳۹۱ توسط پلیس فتا دستگیر شد. او به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی از طریق فعالیت در شبکه‌های اجتماعی و فیس‌بوک» بازداشت و به مکانی نامشخص منتقل شد. در مدت بازجویی به شدت از سوی پلیس فتا شکنجه شد و به دلیل خونریزی ریه، کبد، کلیه و مخچه کشته شد و در آرامستان رباط کریم (محل زندگی‌اش) به خاک سپرده شد. بر اساس گزارش ثبت‌شده در روابط عمومی بهشت زهرای تهران، بهشتی در ۱۳ آبان فوت کرده است. عموی #ستار_بهشتی در گفتگو با سحام نیوز گفت که وقتی از مسئولان علت مرگ را جویا شدند، به آن‌ها گفته شد: «خفه شوید و به شما ربطی ندارد.» در تمامی این سال‌ها #گوهر_عشقی، مادر ستار، به عنوان یکی از #مادران_دادخواه از جمهوری اسلامی خواسته است به دادخواهی او برای علت قتل فرزندش پاسخ دهد، اما نه تنها جوابی نگرفته بلکه بارها مورد سوءقصد و ضرب و شتم قرار گرفته است.

یاسر بهادرزهی، نوجوان ۱۶ ساله بلوچستانی، در اعتراضات #جمعه_خونین_خاش در ۱۳ آبان ۱۴۰۱ با ۷ گلوله مأموران امنیتی جمهوری اسلامی کشته شد. او معلولیت ذهنی داشت. جمعه خونین خاش در ادامه جمعه خونین زاهدان رخ داد. معترضان پس از نماز به سوی بازار خاش راهپیمایی می‌کردند که مأموران از بام فرمانداری به آن‌ها تیراندازی کردند. #یاسر_بهادرزهی بدون نقش در اعتراضات کشته شد و ۷ گلوله جنگی به سر، سینه و پایش اصابت کرد. می‌توان تصور کرد راه را گم کرده یا دستپاچه شده و هیچ قدرت دفاعی نداشته است. جنازه او در بیابان‌های پشت فرمانداری پیدا شد. مدتی گفته می‌شد هر کس گمشده‌ای دارد به آنجا سر بزند، شاید جنازه عزیزش را بیابد. #خامنه_ای_کودک_کش

«عروسی‌ها و ختم‌ها»؛ این دو جا، تنها نقاطی روی کره زمین هستند که نقاب از چهره‌ها می‌افتند و تمام «وصل‌ها» و «عمله‌های» یک سیستم فاسد را می‌توان یک‌جا، یکهو و بدون رودربایستی در کنار هم دید. دو هفته پیش ماجرای عروسی مهسا و شهریار را برایتان گفتم؛ اما داستان وقتی بو می‌گیرد که به پشت‌پرده این سفره‌ی پهن‌شده نگاهی بیندازید! بیایید از شوهرعمه شهریار شروع کنیم: محمدصادق جبلی. کسی که یک پایش بیت رهبری است و پایش دیگر در استودیوهای تلویزیونِ امنیتی نظام! پدرش «قره‌گوزلو»، شریک دزدی‌ها و بسازوبفروشی‌های «اکبر خوش‌کوش» است و خلاصه تمام زمین‌های بکر جمشیدیه را با هم بالا کشیده‌اند. شاید قدیمی‌های بازار تهران هنوز یادشان باشد؛ پدربزرگ همین شهریار را در بازار به اسم «عباس گدا» می‌شناختند! کسی که با چهارچرخه در کوچه و بازار حلبی کهنه جمع می‌کرد و می‌برد به مصالح‌فروشی‌ها می‌فروخت. حالا نوه‌اش از برکت همان رانت‌ها، بنز لاکچری را مستقیم از آلمان وارد می‌کند و جولان می‌دهد! حالا برسیم به خود مهسا و پدر محترمش؛ اکبریِ پیمانکار! قصه از این قرار بود که شهرداری هر پروژه سنگینی را که می‌خواست ببلعد، در مناقصه‌ها به نام «اکبری» سند می‌زد و او برنده بی‌رقیب بود. پل معروف B1 را هم همین آقا ساخت؛ پلی که شکر خدا در جریان جنگ زدند و نابودش کردند، وگرنه معلوم نبود چه فاجعه انسانی و کشتار عظیمی به راه می‌افتاد. برادر کوچک‌تر مهسا هم که مدام در مسیر چین و روسیه است؛ البته نه برای تفریح، بلکه با نام مستعار فؤاد اکبری کلیددار شبکه پولشویی است! شمش‌های طلا را از طریق یک رابط پاکستانی در دوبی جابه‌جا می‌کنند و پول‌های به تاراج‌رفته‌ی این ملت را می‌شویند. خود شهریار هم که مغازه‌اش در «مدرن الهیه» است و همین روزها دارد شعبه جدیدش را در «پالادیوم» باز می‌کند. برای ازدواجشان هم که حد تعجب نگذاشتند؛ دو تا عروسی مجلل گرفتند، یکی همین‌جا زیر سایهفقر مردم در ایران و یکی هم در لوکس‌ترین نقطه‌ی دوبی! اما شاهکار ماجراجایی است که می‌بینی حسن شماعی‌زاده که ۴۷ سال است در به در فریاد می‌زند «جمهوری اسلامی خانه‌ام را دزدیده»، دقیقاً در همان جشنِ دوبی برای بزرگ‌ترین دزدان این نظام و شرکای جانیِ اکبر خوش‌کوش، ساز می‌زند و ترومپت می‌نوازد! از این تناقض کثیف‌تر و آشکارتر دیده‌اید؟! این‌ها همان کسانی هستند که با خون این ملت کاخ ساخته‌اند و با دستمال‌کشی به کانون‌های قدرت، آینده یک نسل را به آتش کشیده‌اند. تا وقتی این سفره‌های پهن‌شده از رانت برقرار است، دزدی و غارت این مملکت هم ادامه دارد. تناقض عجیبی است ! instagram.com/reel/Dfe-M-wpa…

محبت مظفری، متولد ۱۳ آبان ۱۳۶۸ در بهبهان، وکیل جوان با مدرک دکترای حقوق بود. او به شغل و سوگند وکالت وفادار بود و در سوگندنامه‌اش اعلام کرده بود که جز عدالت و احقاق حق هدفی ندارد. او هم‌زمان با خیزش «زن، زندگی، آزادی» در تهران بازداشت شد. اواخر آبان ۱۴۰۱ با هجوم نیروهای امنیتی و ضرب و شتم بازداشت گردید. او وکالت برخی بازداشت‌شدگان را بر عهده داشت و در اعتراضات خیابانی نیز شرکت کرده بود. پس از آزادی، آثار شکنجه در بدن او مشهود بود و به خانواده گفته بود در بازداشت به او داروهای مختلف داده شده است. سه روز پس از آزادی (۱۳ بهمن ۱۴۰۱) در خواب از بینی‌اش خون آمد و جان باخت. #محبت_مظفری سه روز پس از آزادی به‌گونه‌ای مشکوک به علت مسمومیت شدید دارویی درگذشت، در حالی که هیچ دارویی مصرف نمی‌کرد. در خیزش سراسری ۱۴۰۱، دکتر مریم آروین، دکتر نرگس خرمی فرد و محبت مظفری از وکلای شریف و آزاده‌ای بودند که به سوگند خود و آرمان آزادی ایران وفادار ماندند. #علیه_فراموشی

زخم‌های ۷ گلوله بر تن دانش‌آموزی که دوام نیاورد! #مبین_میرکازهی، متولد ۱۷ مرداد ۱۴۸۶، نوجوان ۱۴ ساله‌ای بود که مانند دیگر همشهریانش در جریان #جمعه_خونین_خاش به خیابان آمد و پس از نماز جمعه خاش، ۷ گلوله اسلحه کلاش نیروهای سپاه او را بر زمین انداخت. از مبین اطلاعات چندانی وجود ندارد. جمهوری اسلامی پس از قتل او توسط سپاه پاسداران به خانواده‌اش وعده داد برای فرزند کشته‌شده‌تان شناسنامه صادر می‌کنیم و او را شهید اعلام می‌کنیم اما بگویید او را مخالفان در نماز جمعه کشتند! خانواده نپذیرفتند و جمهوری اسلامی پیکر او را به خانواده‌اش نداد. سرانجام شش ماه پس از مرگش با پیگیری‌های مولانا عبدالحمید خانواده‌اش از محل دفن فرزندشان مطلع شدند. #علیه_فراموشی

سالگرد قتل ظالمانه عرفان زمانی است. جنایتکاران یگان ویژه نیروی انتظامی او را با تیر زدند، بالای سرش ایستادند تا جان دهد و نگذاشتند کسی کمک کند. پس از اطمینان از مرگش آمبولانس خبر کردند و جنازه‌اش را دزدیدند. #عرفان_زمانی قهرمان #لاهیجان بود. دقایقی قبل از کشته‌شدنش در اینستاگرام نوشته بود: «بجنگ مثل آب جاری، تو راهت شک نکنی می‌شه صخره هم سوراخ کرد.» او در خیابان جان داد و تا فردا هزاران نفر استوری‌اش را دیدند و خواندند؛ سپس صفحه‌اش خاموش ماند. #دادخواهی #علیه_فراموشی

سید ستار بهشتی (۱ شهریور ۱۳۵۶ – ۱۳ آبان ۱۳۹۱) کارگر و وبلاگ‌نویس ایرانی بود که در ۹ آبان ۱۳۹۱ توسط پلیس فتا دستگیر شد. او به اتهام «وبلاگ‌نویسی و اقدام تبلیغی علیه نظام» بازداشت و به مکانی نامشخص منتقل شد. در مدت بازجویی به شدت از سوی پلیس فتا شکنجه شد و به دلیل خون‌ریزی ریه، کبد، کلیه و مخچه و ضربه مغزی کشته شد و در آرامستان رباط کریم (محل زندگی‌اش) به خاک سپرده شد. بر اساس گزارش ثبت‌شده در روابط عمومی بهشت زهرای تهران، بهشتی در ۱۳ آبان فوت کرده‌است. عموی #ستار_بهشتی در گفتگو با سحام‌نیوز گفته زمانی که از مسئولان علت مرگ را جویا شدند، به آن‌ها گفته شد: «خفه شوید و به شما ربطی ندارد.» در تمامی این سال‌ها #گوهر_عشقی، مادر ستار، به عنوان یکی از #مادران_دادخواه از جمهوری اسلامی خواسته است به دادخواهی او برای علت قتل فرزندش پاسخ بدهند که نه تنها جوابی نگرفته بلکه بارها مورد سوءقصد و ضرب و شتم نیز قرار گرفته است.

مهدیس حسینی، دختر ۱۶ساله ساکن آمل، پس از قتل مهسا امینی به خیابان آمد و آزادی را فریاد زد. پس از اصابت گلوله، درمان شد و به خانه بازگشت اما زیر فشار مداوم مزدوران حکومت بود و حتی تنها به حمام نمی‌رفت. مادرش برای همراهی او مرخصی گرفت، اما وقتی ناچار شد سر کار برگردد و دخترش را تنها بگذارد، با جسد او مواجه شد و سنگدلانه وادارش کردند بگوید مهدیس خودکشی کرده است. مهدیس (محدثه) در ۱۲ آبان ۱۴۰۱ بر اثر جراحات ناشی از شلیک گلوله سرکوبگران خامنه‌ای جان باخت. دو روایت درباره مرگ او وجود دارد: یکی می‌گوید در ۳۰ شهریور در اعتراضات آمل هدف قرار گرفت، به بیمارستان منتقل شد و چند روز بعد در ۱۲ آبان درگذشت. روایت دیگر می‌گوید پس از درمان در خانه تحت نظر بود و مأموران اطلاعات آمل مرتب تهدیدش می‌کردند. مادر به دلیل استرس زیاد او را تنها نمی‌گذاشت، اما در غیاب مادر، اطلاعاتی‌های سپاه وارد خانه شدند، او را کشتند و با تهدید، اعتراف اجباری به سناریوی خودکشی گرفتند. هر دو روایت نشان می‌دهد سربازان خامنه‌ای یک دختر نوجوان را کشتند. چهار روز بعد، با گرفتن اعتراف اجباری از مادر، اجازه دادند مهدیس تنها با حضور خانواده درجه یک و در فضایی امنیتی به خاک سپرده شود. #مهدیس_حسینی #علیه_فراموشی