وقتی بین دو ابرو میتپه و حجم میگیره، هدیهش تمرکزِ بر هر واژه مانندهی- با هر واژه دوباره دوستشوندهایه که برای من نشان رستگاریه. اصلنم شبیه تمرکز با ریتالین و اینا نیست:)))
10
211
آنها تصور میکنند که دعا کاملاً شامل این است که در آن لذت و دلدادگی ملموس بیابند. همانطور که گفته شد آنها با زورِ بازو تلاش میکنند تا به آن برسند خود را خسته میکنند و بیهوده سر خود را به درد میآورند. وقتی موفق نمیشوند کاملاً منکوب میشوند و تصور میکنند هیچ کاری نکردهاند
1
9
514
چراکه خداوند اغلب این مزهها و لطفهای ملموس را از آنها میگیرد تا آنها را با چشمِ ایمان بنگرند.
شب تاریک
13
286
چهارمین رذیله «پرخوری معنوی» نام دارد که حرف درباره آن بسیار است. به سختی میتوان در میان نوآموزان کسی را یافت که با وجود فضیلتش، به یکی از نقصانهای بیشماری که این رذیله منشا آنهاست گرفتار نشود؛ و این به دلیل لذتی است که آنها از همان ابتدا در تمرینات معنوی چشیدهاند.
1
14
413
اين حالتِ درونی نيز با همان ملايمت روحانیای که از آن گفتيم، در تضاد است.کاملترین راه علاجِ این امر، پالایش در شب تاریک است.
شب تاریک
16
265
امّا از آنجا که فروتن نيستند و پُر از اعتماد به نفسِ کاذباند، هرچقدر هم که طرحريزی کنند، مدام لغزش میکنند و آزار میبينند؛ آنها صبر ندارند تا لحظهای را که خداوند خشنود میشود دعای آنها را مستجاب کند، انتظار بکشند.
شب تاریک
12
241
برخی ديگر هستند که با ديدن نقصهای خود، از روی بیحوصلگی بیتاب میشوند، چرا که از فروتنی بیبهرهاند و بر خود خشم میگیرند. صبر چنان در آنها کمياب است که میخواهند يکروزه قدیس شوند. شمار زيادی از آنها نقشههای بزرگ میکشند و تصميمات قاطعی میگیرند.
شب تاریک
در واقع، هنگامی که آنها دیگر هیچگونه ملایمت و لذتی را در امور روحانی احساس نمیکنند، دچار سردرگمی میشوند؛ غمگین میشوند، با بداخلاقی عمل میکنند، به کوچکترین بهانهای عصبانی میشوند و گاهی حتی غیرقابل تحمل میگردند.
1
21
395
این حالات اغلب زمانی بروز میکنند که آنها در دعا مقداری تمرکزِ توأم با ملایمت داشتهاند. به محض اینکه دیگر از این لذت و ملایمت بهرهمند نیستند، بهطور طبیعی در خشکسالی و بیحاصلی قرار میگیرند. آنها شبیه کودکی هستند که او را از آغوش مادرش دور کردهاند؛
1
11
201
زیرا دوستی، اگر واقعاً معنوی باشد، میتواند رشد کند و محبتِ خدا را نیز رشد خواهد داد؛ هرچه بیشتر به یاد آن دوستی باشیم، بیشتر به یاد دوستیِ خدا خواهیم افتاد و به سوی او کشیده خواهیم شد. بنابراین، به همان نسبت که یک دوستی رشد میکند، دیگری نیز رشد میکند.
1
18
324




