𝑰𝒎𝒑𝒂𝒄𝒕𝒐𝒓

“ 𝑹𝒂𝒕𝒄𝒉𝒆𝒕 ..𝑌𝑜𝑢 ℎ𝑒𝑙𝑝𝑒𝑑 𝑚𝑒 .. 𝑵𝒐𝒘 𝒊’𝒎 𝒈𝒐𝒏𝒏𝒂 𝒉𝒆𝒍𝒑𝒆𝒅 𝒚𝒐𝒖..” “ 𝑰'𝒎 𝒄𝒐𝒎𝒊𝒏𝒈 𝒂𝒍𝒐𝒏𝒈.. 𝑡𝑜 𝑚𝑎𝑘𝑒 𝑠𝑢𝑟𝑒 𝑦𝑜𝑢 𝑐𝑜𝑚𝑒 𝑏𝑎𝑐𝑘 𝑖𝑛 𝑜𝑛𝑒 𝑝𝑖𝑒𝑐𝑒 ”

มือหนายกขึ้นลูบหมวกเกราะของเมคอย่างเบามือด้วยความเอ็นดู “ ขอบคุณโรซี่ แต่อย่าลืมระวังตัวเจ้าด้วยล่ะ ”

“ เฮ้ๆ ระวัง เดี๋ยวหกล้มเอา ไม่ต้องรีบหรอกน่า ” เขาละจากงานตรงหน้าและหันความสนใจมาที่อีกฝ่าย เมื่อเห็นสิ่งที่อีกฝ่ายชูให้ดูพร้อมกับคำพูดของเมค เขาก็ยิ้มบางออกมาพลางลูบหัวเบาๆ “ หึๆ เก่งมากยัยหนู ”

“ ทางนี้เลยหมอ ” เขาพาเดินไปพบกับเมคร่างเล็กที่กำลังเติมพลังงานอยู่ เขาผายมือไปพลางเอ่ยขึ้น “ อย่างที่เจ้าเห็น เธอดูเยาว์วัยอยู่มาก ข้าไม่แน่ใจว่าต้องปฏิบัติกับเธอเช่นไรบ้าง ” “ ข้าเกรงว่า ข้าอาจเผลอรุนแรงไปสำหรับเธอ ” [ @RosyMaple_ocwfc ]

“ เห็นได้ชัดว่า เป็น! ” เขาจับแขนอีกฝ่ายไว้ก่อนใช้อุปกรณ์เชื่อมสายไฟหรือแผลนั่นให้เอนเนอร์จอนหยุดไหล “ เจ้าเป็นอะไรบาร์ริเคต...? ” “ ทำไมทุกครั้งที่พบข้า เจ้ามักทำร้ายตัวเจ้าเองนัก...? ”

เขารีบพุ่งไปรั้งมืออีกฝ่ายก่อนที่เมคจะสร้างความเสียหายให้กับตนเองไปมากกว่านี้ “ เจ้าทำบ้าอะไรน่ะ! ” “ ใช่ของข้าที่ไหนกัน! นี้มันของเจ้า หรือ ต่อให้เป็นของข้าก็ไม่ควรทำเช่นนี้! ”

เขาส่ายหัวเบาๆก่อนเอ่ยขึ้นตอบกับสิ่งที่เมคกล่าวมา “ ข้าติดต่อเจ้าไปไม่ได้บาร์ริเคต.. มันเสี่ยงทั้งเจ้าและคนที่ค่ายนี้ ”

เขาเลื่อนมือของตนขึ้นมาวางเท้าเอว พร้อมกับอีกข้างที่เป็นปืนลูบลงหมวกเกราะอย่างสับสน “ อะไรทำให้เจ้าคิดแบบนั่นกัน ?” เขาเอียงหมวกเกราะไปด้านข้างอย่างแคลงใจ “ ทำไมจะไม่ใช่? เพียงข้าไม่ติดต่อเจ้าเท่านั่นรึ ?”

เขาชะงักด้วยความงงงวย “ มิใช่ว่ามันจะทำให้เจ้าเสี่ยงหรอ..? ข้าเลยไม่ติดต่อไป ข้าจำได้ว่าข้ารับปากแค่ว่าจะต้อนรับเจ้าเสมอหากเจ้ามาที่นี้” มือข้างหนึ่งยกขึ้นลูบหมวกเกราะของตนเองอย่างฉงนใจ “ เจ้าหรือเปล่าที่คิดแบบนั่น ..ข้าไม่เคยคิดอะไรแบบนั่นนะ เจ้ายังเป็นสหายข้าอยู่เสมอ ”

เมื่อได้รับการติดต่อมาจากอีกฝ่ายเขาก็เปิดระบบความปลอดภัยของค่ายเอาไว้ก่อนเดินออกไปพบกับเมค “ บาร์ริเคต ” เขายกมือขึ้นทักทายอีกฝ่ายก่อนเดินไปหา

เขาเบี่ยงหลบอีกฝ่ายก่อนจะเตะตัดขาเมคให้ล้มลงพื้น “ ในตอนนี้ เจ้าหนูอยู่ในการดูแลของข้า ” เขาเอ่ยตอบเสียงเรียบพร้อมใบหน้าที่เย็นชา

มือหนาสีม่วงสบัดตบเข้าหมวกเกราะอีกฝ่ายอย่างจังจนเมคหัวทิ่ม “ อย่ารุนแรงกับโรซซี่ ”

เมื่ออีกฝ่ายขึ้นมาบนหลังของเขาแล้ว เขาก็จับอีกฝ่ายไว้ให้มั่น “ ไม่รบกวนเลย.. ” มือข้างหนึ่งประคองอีกฝ่ายไว้ส่วนอีกข้างใช้ดึงรถลาก “ เปล่า.. ข้าไม่ใช่หมอหรอก.. แต่ข้าจะพาเจ้าไปพบเขา ..ที่เป็นหมอจริงๆ ” “ เขาจะช่วยเจ้าได้.. ข้าสาบานด้วยเกียรติของข้าเลย..เขาเคยช่ยข้ามาแล้ว ”

“ ยินดีที่ได้รู้จักเจ้า..” เขาพยักหน้าเบาๆพร้อมรอยยิ้มเล็กน้อย “ เจ้าเดินไหวมั้ย .. ? ” เขามองดูความเสียหายที่ข้อเท้าของเมคจากการล้มเมื่อครู่ ก่อนจะย่อตัวลงตรงหน้าอีกฝ่ายขึ้นขี่หลังเขาได้ “ ข้าเป็นคนทำให้เจ้าต้องเจ็บตัว...ให้ข้ารับผิดชอบเถอะ ”

“ โว้ว!? เจ้าเป็นอะไรมั้ย?!? ” เขารีบเข้าไปช่วยพยุงอีกฝ่ายขึ้นมา ก่อนเอ่ยขึ้นเสียงเรียบในโทนที่เป็นมิตร “ ข้าขอโทษด้วย..ข้าไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เจ้ากลัว ..” “ ข้ามีนามว่าอิมแพคเตอร์... เจ้าดูต้องการความช่วยเหลือนะ.. ให้ข้สช่วยเจ้าเถอะ..”

เขาลดปืนลงเมื่อเห็นท่าทีของอีกฝ่าย เขาเดินไปใกล้และจึงเคยเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ “ เจ้าหนู.. เฮ้ .. ไม่ต้องกลัวนะ ข้าไม่ทำร้ายเจ้าหรอก เขายกมือทั้งสองข้างขึ้น

อิมแพ็คเตอร์ลากรถลาก เดินไปตามทางที่จะกลับค่าย ระหว่างทางเขาสังเกตุเห็นอะไรบ้างอย่างที่ขยับตัว เขาคาดว่าอาจเป็นบอท ปล่อยมือจากรถลากของแร็ทเช็ทและผลักรถไปข้างหน้าเพื่อล่อให้อีกฝ่ายออกมา ขณะที่ตนเล็งกระบอกปืนไปที่สิ่งนั้นในทันที [ @RosyMaple_ocwfc ]

ร่างเกราะสีม่วงลากรถลากไปตามทางผ่านตึกร้างเพื่อหาเศษอะไหล่ที่จะนำไปรักษาคนไข้ได้ เขาหยิบอะไหล่ขึ้นมากดูก่อนจะโยนมันลงบนรถเลื่อนด้านหลัง

“ ...... ” “ เห้อ.. คนในค่ายจะกลัวข้ากว่าเดิมมั้ย..” เขาเอ่ยขึ้นอย่างหนักใจขณะมองสภาพตัวเองที่ในตอนนี้กลายเป็นร่างเนื้อ ★ ---------------------------------- เป็นกิจกรรม OOC ในเดมครับ