ภูตแม่น้ำโขง เล่นกับความเชื่อมันเลยดูน่ากลัว แล้วกลิ่นอายตจว มันยิ่งทำให้เรารู้สึกอินง่าย เหมือนอยู่ในพื้นที่จริงอะ หนองเอยบึงเอย ตอนนอนก็เสียวขา สมัยก่อนละครเล่นถึงสี่ทุ่มกว่าๆ ยิ่งดึกเข้าไปอีก จำได้ว่าดูเรื่องนี้จบ เช้ามาต้องเดินผ่านวัดมืดๆไปบ้านครู เพื่อแต่งตัวงานกีฬาสี ตั้งแต่ตีสี่ตีห้า ไปกับยายสองคน กุแกร่งอยู่นะนี่