ilayda cevik

Bir kediyi kaybetmek, bir eşyayı kaybetmek gibi bir şey değil maalesef. Bir bağın, bir güven duygusunun, bir ritüelin kaybı. O kedi birinin evinin sessizliğini doldurandı, yaşamının bir parçasıydı, kalbinin küçük bir ritmiydi. Bir canın kaybolmasının karşılığı olarak “business bilet” teklif etmek; sadece empati yoksunluğuyla değil, duygusal zekâ eksikliğiyle de ilgilidir. İbretlik bir eksiklik hem de. Bir özür öncelikle telafi değil temastır. Temas da anlamaya çalışmaktır. “Senin yaşadığın gerçek bir acı” diyebilmektir. Bir hayvanı kaybetmek, “küçük bir aksilik” değil, yas sürecidir. Ve o yasın üstüne para, statü, koltuk takası olmaz. Bazı şeylerin değeri, maddi olarak ölçülmeye çalışıldığında daha da azalır. Küfürden beter bir hâl alır. Yazık.