کال می پیشی retweeted
دیدی که میزند نار؟
بر شطِ دامنِ یار
حجله نشسته داماد
در آستانهی دار..
#علیرضا_سپاهی
کال می پیشی retweeted
در خانهی من، عصرِ غمانگیزِ بدیست
در پشت بهارها چه پاییز بدیست
از مهر و محبت شما میترسم
ثابت شده است عاشقی چیز بدیست...
#مهدی_موسوی
کال می پیشی retweeted
پیدا بکن یک آدمِ آدمتری را
و شانههای محکم و محکمتری را...
#مهدی_موسوی
کال می پیشی retweeted
«حس اینکه "من به اینجا تعلق ندارم" واقعاً وحشتناکه. یه جا نشستی، همه دارن با هم حرف میزنن و خوشوبش میکنن. بعد یهو یه حسی میاد سراغت که میگه: "من اینجا جایی ندارم... به این جمع تعلق ندارم."
کال می پیشی retweeted
«دارم رفتهرفته تبدیل به آدمی میشوم که به فکرکردن فکر میکند. حالا فکرکردن برای من عادت شده. هدف شده. همهاش دلم میخواهد بنشینم و فکر کنم. مهم نیست که دستهام به چه کاری مشغولند.»
- سمفونی مردگان؛ عباس معروفی.
کال می پیشی retweeted
چخوف گفته:
"آدمهای گستاخ اغلب پیروز میشوند؛
چون آدمهای عاقل به خاطر آرامش خود به آنها باج میدهند!"
من اینو با تمام وجود زندگی کردم
کال می پیشی retweeted
«گفتی که شاهکار شما در زمانه چیست؟
بالله که زنده بودن ما، شاهکار ماست»
- فخرالدین مزارعی.
کال می پیشی retweeted
حذف کردن آدمهایی که باعث میشن با خودتون تا ساعتها کلنجار برید و یه مدت طولانی احساس ناراحتی کنید از همه چی مهمتره.!
کال می پیشی retweeted
«هرگز این در باورمان نمیگنجید
که آدمها اینهمه سرسخت باشند.
هرگز این باورمان نمیشد
که قلبمان اینهمه تاب داشته باشد.»
- یانیس ریتسوس؛ فارسیِ فریاد.
کال می پیشی retweeted
شاید کمی عجیب به نظر برسد ولی یکی از دلخوشیهای شبانهام، ذوقِ قهوهی صبح فرداست. آموختهام امیدهای کوچک را به لذتهای کوچک گره بزنم.
کال می پیشی retweeted
نیک میلر میگه:
«من کسی هستم که درونم تقریباً مرده، اما هنوز کمی امید به چیزی خارقالعاده دارم، که همانطور که گفتم، این بدترین نوع انسان است. چون یعنی میدانم همهچیز مزخرف و بیمعناست، ولی در خفا امیدوارم روزی برسد که شاید اینطور نباشد.»


















