Pinned Tweet
Haçlıların en büyük zaferi tarih kitaplarımızdır.
Türk Milleti asıl ailesinden kaçırılmış bir çocuk gibidir, çocuğu kaçıranlar onun kendi asaleti, ailesi ve kökü hakkında bir şey bilmesi korkusu ile kendi hakkında bilgi elde edebileceği her yolu kapamak isterler.
Cemil Meriç
Kemal Tahir Osmanlı’nın tasfiye edildiği Lozan komedisini yazmış…
Bir dünya imparatorluğu, yüzyılar boyu, yüzlerce nesillerin birleşik gayretiyle,kanları,canlar, malları pahasına doğmuş, kökleşmiş, gelişmiş,yaşatılmıştır. Tarihin bir döneminde, herhangi bir nesil, tek başına bu tasfiyeye karar verebilir mi? Veririm' derse bu kararın meşruluğu hangi vesikalarla ispatlanır? Yani bir imparatorluğun tasfiyesinde taraflar nasıl meydana gelir? Vekâletnameleri hangi noter tasdik eder, veraset ilamlarını hangi mahkemeler çıkarır?
Değil bir dünya imparatorluğunun mirası,bir mahalle bakkalanın mirası bile, bizim bugünkủ mahkeme usullerimiz göz
önüne getirilirse, bu kadar kısa zamanda tasfiye edilip karara bağlanamaz.
payitahtının duvarlarında
'Ya Valiyete külli Mazlum' yani tüm mazlumların sığınağı yazan tek devlet Osmanlı'dır.
Ozan Bodur
“Mazlumların sığonağı olan bu muhteşem İmparatorluğu cephelerde yenemeyenlerin,
içerideki hainler eliyle neler yaptıklarını okuyalım…
Avrupa'da sahneye çıkan burjuvazi bizi çökertmek için bütün gayretlerini harcayacaktı. Dünyanın 2/3' ünü 1/3ü için yakmış,yıkmış politikadan ahlakı tard etmiş bir tilki uygarlığıdır.Bir arslan medeniyeti,bir tilki uygarlığına yenildi. Uşakların ve kadınların zaferi.
Burjuvazi bize mürebbiyeleri ile aktrisleriyle ve elçileriyle sokuldu,yaltaklandı. Kemirdi ve yıktı.Tanzimat'tan sonra kendi kabuğuna çekilen sınıf-ı ulema (alimler sınıfı),bu Yecüc Mecüc taifesinin zaferi karşısında afalladı ve tarih sahnesinden çekildi.
Cemil Meriç
Tarihin hiçbir döneminde
Türklerin esaret altında
yaşamadığını, bu nedenle
kontrol edilemeyeceklerini
anlayan İngilizler,kontrollerinde bir devlete razı oldular ve kurdurdular.
Savaşmaktansa,10 yılda 10 milyon Osmanlı düşmanı Kemalist genç yetiştirmek onlar açısından daha ‘doğru' bir seçenekti.
Kemal Özer
Vefatından bir buçuk yıl öncesine değin Atatürk Türkiye’nin en büyük toprak sahiplerinden ve zenginlerinden biriydi. Bu Servet ona miras kalmamış, aylıklarından arttırmasından da oluşmamıştır. Bilinen iki kaynak;
Kurtuluş Savaşı yıllarında Hint Hilafet Komitesi’nin Ankara’ya yolladığı 600.000 liraya yakın yardımla , daha ileriki yıllarda eski Mısır Hidivi Abbas Hilmi Paşa’nın TC. Uyrukluğuna girerken CHP’ne bağışladığı 900.000 TL dolaylarındaki paradır. Ama başka armağanlar da olmalı
Mete Tunçay
Memleketimizde birçok milyonerin hatta milyarderlerin yetişmesine çalışacağız diyen Mustafa Kemal, milyoner, hatta milyarder yetiştirme işine kendinden başladı. Böylece soruna verdiği önemi kendi kişisel yaşamıyla göstermiş oluyordu. Nedense Mustafa Kemal’in bu yanı pek bilinmez.İlkokuldan üniversiteye kadar öğrenciler,ilke ve inkılaplarını öğrenmekten onun ne denli yetkin bir iş adamı olduğunu öğrenmeye vakit bulamıyorlar…
Sadi Borak , Bilinmeyen Yönleriyle Atatürk adlı eserinde Mustafa Kemal’in servetinin bir dökümünü veriyor. Buna göre; üçyüz bin dönümden fazla arazi ( bağ, bahçe, fidanlık, çayır, yoncalık , orman vb. dahil), bir bira fabrikası, bir Malt fabrikası, buz fabrikası,soda ve gazoz fabrikası deri fabrikası,ziraat aletleri ve demir fabrikası , yoğurt imalathaneleri, şarap imalathanesi, değirmenler,bir çeltik fabrikasının % 40 hissesi, mandıralar, 13.100 baş koyun,443 baş sığır (çeşitli ırklarda),69 at, 2.450 tavuk,
16 traktör, 13 biçer ve harman makinesi ve ziraat aletleri,bir adet deniz motoru; 5 kamyon ve kamyonet ( çiftliklerde kullanılan),iki binek otomobil,
19 adet yük arabası vb…
Fikret Başkaya- Paradigmanın İflası
İngiltere’ye tarihinin en korkunç yenilgilerinden birini yaşatan,
15 bin subay ve askerini esir alan Kutülâmare kahramanı Halil Paşa’ya, Mustafa Kemal Türkiye'ye girme yasağı,Türk dış elçiliklerinde yemek yeme yasağı koydu. Gelecek olursa derhal sınır dışı edilmesi talimati vermesine rağmen Halil Paşa Batum üzerinden Trabzona geldi. M. Kemal'in emriyle sınır dışı edildi.
Murat Bardakçı - Tarihçi yazar
Cevat Rifat Atilhan Filistin cephesinde M.Kemal’in,diğer ordulara haber vermeden 7.Orduyu geri çekerek hezimete sebep olmasını , ve bu yüzden Ordular kumandanı Limon Fon Sanders’in hiddetini Filistin - Suriye Cephesinde Kahramanlar ve Hainler kitabında anlatıyor….
Geniş hatın İstanbul'a doğru başlangç nokrasına zorlukla gelebildik. Ordular Grubu Kumandanı Liman Von Sanders Paşa 4. Ordu Kumandanına (Mersinli Cemal Paşa’ya) (mülaki oldu (ulaştı). Alman Generali ateş püskürüyordu. Yanında yaverleri ve erkânıharbiye reisiyle karargaha vardı. Bir kumandan için tasavvur edilemez çapta hiddetli, müteessir ve meyus görünüyor ve bağırıyordu:
- Bu hali görüyorsunuz Paşa! Askerlik tarihinde bunun eși azdır.7.Ordu Kumandanına söz dinletmeye imkân yok. Kendi bildiğini ve düşündüğünü yapıyor. Bütün bu felaketler hep bu itaatsizlikten doğdu. Vatan, sizin vatanınız!.. Asker Türk askeri!.. İnsan memleketinin bu kadar kötü bir gününde nasıl olur da böyle hareket eder?Anlayamıyorum bunu, anlayamıyorum!
Mersinli Cemal Paşa kendisine şöyle dedi:
- Ekselans, ordulara sahip olmanız lâzımdı!
Aldiğı cevap şudur:
-Nasıl, hangi vasıta ile ?.. Vatan sizin, şeref sizin.. Yazık, yazık!.
Ondan sonra bir daha Ordular Grubu Kumandanını göremedik.
Görünen o ki ittifak kurarak Osmanlı’yı parçalamak isteyen İngiltere'nin esasında Türkiye'yi kimseyle paylaşmak gibi bir niyeti yoktur.Nitekim Fransızları İtalyanları ve sair devletleri Türkiye'den siyasete uygun bir şekilde uzaklaştırıp tek başına egemen olma düşüncesinde olduğu
yaptığı manevralarla açığa çıkmaktadır. İtilaf Devletleri Başkumandanı İngiliz Sir Harington'dur.Yani Itilaf
Devletlerin komutasi Ingilizlerin elindedir.Yunanlıları savaşa dahil
edenlerin de İngilizler oldugunu biliyoruz.Peki ya şuna ne demeli;
24/3/1940 tarihinde Harington'un ölümünden iki gün sonra Londra Times gazetesi onunla ilgili bir makale yayınlandı.Bu makalede aynen şöyle denilmektedir:
"1921 de Yunanlılar Türklere yönelince Müttefik Devletler Kuvvetler Komutanı Sir Harington'a
Mustafa Kemal ile yardımlaşmak için geniş selahiyetler verildi."
Bilindiği gibi Yunanlılar İtilaf Devletlerinin içindedir,öyleyse Harrington'a niçin M.Kemal'le yardımlaşmak için yetki verilmektedir?
Bu yetki ne kadar kullanılmıştır? Kimler ve nasıl bu yardımdan nasiplenmiştir? Tüm bunları bilmek için kahin olmaya lüzum yoktur. Buradan tarihe bakınca her şey gayet açıktır…
ADAMIMIZ,TÜRKİYE'Yİ İDARE ETMEYİ NASIL REDDETTİ?
Kasım-1938, Türkiye'nin Şefi Kemal Atatürk'ün öldüğü tarihtir. O, 15 yıllık katı diktatörlük döneminde Türkiye'yi,halk istemedigi halde, zorla yiminci asrı götürmeye çalışmıştı. 0, "Sarık, ve "Çarşaf"'ı yasaklamış İslam’n kuvvet ve kudretini kırıp, hatta lâtin alfabesini bile kabul ettirmişti..Atatürk'ün ölüm döşeğinde,üzerinde en fazla düşündüğü mesele; kendisinden sonra programını uygulayacak bir kimse bulup, yerine geçirip geçirmeyeceği hususuydu... Bunun için zamanın büyük elçisi Sir Percy Loraine'i İstanbul'daki Dolmabahçe Sarayına çağırdı.İkisi arasında geçen konuşmalar 30 sene gibi bir süre gizli kaldı. Bu gizli konuşmalar, ilk olarak Piers Dixon'un hayatı
(Sir Percy Loraine) hakkında hazırladığı Duble Diplomat
(Çifte diplomat) isimli kitabında yer aldı ve daha sonra da
"Hutcinson Yayınevi" tarafından yayınlandı. Piers Dixon'un dökümanları arasında Sir Pirercy Loraine tarafından zamanın
İngiliz Dışişleri Bakan Lord Halifax’a gönderilmiş olan bir telgraf da vardı. Telgraf, İngiliz tarihinin en önemli belgelerinden biri idi. Loarane, ölüm döşeğinde olan ‘diktatör’le yaptığı bu mülakatı çok enterasan olarak nitelendiriyor. Bu belgede Loarane, Lord Halifax'a şunları yazyordu:
.. Huzuruna vardığımda, Ekselansları yastıklara yaşlanmış vaziyette, iki doktorla, hemşirenin tedavisi altında gördüm. Ben girdiğimde başkan, önünde bulunan doktor ve hemşirenin dışarı çkmasını istedi ve ihtiyaç anında kendilerini
Çağırabileceğini söyledi.Ondan sonra, Ekselansları, benimle yavaş yavaş dikkatlice,konuşmaya başladı.Beni hiç bir zaman bana layık olmayan bir makamda görmek istemediğini (beni, daima bana en
layık makamlarda görmek istediğini) ve buraya onun için çağırdığını söyledi.Hakkımda arzuladıklarını
gerçekleştirmem için çok ricada bulundu; kendisine müsbet bir cevap vermemi istiyordu.Şüphesiz,ben geçmişte onunla çokça bir arada bulundum ve çok mülakatlar yaptım. Ama bu,son mülakatım olabilirdi. O uzun ve maceralı hayatı boyunca beraber çalıştığı arkadaşlarından bir çoğunu(kendisinden uzaklaştırarak) kaybetmiş ve yapılan tavsiyelerin de bir çoğunu reddetmişti.Sadece benim dostluğuma ve nasihatıma güveniyor ve bu dostluğun pekişmesine ehemmiyet veriyordu.
Ben sanki ‘Türkiye’nin Başbakanıymışım’ gibi benimle,
çok sade ve serbest bir şekilde meşveret ediyordu.O'nun bir başkan olarak, ölümünden önce, kendi makamı için birisini tavsiye etme selahiyeti vardı. Onun en büyük
arzusu kendisinden sonra, ‘Türkiye'nin Başkanı' olarak onun vazifesini üzerine almam idi. Teklifi karşısında benim nasıl bir cevap vereceğimi bir an önce öğrenmek istiyordu. Düşünceli ve sessizlikle geçen bir anlık sükuttan sonra Ekselanslarına: "Bütün istek ve duygularımı kelimelerle anlatmaya yetkili değilim” şeklinde cevap verdim. Gerçekten o anda çok şaşırmış bir şekilde düşünüyordum.
Yapmış olduğum mülakatların hiç birisinde bu kadar derin düşünücek derecede bir müşkilatla karşılaşmamıştım.Ekselansları, yaptığı teklif ile sadece benzeri görülmemiş bir ikramda bulunmakla kalmıyor, aynı zamanda Majesteleri'nin (İngiliz Kralı) Hükümetine olan bağlılığını da izhar ediyordu. Ekselansları, benim ömrümün büyük bir kısmını Majeste'nin Hükümetinin hizmetinde geçirmiş olduğumu biliyordu. Ben halihazırdaki işimde, birkaç sene daha çalışmayı ümid ediyordum. Ekselansları' ise, şimdi benden kesin bir cevap istemekteydi. Kendilerine şu cevabı verdim: İdari işleri iyi yapıp yapmayacağımdan şüphe ediyorum.
Türkiye'nin Cumhurbaşkanlığını yüklenmek mes'uliyeti ile İngiltere Büyükelçiliği arasında çok büyük fark vardır. Tecrübe ve kabiliyetlerimin,ancak elimdeki işi yürütmek için aranan imtiyazlar olduğunu biliyor; bunun için,kesin bir şekilde ve üzülerek teklifinizi kabul edemediğimi bildiriyorum.."
Ben konuşmamı bitirdikten sonra 'Ekselansları' çok heyecanlandılar ve yatağına tekrar dönüldü, hizmetinde bulunan hemşireleri çağırdı (ve derin bir uykuya daldı.)
Ekselansları' ikinci defa konuşmaya başlayabildiklerinde, kendisine bildirdiğim kararda etkili olan hususları idrak etiğini söyledi. Durumu henüz,verdiğim cevaptan çok üzüldüğünü söyleyebilecek kadar iyi idi.Benden başka bir cevap alamayacağını anlayınca, "başkanlık' için İsmet İnönü'yü
tavsiye etti.Atatürk sonra, dirseklerine dayanarak doğrulmaya çalıştı ve ellerimi sıktı ; gelecekte Britanya ve Türkiye ilişkilerinde faal
roller oynayacağımı belirterek teşekkür etti ve kendinden tekrar geçti. Bu teklifi reddedişimin isabetli bir karar olduğunu düşünüyorum.
Eğer yapmış olduğum teşebbüslere dair Ekselansları’ndan te'yidli bir mesaj alabilirsem çok müteşekkür ve mesrur olurum Lütfen,Kral'a bildiriniz.
Martin Gilbert
2
9
1,995
Türk (!) İnkilabı…
Medeni Kanun : İsviçre
Ceza Kanunu : İtalya
Ticaret Kanunu : Almanya
Borçlar Kanunu : İsviçre
İdare Hukuk : Fransa
İcra Ve İflas Kanunu : İsviçre
Laiklik : Fransa
Alfabe : Latin
Şapka : Yahudi
“Hiç olmayacak şeylerin peşinde koşmakla, bizi biz yapan büyüklüklerimizi yıkmakla vakit geçirdik.
-Kıyafetimiz ilerlememize manidir”dedik,onu değiştirdik.
-72 Milleti idare ettiğimiz,adil hukukumuz geridir dedik, onu değiştirdik.
-Başımızdaki serpuş geriliğimizin sebebidir dedik, değiştirdik.
-Geriliğimiz anayasamız olmamasındandır dedik 100 sene onunla uğraştık,; hala da uğraşıyoruz.
-Yazımız ilerlememize manidir, lisanımız terakkiye sed çekmektedir dedik, onları değiştirdik.
İlerleme için bu haltları karıştıran dünyada bir millet yoktur ve olmamıştır. Bunları yapan bir milletin ilerlediğini de tarih kaydetmemektedir.
Ülkü Ocakları kurucusu- Dündar Taşer
12 Ocak 1934 tarihinde, Yunanistan'ın eski Başbakanı Eleftherios Venizelos, Mustafa Kemal Atatürk'ü Nobel Barış Ödülü'ne aday gösterdi!
Yunanlıları denize döktük ise, Venizelos kendilerini denize döken Mustafa Kemal’i neden 1934 yılında Nobel’e aday göstermiş?
Anadolu’da katliam yapan Yunan’ın liderini neden törenlerle karşılamışız?
Ne Mutlu Türküm Diyene…!
Şimon Zvi ( Şemsi Efendi)
Sabetaycı Haham, Atatürk'ũn Hocası.
Vahram Çerçiyan,Atatürk'ün imzasının tasarımcısı.
Moiz Kohen (Munis Tekinalp) Kemalizmin ve Türkçülüğün ideoloğu.
Agop Martanyan (A.Dilaçar)
Türk Dil Kurumu Başkanı. Uydurukçanın mucidi
Bedros Keresteciyan.
Türkçenin ilk etimolojik
sözlüğünün yazarı.
Ernst Eduard Hirsch, 5816’nın mucidi
Mustafa Kemal Paşa , İstanbul’da bazı yabancılarla da görüşmüş. Bunlardan en önemlisi, İngiliz rahibi Mister Frew ile olanıdır. Perapalas Oteli müdürü Mösyö Martin aracılığı ile tanıştığı Frew ile Mustafa Kemal Paşa birkaç defa görüşmüştür. Uzun zamandır Türkiye’de yaşayan Rahip Frew bir İngiliz ajanı idi. İleride büyük ölçüde zararlı faaliyetleri görülecek olan Rahip ile Mustafa Kemal Paşa’nın neler konuştuklarını bilmiyoruz. Fakat olayın önemi ortadadır.Görüşmenin birkaç defa tekrarlanması , iki tarafın da bu buluşmalardan bir şeyler umduğunu gösteriyor.
Sebahattin Selek - Anadolu İhtilali
Şeytan İngiltere,Arnavutluk ve tanıdık senaryo…
İngilizler Osmanlı coğrafyasında hep aynı oyunlar oynamış…
Enver Hoca işgal altındaki Arnavutluk'ta, 1941 yılında Komünist bir parti kurmuş ve bu partinin önderliğinde sahte bir bağımsızlik savaşı başlatmıştı. Savaşın bitiminden sonra halkın bütün şükran ve minnet hislerini kazanan Enver Hoca 1946 da Arnavutluk Halk Cumhuriyeti'ni kurmuş ve hemen ardından Sovyetler Birliği ile bağlantıya geçmişti. Olaylar çok hızlı gelişmiş,"Kültür Devrimi" adı altında bir dizi din aleyhinde reformlar yürürlüğe konmuş ve en sonunda Enver Hoca şu açıklamayı yapmıştı:
"Biz Arnavutluk halkı Laik safhayı aşmış bulunmaktayız, artık hiç bir dini inanışa izin veremeyiz!"
Evet bütün bu gelişmeler, halkının yüzde 70'i Müslüman olan Arnavutluk’ta, ikibinin üzerinde caminin kapatılmasına ve binlerce dindarın asılmasana neden olmuş,
uygulanan ağır cezalarla halkın bu yönetime rıza göstermesi
sağlanmıştır.
Aliya İzzetbegoviç, İslam dünyasındaki sahte kurtuluş savaşlarından bahsediyor…
Allah olmaksızın olan bir kurtuluş sahtedir...Gerçek bağımsızlık her şeyden evvel manevi bağımsızlıktır. Manevi bağımsızlığı için mücadele edip kazanmayan halkın bağımsızlığı; kısa bir süre sonra sadece milli marş ve bayrağa indirgenir ki;bu iki şey hakiki bağımsızlık için çok yetersizdir...
Modernistlerin birçok Müslüman ülkesinde gerçekleştirdikleri devrim, adeta kural olarak din karşıtı ve sosyal ile siyasal hayatın laikleştirilmesi adına yürütülmüştür.
1
239
Misakı Milli İngilizleri rahatsız etmiyor demek, Misakı Milli’yi İngilizler belirledi demek olmuyor mu?
Kemalist Tarihçi Sebahattin Selek’in kaleminden…
Milli Mücadele boyunca İstanbul’da büyük ölçüde bir yeraltı faaliyeti devam etmiştir. Anadolu’ya sayısız silah ve cephane kaçırılmış , yüzlerce sivil ve askeri şahıs hemen hemen büyük güçlüğe uğramadan Anadolu’ya gelebilmiştir.
İstanbul elleri altında bulunuyordu. Kan dökmeden , Türkleri tahkir etmeden ve İstanbul’un işgal edildiğini ilan etmeden , yine de diledikleri tedbirleri alabilirlerdi. İstanbul’da toplanan Osmanlı Meclisi ,“Misak-ı Milli” yi kabul etmekten başka bir şey yapmamıştı. Meclisten beş on milliyetçi lideri alıp Malta’ya götürmekle Anadolu’daki milliyetçilerin yılacağını ummak çocukça bir düşünce idi. “ Misak-ı Milli” serinkanlılıkla incelenebilseydi. İngiliz menfaatleri ile hemen hemen
hiç çatışmadığı görülecektir.
Kemalistlerin karşı geldiği tek din İslam’dır. Savaştıkları tek Tarih Osmanlı'dır…
“Kemalizm, aslında büyük ve esaslı bir din reformudur. İslâm'da bütün şer’i meseleler iki büyuk bölüme ayrılmıştır: Birinci bölüm ahireti ilgilendirir ki ibadetlerdir: Oruç, namaz, hac, zekat.
İkinci bölüm, dünyayı ilgilendirir ki, bunlar da nikah ve aileye ait húkümlerle muamelat denen mal, borç, dava ilişkileri ve ukubát denen ceza hükümleridir. Kemalizm, ibadetler dışındaki bütün ayet hükümlerini kaldırmıştır.”
Falih Rıfkı Atay
Maide 32
İşte bu yüzdendir ki İsrailoğulları´na şöyle yazmıştık: Kim, bir cana veya yeryüzünde bozgunculuk çıkarmaya karşılık olmaksızın (haksız yere) bir cana kıyarsa bütün insanları öldürmüş gibi olur. Her kim bir canı kurtarırsa bütün insanları kurtarmış gibi olur. Peygamberlerimiz onlara apaçık deliller getirdiler; ama bundan sonra da onlardan çoğu yine yeryüzünde aşırı gitmektedirler.
Meal: Diyanet Vakfı
Hayvanları katlederek huzur sağlayacaklarını iddia edenler;
Allah’ın (c.c) size olan merhametini nasıl kaybettiğinizi görün…
Afyonkarahisar'da 8 kişiyi katleden Arif Sefa Özdemir'in ifadesinin tamamı: (İHA)
“Geçtiğimiz yıl Ahmet Uzel'den 40 bin Euro karşılığında vadeli olarak biçerdöver satın aldım. Bu biçerdöverle Manisa ve İzmir çevresinde çalışmaya başladım. Ancak İzmir'de tarlada çalışırken biçerdöver yandı ve kullanılamaz hale geldi.
Kalan borç nedeniyle aramızda anlaşmazlık çıktı. Benden 11 bin Euro istedi. Ben ise 4 bin Euro borcum kaldığını söyledim. Telefonda tartıştık, karşılıklı küfür ve tehditler yaşandı.
Olay günü ödeme yapacağımı söyleyerek Ahmet Uzel'i Afyonkarahisar'a çağırdım. Yanında Bekir ve Noman Toprak da vardı.
Gazlıgöl girişinde buluştuk. Tartıştık. Bu tartışmadan sonra onları öldürmeyi kafama koydum.
Hem babamdan para alacağımızı hem de tarlaya bakacağımızı söyleyerek üç kişiyi Ayazini köyünün kırsalına çektim.
Transit aracımla kaçmalarını engelleyecek şekilde önlerini kestim. Araçlarının yanına yaklaşıp ön koltuktaki iki kişiye ateş ettim. Ardından arkadaki kişiyi vurdum. Hareket ettiğini görünce bir kez daha ateş ettim.
Üç kişiyi öldürdükten sonra kaçmaya başladım. Yakalanmamak için yol boyunca araç değiştirmeye karar verdim.
Kıyır köyü yolunda 35 AG 5198 plakalı aracın önünü kestim. Araçta Seydi Ahmet A. ve Satı A. bulunuyordu. Araçlarını istedim ancak vermediler. Tüfeğimi almaya çalıştıkları için ikisini de vurarak öldürdüm ve araçlarını aldım.
Bu araçla ilerlerken başka bir otomobille hafifçe sürtüştüm. Sürücü İsmail Ş. tüfeğimi görünce polisi arayacağını söyledi. Bunun üzerine kendisini vurarak öldürdüm.
Selimiye köyü civarında bir çekici beni sıkıştırdı. Çekiciye de ateş ettim.
Afyonkarahisar merkezde aracını almak istediğim Sevgi P. aracı vermeyince başından vurdum. (Kurban ağır yaralı.)
İhsaniye ilçesine bağlı Yukarıtandır köyüne yaklaştığımda aracımı yeniden değiştirmek istedim. Bu nedenle üç kadının bulunduğu siyah otomobilin önünü kestim.
Ön koltuktaki kadın araçtan indi. Ona çok sayıda kişiyi öldürdüğümü ve kaçabilmek için arabaya ihtiyacım olduğunu söyledim.
Diğer iki kadın araçtan inmedi. Önce 10'dan, ardından 5'ten geriye saydım. Araçtan inmediklerini ve telefonlarını bırakmadıklarını görünce ikisine de ateş ederek öldürdüm.
Araçtan inen kadına zarar vermedim.
Ardından başka bir otomobile arkadan çarparak durdurdum ve aracı gasp ettim. Eskişehir'in Seyitgazi ilçesine doğru kaçmaya devam ettim.
Kırka ve Taşlık mahallelerinde mantar toplayan vatandaşların aracını, ardından başka bir aracı daha silah zoruyla aldım.
Yanımdaki tüfek büyük olduğu için daha kolay taşıyabileceğim bir tabanca bulmaya çalıştım.
Girdiğim köylerde muhtarların evlerini aradım. Kendimi bazen Ankara'dan gelen denetleme görevlisi, bazen de MİT personeli olarak tanıttım.
Muhtarların beylik tabancalarını almaya çalıştım ancak başarılı olamadım.
Kaçarken kullandığım araç çamura saplandı. Bunun üzerine yaya olarak kaçmaya devam ettim.
Taşlık Mahallesi'nde anahtarı üzerinde bırakılmış bir araç bulup çaldım.
Jandarmanın dur ihtarına uymadım ve kaçmaya devam ettim. Daha sonra araçtan inerek yaya olarak kaçmaya çalıştım ancak düşerek yakalandım.
Yaptıklarımdan çok pişmanım. Alkolün etkisiyle ne yaptığımı bilmiyordum.”
İ.T. ihtilali olmadan ve nesil kemalistleşmeden önce biz böyleydik…
Faziletliydik… Kimsenin malına, mülküne göz dikmezdik. Kimsenin namusuna yan bakmazdık. Hırsızlık nedir bilmez,dilenciliği meslek edinmez,kimseyi de küçümsemezdik.
Dürüsttük…Bir zamanlar Londra Ticaret Odası’nın en görünen yerinde şu mealde bir tavsiye levhası asılıydı; Türklerle alışveriş et yanılmazsın!
İtibarlıydık…Bir zamanlar Hollanda Ticaret Odası’nın toplantılarında oylar eşit çıkınca Osmanlılar’la alışverişi olan tüccarların oyu iki sayılır, onun dediği olurdu.
Temizdik… Yere bile tükürmezdik.
Çevreciydik…Kurak günlerde ücretle adamlar tutar sokaktaki ulu ağaçları sulatır, göçmen kuşların yorgunluk atması için saçak altlarına kuş sarayları yapardık.
DİL DEVRİMİ!
Ülkü Ocakları kurucusu Dündar Taşer:
Hiç olmayacak şeylerin peşinde koşmakla, bizi biz yapan büyüklüklerimizi yıkmakla vakit geçirdik. Yazımız ilerlememize manidir, lisanımız terakkiye sed çekmektedir dedik, onları değiştirdik. İlerleme için bu haltları karıştıran dünyada bir millet yoktur ve olmamıştır. Bunları yapan bir milletin ilerlediğini de tarih kaydetmemektedir. Japonlar bugün çok ileri bir seviyeye vardılar. 30 bin hiyerogliften teşekkül eden alfabelerini değiştirelim demediler.
Cemil Meriç:
Harf devrimi, kütüphaneleri tuğla yığınına çevirir. Hiçbir ülkenin eşine rastlamadığı bir vandalizme inkılap adı verilir: Dil İnkılabı.Yok edilmesi gereken düşman: Osmanlıca. Saldıranlar küstah, savunanlar tabansız.
Peyami Safa:
Devrimcilik, bir dili devirip yerine bir milletin kullanmadığı uydurma bir dili getirmek değildir.Yeryüzünde bir tek memleket gösterilemez ki, orada gençler kazara milli kütüphanelerine girerlerse ,bir tek eser okumadan çıkıp gitsinler. Böyle bir katliam hiçbir memlekette ve hiçbir memleketin tarihinde yoktur.
Kemal Tahir:
Sağlam gerçek, ancak sağlam dille anlatılır ve anlaşılır. Bizdeki dil devrimi, hemen de bütün devrimlerimiz gibi, gerçek bilimsel temellere değil, kolaya kaçma
hastalığımıza dayanır.
Teoman Duralı:
Yazıyı değiştirmek bir soykırımdır. Kültür soykırımı. Maneviyatı öldürdünüz mü, o toplumu yatırdınız demektir. Boşta kalır. Şimdi bizde o olay oldu. Yazıyla birlikte dil de değişti. Dilden daha önemli bir şey yok. Çünkü dil aklın dışa vurumudur.
Aliya İzzetbegoviç:
Arap harflerinin kaldırılmasıyla Türkiye için, yazıda korunan geçmişin bütün nimeti kaybolmuş oldu.Yazı,milletin tarihteki devamını sağlar ve akılda tutma şeklidir. Arap harflerinin kaldırılmasıyla Türkiye için yazıda korunan geçmişin bütün nimeti kaybolmuş oldu... Türkiye kendi hafızasını, geçmişini kaybetti.
Yahudi Ben-Avi :
Latin harfleri ile bir kitap
yayımlayınca dindar Yahudilerce
topa tutulmuş ve ilhamını Türklerden aldığı iddia edilmişti. Ben-Avi ise kendini şöyle savunmuştu: Bu fikri ben Atatürk'ten almadım,
aksine onun ilham kaynağı benim.
1911'de Kudüs'e geldiğinde Mustafa
Kemal'e Kaminitz Hotel'de
Osmanlı’nın geleceğinin Latin
harflerinde yattiğını anlatmıştım,
o da ikna olmuştu. Hatta "Latin
harflerinin şerefine" diye beraber
kadeh kaldırmıştik!
Kemalizm denilen muazzam safsata kısmen Fransa kısmen de İtalya ve Rusya'dan alınmak suretiyle dış alemin bir değil, birkaç merkezine birden bağlı olan,bu suretle diğerlerinden daha çok ve karmakarışık bir şekilde dışarıya bağlı bulunan bir ucubedir.
Bugün Dönme, Mason ve Kemalist güruhunun ağzında sakız gibi dolaşan yobazlık kelimesi en çok kendilerine yakışmaktadır:
“İnkılap Yobazları” Kendilerinden başka türlü düşünenlere tahammül edemeyen Kemalist ve Mason Yobazlar..
Kemalizm 30 yılın
Yalan-Dolan Propagandasına Dayanmaktadır.
Onlar şunu bir lahza
unutmasınlar ki; Dayandıkları Sahte Mabud Yikılmakta. Onun Yerine HAKİKAT ve Fazilet Gelmektedir.
Hüseyin Nihal ATSIZ/ ORKUN 21. Sayı/ 23 Şubat 1951
