تاریک

۱۷ مهر ۱۴۰۵، یگانه حسین‌زایی، دختر ۱۶ ساله ساکن باخرز خراسان رضوی، به دست همسرش کشته شد. یگانه در ۱۰ سالگی به عقد پسرعمه‌اش درآمده بود و در ۱۴ سالگی با او ازدواج کرده بود. او را با لباس‌های گل‌آلود و آثار ضربات مهلک بر بدن، در حالی به مرکز اورژانس رساندند که علائم حیاتی نداشت. یگانه پیش از رسیدن به اورژانس، بر اثر شدت ضرب‌وشتم همسرش جان باخته بود. یگانه در یک‌سالگی پدرش را از دست داده بود، مادرش او را رها کرده بود و پدربزرگ پدری و عمه‌اش از او نگهداری می‌کردند. او در ۱۰ سالگی به عقد پسرعمه‌اش درآمد و در ۱۴ سالگی ازدواج کرد. یگانه هیچ شبکه حمایتی نداشت و بارها قربانی اشکال مختلف تبعیض و خشونت شد. دادبان تأکید می‌کند: ازدواج کودکان نقض مسلم حقوق بنیادین آنان است، زیرا کودک نه توان جسمی و روانی برای تصمیم‌گیری دارد و نه «رضایت» او از نظر حقوقی معتبر است. طبق ماده ۱ پیمان‌نامه حقوق کودک، همه افراد زیر ۱۸ سال نیازمند حمایت ویژه‌اند. واداشتن کودک به ازدواج، او را در موقعیتی بدون امکان مخالفت یا دفاع از خود قرار می‌دهد و عملا ماهیت بهره‌کشانه دارد. مطابق مواد ۱۹ و ۳۴ پیمان‌نامه حقوق کودک، هرگونه سوءاستفاده و بهره‌کشی جنسی از کودکان ممنوع است. ازدواجی که کودک را ناچار به رابطه جنسی بدون رشد جسمی و عقلانی کافی می‌کند، مصداق روشن این نقض است. بنابراین ازدواج کودکان نه یک رابطه قانونی، بلکه نقض مستقیم تعهدات بین‌المللی دولت‌ها نسبت به حمایت از کودکان است. به گزارش فاطیما باباخانی، موسس خانه امن زنان خشونت‌دیده #کودک_همسری #زن_کشی #دادبان