Polisin bizi en iyi dövebileceği yeri seçmek için CHP uzun uzun araştırdı ve saraçhaneyi seçip her gün orada toplattırdı gazımızı aldı

Atilla Yeşilada; "Erdoğan'a rica ediyorum, Bu insanların parasını Bütçeden ödeyin, Bırakın vergi mükellefleri biraz bağırıp çağırsın, ne zaman bağırıp çağırmadı ki ?"

Brecht'in dediği gibi, ezilenler, sömürülenler kendilerini savunmak için başkaldırdığında, radikal yöntemlere başvurduğunda bunu egemen güçler ve medya "şiddet" diye damgalar. Ama kapitalist sistemin hayatlarımızı yoksullukla, piyasa daraltmasıyla cehenneme çevirmesi normaldir.

eylemlerin en ikonik görüntüsü paris'ten değil ama bu küçük şehir limoges'dan geldi. aleve verilen belediye binası tamamen çöktü. sarı yeleklilerden liselilere uzanan, kurumsal siyaseti ve bürokrasiyi karşısına alan eylemliliğin sembollerden biri bu anlar olacak.

Aucune place pour la violence dans notre République. Ceux qui ont cassé, attaqué les préfectures comme les commerces, pillé jusqu’à nos mairies, seront poursuivis et punis. Aux forces de l’ordre, garantes du droit à manifester, je dis le soutien de la Nation. Nous ferons tous bloc face aux semeurs de chaos, qui ne cherchent qu’à abattre nos institutions et empêchent ceux qui expriment pacifiquement leurs revendications de le faire.

2021’de Nureddin Nebati diye bir adam geldi. Enflasyon şimdi olduğu gibi %35’lerde gezerken o, %0,99’dan konut kredisi verdi. Millet kredi çekip ev, araba, arsa aldı. KKM geldi, parasını TL’de tutana kur farkı garantisi verildi. Esnaf ucuz krediyle malını stokladı. EYT çıktı, milyonlarca insan emekli oldu. Asgari ücrete yılda iki kere zam yapılmaya başlandı. Araba alan, birkaç ay sonra aynı arabayı daha pahalıya satmaya başladı. Borsa coştu, borsacılar paraya para demedi. O dönem borsada olanlar 1 ev parasını 3-4 ev parasına çıkardı. Çünkü faizler düşüktü, enflasyon yüksekti. Altının bir yılda %50-60 yükselmesi bile yetersiz geliyordu çünkü her yerden para akıyordu. Halka arz furyası başladı, millet 10-15 hesaptan halka arza girip bir ayda 3-4 aylık maaşını kazanmaya başladı. İhracatçı hem kurdan hem ucuz krediden faydalandı. Ev alan kazandı, araba alan kazandı, borsaya giren kazandı, herkes kazandı. Millet 10 yıllık kredi çekti, birkaç sene sonra enflasyon sağ olsun, taksiti kuş kadar kaldı. Bugün o taksitleri öğrenci bile okul harçlığıyla ödeyebilir hâle geldi. Borcu olanın borcunu enflasyon eritti, malı olanın malını enflasyon büyüttü. Bir ara kredi bulabilen herkes ne alırsan al, yeter ki TL’de kalma kafasına girdi. Ev alamayan araba aldı. Araba alamayan arsa aldı. Onu da alamayan borsaya girdi. Borsaya girmeyen halka arza girdi. Halka arza girmeyen gram altın aldı. Millet resmen parayı bir yerden bir yere yetiştirmeye çalışıyordu. Çünkü bugün 100 liraya aldığın şeyin yarın 120 lira olacağını herkes öğrenmişti. Bu yüzden borçlanıp mal alan herkes parasını katladı. O dönem borç kötü şeydir sözü bile tersine döndü. Ne günlerdi be. Ne kadar eleştirilse de Nebati döneminde kredi bulabilen ve o krediyi iyi değerlendiren herkes bugün rahat. O dönem çok insan zengin oldu. Bir daha her yerden paranın aktığı bu denli kazançlı bir dönem görmemiz çok zor. Çünkü faturasını hâlâ ödüyoruz.