Panie profesorze Piotrowski! Od konstytucjonalisty z takim dorobkiem naukowym wymaga się jednej, absolutnie fundamentalnej rzeczy: podparcia każdej tezy konkretnym artykułem ustawy zasadniczej. ​Na studiach uczą prostego porządku: teza poparta artykułem Konstytucji to prawo. Teza poparta wyłącznie publicystycznym widzimisię to polityczna opinia. U pana widzimy dziś niestety to drugie. ​Skoro twierdzi pan z telewizyjnych i radiowych mównic, że „Prezydent Polski jest zobowiązany nie przyjąć ślubowania od sędziego, jeśli ma wątpliwości co do legalności jego wyboru”, to zadaję fundamentalne, prawne pytanie: z którego artykułu Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej to wynika? ​Hierarchia źródeł prawa a ustawa z 2016 roku ​Przypomnijmy wreszcie tę bazową zasadę polskiego porządku prawnego – hierarchizację źródeł prawa (Art. 87 i Art. 178 Konstytucji RP): ​Wybór sędziów TK: Jest uregulowany bezpośrednio w Art. 194 ust. 1 Konstytucji RP, który mówi jasno: „Trybunał Konstytucyjny składa się z 15 sędziów, wybieranych indywidualnie przez Sejm na 9 lat”. Sejm wybiera, a prezydent ma obowiązek przyjąć ślubowanie niezwłocznie, bo jego rola w tym procesie jest czysto ceremonialna, notarialna i techniczna. ​Kwestia ślubowania: Wymóg składania przysięgi przed Prezydentem oraz cała ta rzekoma „kompetencja weryfikacyjna” opierają się na Art. 4 i 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego. ​I tutaj dochodzimy do sedna konstytucyjnego absurdu, nad którym pan, panie profesorze, przechodzi do porządku dziennego: ustawa zwykła (z 2016 roku) wprost wchodzi w buty Konstytucji i narzuca kompetencje, których Ustawa Zasadnicza głowie państwa nie przyznała! ​Wykładnia prawa konstytucyjnego: Lex superior derogat legi inferiori ​W polskim systemie konstytucyjnym obowiązuje żelazna zasada: lex superior derogat legi inferiori (akt wyższego rzędu uchyla akt niższy), a Konstytucja jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej (Art. 8 ust. 1). ​Jeśli przepis ustawy zwykłej (art. 4 ustawy o statusie sędziów TK) próbuje dać Prezydentowi prawo do „weryfikacji legalności wyboru” dokonanego przez Sejm, to ten przepis rażąco narusza Art. 10 (trójpodział władzy) oraz Art. 194 (kompetencje Sejmu). ​Prezydent nie jest super-sejmową komisją weryfikacyjną ani sądem nadzoru nad uchwałami parlamentu dotyczacymi wboru sędziów TK. Nie ma ani jednego artykułu w Konstytucji, który pozwalałby głowie państwa recenzować decyzje Sejmu pod kątem „wątpliwości” i na tej podstawie paraliżować państwo. ​Opisany przez pana stan, w którym powołuje się pan na ustawowe „wątpliwości” stojące ponad konstytucyjnym trybem wyboru, to nie jest wykładnia prawa konstytucyjnego. To jest naciąganie dogmatyki prawniczej pod bieżące polityczne zapotrzebowanie Pałacu. ​Panie profesorze, Konstytucja to nie plastelina, z której można lepić tezy wygodne dla obozu aktualnie blokującego państwowe instytucje. Czas wrócić do elementarza, odkurzyć Kelsenowską piramidę norm i zacząć czytać Konstytucję od deski do deski – a nie od artykułów napisanych pod polityczne zamówienie. ​Redaktor AtuśMi® (kontakt/publikacje: @SmiechemGo) ​#Piotrowski #Konstytucja #TrybunałKonstytucyjny #Berek #WykładniaPrawa #Praworządność – at Ireland