Rachel Green

۲ سال پیش روز ولنتاین ویزای آمریکارو گرفتم، امروز هم آفر شغل رویایی‌مو تو یکی از بزرگترین کمپانی‌های دنیا تو صنعت خودمون گرفتم و واسه اولین بار تو زندگیم دارم از ته دلم به خودم افتخار میکنم! بالاخره شد! بعد بالای ۵۰۰ بار ریجکت شدن، شد!

تا ابد:

همین:

تقریبا تمام عمرم باهاش درگیر بودم، از وقتی خودمو یادم میاد…

یکی از خوبی‌های اسپیس رفتن برام اینه که هرشب دارم دوبار مسواک میزنم، به حافظه‌ی من هیچ اعتمادی نیست…

رستوران رومی تو LA، غذاش واقعا از همه‌ی رستورانای ایرانی که من تا حالا اینجا رفتم بهتر بود، ولی سرویسش در حد رستورانی بود که واسه یه پرس چلوکباب ۲۵ دلار خرج کنی، نه ۷۰ فاکینگ دلار!!!!!

این مناسبت‌های در پیش آمریکا خیلی Single friendly، نیستن! تنکس‌گیوینگ، کریسمس، نیویر و گل سرسبدشون ولنتاین!

یکی از دوستام پرسید استتوس سفوراتون چیه؟ من اولین نفر با اعتماد به نفس گفتم:گوز! من اصن اونقدر از سفورا خرید نمیکنم که بخوام استتوس داشته باشم! بعد رفتم چک کردم دیدم، Rougeئه! یعنی حتی نمیفهمم که میزان خریدم زیاده!!! مدیریت مالی فقط خودم🤣

شماهایی که تجربه دارین بیاین بگین واسه مادرپدری که تازه بچه‌دار شدن و دست تنهان چه غذاهایی درست کنم که یه ذره به شرایطشون کمک کنه؟

سالهای آخر تو ایران یکی به صورتم اسپری فلفل زد و گوشیمو ازم دزدید رفت، مردم جمع شدن دورم من فقط با گریه میگفتم: صورتم داره میسوزه، اسید ریخته؟ هرچقدرم میگفتن نه، باورم نمیشد!

اثر انتظار هم پدیده‌ی جالبیه، شما میتونی چون انتظارت از یه چیزی بالا رفته اونو معمولی ببینی، مثلا یکی از بچه‌ها به اینجا میگفت: «معمولیه»!