Heem

Hayatımın en zor döneminden geçerken şunu çok net anladım: Asla geçilmemesi gereken bir çizgi var. Ben ayakta kalmaya, nefes almaya çalışırken; düştüğümü, tükendiğimi, en kırılgan halimde olduğumu bile bile bana saygısızlık etmeyi seçen, stresime bir yük daha ekleyen insanda artık iyi niyet aramıyorum. Çünkü kırılganlığımı görüp tam oraya basmak tesadüf değildir, bilinçli bir tercihtir. En savunmasız anımda gösterilen her türlü zalimlik kasıtlıdır ve altında daha karanlık bir şey yatar. Ve bir insan, ne kadar paramparça olduğumu bilerek beni incitebiliyorsa, o ihanet benim için her şeyi bitirir. O andan sonra onu bir daha asla eskisi gibi göremem. İçimdeki yeri, ona bakışım sonsuza dek değişir. —Emre Valez