فایتِر

پریشب تو جلسه ساختمون گفتن دختر ۸ ساله سرایدار تولدشه، بخاطر اینکه مادرش فوت کرده و این روزا دست باباش تنگه بیاید ما براش جشن بگیریم... خلاصه دیشب یه ساختمون براش جشن تولد گرفتن، اون لحظه ای که باباش خوشحال بود و میخندید خیلی حال خوبی داشت :))

اینکه مدام غم هاتو پنهان می‌کنی که کسی متوجه نشه دردش از خود غم بیشتره.

چقدر تو زیبایی دختر خداروشکر که حال خوبتو میبینیم❤️

من دقت کردم آدما از یه سنی به بعد تازه میفهمن باید چیکار کنن ولی انگار دیگه حوصله ش نیست.

یه روزی آلمان اصالت داشت

تا حالا شده مچ خودتو موقع انجام کاری بگیری که قبلا بقیه رو بابتش قضاوت میکردی؟!

نقطه پایان یه رابطه اونجاییه که یکی از دو طرف فراموش می‌کنه چجوری مثل روز اول توجه کنه.

احتمالا همه‌تون داستان اون زن و شوهرو شنیدید که چه بلایی سر دختراشون آورده بودن. خبر خوب اینکه چندتا خانواده سنندجی پذیرفتن تمام مخارج بیمارستان و زندگی این دوتا بچه رو بدن. کاش این بی شرفا رو یه جوری مجازات کنن که دیگه کسی جرات نکنه حتی دست به بچه‌ش بزنه.

این روزها فروغ فرخزادم؛ «چه می‌شود کرد؟ مگر می‌شود دنیا را پاره کرد و از تویش خوشبختی درآورد؟ همین است که هست».

هروقت حالم گرفته‌س میام اینجا

من به این نتیجه رسیدم گذر زمان برای ما ایرانیا هیچ چیزیو تغییر نمیده فقط ما رو بی حس‌تر می‌کنه.

برای ما هیچوقت داغ پونه و آرش سرد نمیشه💔

از آدم هایی که بلدن از حقشون دفاع کنن خیلی خوشم میاد.

صبح راننده تاکسیه صدای ضبطشو کم کرد یهو گفت خوشبحال اینا که خطشون سفیده خط ما زرده بعد، محکم با دست زد روی پاش قهقهههه خندید. :))))))))))))))

نمیدونم چجوری بگم ولی عمیقا این خونه دار شدن آدما منو خوشحالم میکنه.

کاش یه بارونی بیاد هم دل ما آروم بگیره هم جنگلهای هیرکانی.