Ben 0ptik' 🦅

25 Aralık 1991... İstanbul'un göbeği, Bakırköy... Alışveriş yapmak için mağazaya gelen insanlar... İşine gitmiş çalışanlar... Çocuğuna kıyafet almaya çıkan anneler... İki yaşındaki bir bebek... Hiçbirinin elinde silah yoktu. Hiçbiri çatışmanın tarafı değildi. Hiçbiri o gün öleceğini bilmiyordu. Öğle saatlerinde yüzlerini kaşkollarla gizleyen yaklaşık 100 kişilik bir grup, "Yaşasın Başkan Apo", "Yaşasın PKK", "Vur gerilla vur, Kürdistan'ı kur" sloganlarıyla Çetinkaya Mağazası'nın önüne geldi. İlk yaptıkları şey mağazanın girişini kapatmaktı. Ardından 50'den fazla molotof kokteyli mağazaya ve vitrinlere atıldı. Bir anda her yer alev aldı. İçeride bulunan insanlar panikle üst katlara kaçtı. Çıkış kapısı alevler içindeydi. Son umut olarak yangın merdivenine yöneldiler. Fakat o kapı kilitliydi... Arkanızdan alevler yükseliyor... Duman nefes aldırmıyor... Yanınızda çığlık atan çocuklar var... Ve sizi hayatta tutacak tek çıkış kapalı... İtfaiye geliyor ama merdivenleri terasa yetişemiyor. Bazıları ipe tutunarak kurtuluyor. Bazıları ise yangın merdiveninin önünde dumandan boğularak can veriyor. O gün hayatını kaybedenler: • Ahmet Çetinkaya • Hasan Dervişoğlu • Merve Gül Bakkal (2 yaşında) • Sezer Bakkal • Hatice Çelik • Habibe Çelik • Zübeyde Nadir • Şadiye Nadir • Rezzan Seda Kızılkırmızı • Süheyla Kızılkırmızı • Yaver Ağabeyli • Şengül Aras Şimdi bir an durup düşünün... Böyle bir terör eyleminin içinde yer alıyorsunuz. Sonucunda 12 masum insan hayatını kaybediyor. Aralarında iki yaşında bir bebek var. Yıllar sonra cezaevinden çıkıyorsun Ama zerre pişmanlık göstermiyorsun Normalde sessizce kenara çekilmen gerek değil mi? Ama yoook! Üstten tehdit etmeye devam ediyor! Sonra da çıkıp barıştan, demokrasiden ve kardeşlikten söz ediyor! Üstelik bugün, devletin buna izin vermesiyle miting miting dolaşıp bunu adeta bir gövde gösterisine dönüştürebiliyor. Allahım biz ne yaşıyoruz?