خیلی نکته مهمیه.

دایناسورا همیشه مجبور بودن از پرورشگاه بچه به سرپرستی بگیرن چون همینطور که می‌بینید هیچ راهی برای بچه‌دار شدن نداشتن

تو اراک یه خونه گرفته بودیم، که بعدا فهمیدیم صاحب قبلیش همسرشو به ق ت ل رسونده بوده، دخترش بعد یه دوره شکایت از پدر، صاحب خونه می‌شه و اتفاقات بعدی هم که افتاده بود اتفاقات خوبی نبودن. بعد هرچقدر من به این چیزا اعتقاد نداشتم باز تو این خونه اتفاقای عجیبی میوفتاد :)) مثلا شب یهو لامپ پذیرایی روشن می‌شد. پریزش معمولی و فشاری بود و واقعا باید با نیروی خوبی فشار داده می‌شد تا روشن شه. بارها سعی کردم وسط نگهش دارم که بگم شاید ما تو نقطه تعادل رهاش می‌کنیم که برمی‌گرده. ولی اصلا وسط وای نمی‌ایستاد. یا مثلا کل نور خونه رو که خاموش می‌کردیم، رو سقف سایه‌های در حال حرکت شکل می‌گرفت. اتاق ما وقتی در بسته بود هیچ پنجره یا راه نوری به بیرون نداشت و قاعدتا باید تاریکی مطلق بوجود میومد. حالا اینا رو گفتم، به شوخی هم گاهی اینو به عنوان ماورا پدیده تعریف می‌کنم، ولی واقعا معتقدم یه دلیل منطقی براش وجود داشته که صرفا اونقدر فرصت نکردم تست کنم ازش سردربیارم :))

«گیر عجب نفهمایی افتادم»

دلیل خروج زباله‌هایی مثل امانپور از CNN مشخص شد

اپ سفارش غذای just eat اومده از ai برای ساختن تصاویر غذاهای منوی رستورانا استفاده کرده. بعد مثلا برای غذایی که با میگوی تایگر بوده، ببرای کوچیک تو غذا به تصویر کشیده. بقیه‌ش رو هم می‌تونید تو این توییت کوت شده ببینید :))

«رفتار نرمال با توریست دارند، نه بیشتر»

دقیقا همینه. تصور کنید تو ایران، یه خارجی، مثلا عراقی، همینطور شاکی باشه که چرا پیرمردی که صاحب‌خونه برای لوله‌کشی فرستاده انگلیسی بلد نیست و به پیرمرده چرا برخورده وقتی باهاش پسیو اگرسیو برخورد کرده سر این موضوع. شما تو اون جامعه مهمانید. حتی نبودید هم کسی به شما انگلیسی بلد بودن بدهکار نیست. توهم رو کنار بذارید و با آدما بهتر باشید.

معماری بروتالیسم واقعا مبهوت‌کننده‌ست و زیبا

متن بدون هدف و نتیجه (اسکرول کنین :)) ) امروز تولدم بود، دوستام سوپرایزم کرده بودن و خیلی خوش گذشت. فکر می‌کردم قبلش که خیلی برام اهمیت نداره، ینی اصلا دوست داشتم تبریک نشنوم، نمی‌دونم چرا. شاید بیشتر به خاطر اینکه تو این موقعیتا بلد نیستم چطور واکنش بدم. دقیقا دم عید (بله بله :)) ) و روز تولدم دوست دارم گوشی رو خاموش کنم چون خیلی پیام میاد، همه رو هم دوست دارم ولی بیشتر آدم سکوت و حرفای دوستانه‌ام تا جشن و این چیزا. ولی پیش خودم فکر می‌کنم این که این همه آدم یادشون بوده و تصمیم گرفتن برای سوپرایز برنامه‌ریزی کنن یه نعمته. هیچوقت نبودش رو ندیدم و فکر می‌کنم اگه نبود ناراحت می‌بودم و صددرصد دوست داشتم همچین افرادی اطرافم باشن. همینطور، تو شرکت اولش صادقانه دوست داشتم کسی یادش نباشه. ولی وقتی دیدم افراد قابل توجهی یادشونه خوشحال شدم. شاید توقعات ذهنی آدم همیشه اون چیزی نیست که باعث خوشحالیش می‌شه. خیلی قدردان آدمایی هستم که اطرافمن. بابت اینکه کامنتا رو هم بستم شرمنده به خدا، همتونو که تو تایملاین همیم دوست دارم، بدون استثنا. فقط واقعا اگه تبریک بگید باید با کلمات تکراری تشکر کنم تو وقت جفتمون صرفه‌جویی می‌شه :)) اگه هم قصد نداشتید بگید که خطابش با شما نیست و بازم دوستتون دارم. اگه احیانا تا اینجا خوندید این توییت نتیجه‌گیری یا نقطه اوج نداره بیاید شکلات بردارید :)) 🍬🍬

ریتوییت مناسبتی :))

تایملاین تک عجیب شده، نسبت به یه ماه پیش هیچکس در مورد مدلای open ai و این چیزاش صحبت نمی‌کنه (یا تو تایملاین من نمیاد). انگار دیگه همه سوییچ کرده باشن به کلاد. هیچکس دیگه نمی‌گه چقد مدلاش به درد نخور و الکی گرونن، صرفا گذر کردن ازش :))

در ادامه همین توییت، من نمی‌دونم مشکلتون با عدد ۴ چیه؟ چرا به یونیورس حق نمی‌دید تو بازه نسبتا نامتناهی، عدد ۴ رو یک بار هم که شده به عنوان رندوم انتخاب کنه؟ چرا تبعیض قائل می‌شید؟ 😣

یکی از مواردی که از قدیم خیلی بهم گفته شده اینه که مطالب فنی رو موقع پرزنت حتی به افراد غیرفنی خیلی توضیح می‌دم و جزییاتی رو می‌گم که شاید برای اون جلسه لازم نباشه. خواستم بگم همین ویژگی، امروز تو عصر AI تبدیل شده به یه سوپرپاور برام :))

یکی از مواردی که نمی‌دونم چرا تو سیستم بانکی ایران پشتیبانی نشده امکان ریفاند از طریق POS هست. اینطوری که خریدار با همون کارتی که خرید رو انجام داده، می‌تونه با کشیدن مجدد کارت ریفاند انجام بده و مالیات بهش تعلق نمی‌گیره. فقط کارمزد خود POS کم می‌شه