Eylem retweeted
Tarihte Bugün | 28 Ekim 1923
Gazi Mustafa Kemal Atatürk: “Efendiler, yarın Cumhuriyet’i ilan edeceğiz.”
Eylem retweeted
"Benim çocuklarım..."
-Gazi Mustafa Kemal Atatürk
Eylem retweeted
Seni gerçekten seven, bir yolunu bulur ve sana kalır. Kendinden bile gider ama sana hep gelir.
Eylem retweeted
6 şubat koca bi ülkenin mezar taşlarında aynı tarihin yazdığı, ölenlerin öldüğü kalanların her gün öldüğü o felaket günü allah tekrar yaşatmasın 🥺
Eylem retweeted
57 yaşında aramızdan ayrılan kurtarıcımız Gazi Mareşal Mustafa Kemal Atatürk’ün,
"Bunalıyorum çocuk, büyük bir ıstırap içinde bunalıyorum!" sözünü, kaynağından,
Hasan Rıza Soyak'ın hatıratından okuyalım.
"Atatürk 1930 yılı baharında yaptığı bir yurt gezisinde İzmir'den, Antalya'ya gitmek üzere trenle ayrılmış, yolda, halk ile temas ede ede ve bir gece Aydın'da, bir gece de Isparta'da kaldıktan sonra 6 Mart 1930 günü akşamüstü otomobille Antalya'ya varmıştı.
Ben Isparta'ya gitmemiş, trenden gece Baladız istasyonunda inerek, yapılan hazırlığı görmek üzere daha evvel Antalya'ya gitmiştim. O gün kendisini orada karşıladım ve beraberce, halkın tezahürleri arasında, ikâmeti için hazırlanan eve geldik.
Refakatinde bulunanlardan, biraz sonra sofrada buluşmak üzere ayrıldı, beni yanına alarak odasına girdi ve kapıyı kapattı; bir koltuğa yığılır gibi oturdu; eliyle işaret ederek beni de oturttu. Çok yorgun, düşünceli ve sinirli görünüyordu; bir sigara yaktı:
'Bunalıyorum çocuk, büyük bir ıstırap içinde bunalıyorum!' dedi. 'Görüyorsun ya, her gittiğimiz yerde mütemadiyen dert, şikâyet dinliyoruz. Her taraf derin bir yokluk, maddi, manevi bir perişanlık içinde. Ferahlatıcı pek az şeye rastlıyoruz; maateessüf memleketin hakiki durumu bu işte!
Bunda bizim günahımız yoktur; uzun yıllar hatta asırlarca dünyanın gidişinden gafil, birtakım şuursuz idarecilerin elinde kalan bu cennet memleket; düşe düşe şu acınacak hale düşmüş.
Memurlarımız henüz istenilen seviyede ve kalitede değil; çoğu görgüsüz, kifayetsiz ve şaşkın. Büyük istidatlara mâlik olan zavallı halkımız ise, kendisine mukaddes akideler şeklinde telkin edilen bir sürü batıl görüş ve inanışların tesiri altında uyuşmuş, kalmış.
Bu arada beni en çok üzen şey nedir bilir misin? Halkımızın zihninde kökleştirilmiş olan, her şeyi başta bulunandan beklemek itiyadı.
İşte bu zihniyetle; herkes büyük bir tevekkül ve rehavet içinde, bütün iyilikleri bir şahıstan, yani şimdi benden istiyor, benden bekliyor; fakat nihayet ben de bir insanım be birader, kutsî bir kuvvetim yoktur ki."



































